Referentie kader voor wie we zijn.

Bij onze geboorte is er geen referentie kader voor wie wij werkelijk zijn. Wij krijgen het van de anderen te horen en identificeren ons met hun waarheid. Dus als de ander zegt jij bent lief, dan zijn wij blij. En als de ander zegt jij bent stout, zijn wij verdrietig. En wat als de ander het niet bij het rechte eind heeft. Want zijn begrip van lief of stout is ook al niet van hem maar van een ander, die het ook weer van de ander heeft. Dus wie weet eigenlijk wel wat lief is en wat stout is. (behalve Sinterklaas)

Erger nog, wij nemen onbewust de lasten van de ander in ons op, en slepen het als het ware voor de rest van ons leven met ons mee. Dit is omdat wij de pijn van de ander herkennen, en onbewust of energetisch hem of haar willen ontlasten, omdat wij heel graag willen dat de ander gelukkig is.

Ook hebben we neiging om juist de onwaarheid te geloven, of meer de aandacht bij het negatieve te leggen. Een compliment leggen wij vaak naast ons neer, terwijl de negatieve opmerking in ons systeem blijft opgeslagen als waarheid of als pijn. Daarom is het belangrijk voor elke negatieve gedachte 3 positieve gedachten hier tegenover te stellen.

Wat is dat in Godsnaam, waarom wij de negativiteit eerder gaan geloven. Is het de enige makkelijke manier om aandacht te krijgen, want sterke mensen hebben geen aandacht nodig en dus krijgen ze geen aandacht. Dan zou het logisch zijn, dat je zelf als zwak, behoeftig of misselijk door het leven gaat. Zou het makkelijker zijn, om uit underdog positie iets te bereiken, of lopen wij allemaal rond met minderwaardigheidsgevoel. Zijn er een paar mensen op deze aarde die dat gevoel niet hebben, en daarom de vrije hand van ons krijgen om ons alle kanten op te sturen? Zij stuurden ons vroeger en nog steeds naar de oorlogen, en nu sturen ze ons richting de economische crisis en richting doem scenario’s.

Wat moet er werkelijk gebeuren totdat wij voor ons zelf opkomen? Eigen verantwoordelijkheid gaan dragen, eigen referentie kader creëren die gebaseerd is op onze eigenwaarde en onze zuiverheid. En ons uit de slachtoffer rol bevrijden.

Wat is je waarheid?

Simpele waarheid is, dat wij er zijn! Dat wij een lichaam hebben, dat wij ademen, lief hebben en uiteindelijk doodgaan. Wij hebben de neiging om deze waarheid te gaan verkleuren met verhalen die dicht bij de waarheid zijn, en toch net geen waarheid zijn. Alsof het bedoeld is om het leven interessanter te maken dat het al is. Let op! Het leven is interessant, ook al gebeurt in je ogen niet veel. Realiseer je wel dat je een deel uitmaakt van deze planeet, van het ZIJN hier op aarde, dus je draait gewoon lekker mee. Dat betekent ook, dat alles wat je interessant zou kunnen vinden en wat zelfs de ‘ver van je bed show’ lijkt, jij er net zo verantwoordelijk voor bent.

Want geen enkele artiest kan zonder publiek, geen enkele sporter kan zonder supporters, geen wetenschapper kan zonder gevolg, geen leraar zonder een leerling en geen bloem zonder een bij.

Dus als het één niet zonder het ander kan, dan is het de vraag: wat en wie is belangrijk? En waarom is jouw waarheid dan minder waar dan de andere waarheid? Waarom zou je het dan gekleurd willen zien?

De waarheid is eigenlijk zo simpel als het leven zelf. Zelf was ik vroeger bang voor de waarheid, omdat ik bang was dat mensen er achter zouden komen wie ik zag of dacht dat ik was. En wie ik werkelijk dacht te moeten zijn, betekende voor mij toen: voldoen aan alle normen en waarden. Alles te moeten weten en alles te moeten kunnen. Nu, ik kon het niet. Ik kon het ook niet accepteren van mijzelf dat ik het niet kon, en daarom moest ik van alles uithalen om dit te verdoezelen. Ik kan je zeggen dat dit heel erg vermoeiend is.

Er is een andere, veel simpelere waarheid; gewoon te zijn wie je bent. Precies zoals je bent, niet meer en niet minder. Sommige dingen weet je, andere dingen weet je niet. Je hebt goede kwaliteiten en hebt minder goede kwaliteiten, en het allerbelangrijkste om te weten is dat jij net zo veel bijdrage levert aan deze wereld als alle anderen, en dat het blijkbaar voor jou net zo een ereplaats is als voor alle anderen.