Wat is je waarheid?

Simpele waarheid is, dat wij er zijn! Dat wij een lichaam hebben, dat wij ademen, lief hebben en uiteindelijk doodgaan. Wij hebben de neiging om deze waarheid te gaan verkleuren met verhalen die dicht bij de waarheid zijn, en toch net geen waarheid zijn. Alsof het bedoeld is om het leven interessanter te maken dat het al is. Let op! Het leven is interessant, ook al gebeurt in je ogen niet veel. Realiseer je wel dat je een deel uitmaakt van deze planeet, van het ZIJN hier op aarde, dus je draait gewoon lekker mee. Dat betekent ook, dat alles wat je interessant zou kunnen vinden en wat zelfs de ‘ver van je bed show’ lijkt, jij er net zo verantwoordelijk voor bent.

Want geen enkele artiest kan zonder publiek, geen enkele sporter kan zonder supporters, geen wetenschapper kan zonder gevolg, geen leraar zonder een leerling en geen bloem zonder een bij.

Dus als het één niet zonder het ander kan, dan is het de vraag: wat en wie is belangrijk? En waarom is jouw waarheid dan minder waar dan de andere waarheid? Waarom zou je het dan gekleurd willen zien?

De waarheid is eigenlijk zo simpel als het leven zelf. Zelf was ik vroeger bang voor de waarheid, omdat ik bang was dat mensen er achter zouden komen wie ik zag of dacht dat ik was. En wie ik werkelijk dacht te moeten zijn, betekende voor mij toen: voldoen aan alle normen en waarden. Alles te moeten weten en alles te moeten kunnen. Nu, ik kon het niet. Ik kon het ook niet accepteren van mijzelf dat ik het niet kon, en daarom moest ik van alles uithalen om dit te verdoezelen. Ik kan je zeggen dat dit heel erg vermoeiend is.

Er is een andere, veel simpelere waarheid; gewoon te zijn wie je bent. Precies zoals je bent, niet meer en niet minder. Sommige dingen weet je, andere dingen weet je niet. Je hebt goede kwaliteiten en hebt minder goede kwaliteiten, en het allerbelangrijkste om te weten is dat jij net zo veel bijdrage levert aan deze wereld als alle anderen, en dat het blijkbaar voor jou net zo een ereplaats is als voor alle anderen.

Commitment/Verplichting

Grappig ik heb het woord Commitment eigenlijk nooit begrepen, ik interpreteerde het altijd als overgave en niet als verplichting. Voor mij heeft verplichting een negatieve bijsmaak en is gelijk aan verantwoordelijkheid, en mijn hele leven lang probeer ik de verantwoordelijkheid niet te nemen. Ooit is mij door een aurareader verteld dat ik in een vorige leven een peloton soldaten heb verloren waar ik als sergeant of een officier verantwoordelijk voor was. Het klinkt natuurlijk heel interessant en geeft ook wel een excuus waarom en waar onder of achter ik mij kan lekker schuilen. Alleen wat schiet ik hier mee op. Want zonder verplichting en verantwoordelijkheid kan ik geen gezonde relatie hebben. Het blijft dan een spel, Mijn lerares Vered Neta zei eens tegen “ you don’t know what commitment is” achteraf na al die jaren kan ik wel zien dat zij gelijk had. Ik wilde het ook niet weten want het leven was toch een spel, Spel die ik heel goed wist te spelen en zeker mijzelf in de luwte te houden. O wat ben ik een fijngevoelig mens en o wat help ik en begrijp ik de anderen goed. Hierdoor, hoefde ik nooit in de spiegel te kijken. Totdat ik in mijn eerste Helende Reis sessie met Marieke uit het niets heb besloten om mijzelf bloot te geven met alle nodige gevolgen van dien: nl niet altijd aardig gevonden te worden, dat Marieke boos op mij was, teleurgesteld en zelfs bijna de deur uit wees. Echter is het wel de moeite waard zowel open blijven als verantwoordelijkheid dragen voor zelfs mijn gedachten, ook al weet ik niet waar ze vandaan komen. Waardoor de liefde echt de kans krijgt, waardoor wij kunnen ontspannen in onze relatie en waardoor wij in vertrouwen leven ook al zijn er momenten in het dagelijks leven dat het niet zo goed of in wat stroef gaat.