Posts tonen met het label gezondheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gezondheid. Alle posts tonen

zondag 4 april 2010

10 praktische tips voor positief denken.

1. Laat je inspireren door een boek, vriend, lied, gedicht.
2. Wees een keer zacht naar jezelf
3. Doe aan beweging en verzorg je lichaam
4. Onderneem actie, hoe klein die ook is.
5. Begin de dag met een glimlach
6. Eindig de dag met dankbaarheid
7. Vraag je af, wat is er positief aan de negatieve gedachte.
8. Doe de realiteits controle: ‘Is het waar? NU?’
9. Vraag je af, welke les heb ik hier te leren
10. Luister naar je hart in plaats van naar je hoofd.

donderdag 18 maart 2010

10 praktische tips voor bewust leven

1 Kijk naar de positieve kant
2 Alles is een spiegel van je zelf
3 Heb jezelf lief
4. Neem een moment stilte voor je zelf
5. Neem jezelf niets kwalijk
6 Schenk aandacht aan je lichaam
7 Neem voldoende rust
8 Beweeg bewust
9 Gebruik een klankboord
10 Uit je gevoelens

zondag 14 maart 2010

10 stappen naar heelheid door Dr. Deepak Chopra

1.Zorg goed voor je 'Lichtlichaam'

2 Zet entropie om in evolutie

3 Werk aan dieper gewaarzijn

4 Wees vrijgevig

5 Richt je op relaties, niet op consumeren

6 Ga bewust met je lichaam om

7 Omarm ieder dag alsof je in een nieuwe wereld komt

8 Geef het tijdloze de controle over de tijd

9 Probeer de wereld te voelen in plaats van te begrijpen

10 Streef je eigen mysterie na

Herontdek je lichaam, hervind je ziel
Herontdek je lichaam, hervind je ziel
Deepak Chopra

donderdag 15 oktober 2009

Referentie kader voor wie we zijn.

Bij onze geboorte is er geen referentie kader voor wie wij werkelijk zijn. Wij krijgen het van de anderen te horen en identificeren ons met hun waarheid. Dus als de ander zegt jij bent lief, dan zijn wij blij. En als de ander zegt jij bent stout, zijn wij verdrietig. En wat als de ander het niet bij het rechte eind heeft. Want zijn begrip van lief of stout is ook al niet van hem maar van een ander, die het ook weer van de ander heeft. Dus wie weet eigenlijk wel wat lief is en wat stout is. (behalve Sinterklaas)

Erger nog, wij nemen onbewust de lasten van de ander in ons op, en slepen het als het ware voor de rest van ons leven met ons mee. Dit is omdat wij de pijn van de ander herkennen, en onbewust of energetisch hem of haar willen ontlasten, omdat wij heel graag willen dat de ander gelukkig is.

Ook hebben we neiging om juist de onwaarheid te geloven, of meer de aandacht bij het negatieve te leggen. Een compliment leggen wij vaak naast ons neer, terwijl de negatieve opmerking in ons systeem blijft opgeslagen als waarheid of als pijn. Daarom is het belangrijk voor elke negatieve gedachte 3 positieve gedachten hier tegenover te stellen.

Wat is dat in Godsnaam, waarom wij de negativiteit eerder gaan geloven. Is het de enige makkelijke manier om aandacht te krijgen, want sterke mensen hebben geen aandacht nodig en dus krijgen ze geen aandacht. Dan zou het logisch zijn, dat je zelf als zwak, behoeftig of misselijk door het leven gaat. Zou het makkelijker zijn, om uit underdog positie iets te bereiken, of lopen wij allemaal rond met minderwaardigheidsgevoel. Zijn er een paar mensen op deze aarde die dat gevoel niet hebben, en daarom de vrije hand van ons krijgen om ons alle kanten op te sturen? Zij stuurden ons vroeger en nog steeds naar de oorlogen, en nu sturen ze ons richting de economische crisis en richting doem scenario’s.

Wat moet er werkelijk gebeuren totdat wij voor ons zelf opkomen? Eigen verantwoordelijkheid gaan dragen, eigen referentie kader creëren die gebaseerd is op onze eigenwaarde en onze zuiverheid. En ons uit de slachtoffer rol bevrijden.

zondag 19 juli 2009

Wat is er met je aan de hand, als je Anorexia hebt?

Als man is het moeilijk te schrijven over wat er in het hoofd van een vrouw omgaat. Blijkbaar triggert het iets wat ook bij mij aandacht behoeft.

Is het onbegrip of is het onmacht. Onmacht om niet te kunnen helpen, onmacht die ik ook voel bij iedereen die niet bereid is om voor zichzelf op te komen. Onmacht over de generatie joden die zich naar de slachtbank lieten leiden. Dezelfde onmacht die ik voelde tijdens een training waar mensen de kans kregen om in 2 minuten te vertellen waarom ze het recht hadden om hier op aarde te blijven leven, en niet eens 1 minuut hiervan benutten. Toen ik aan de beurt was kon ik niet ophouden met praten. Een ding is zeker, als ik door te praten de kans zou krijgen om te blijven leven (of dat een echte situatie of een gespeelde situatie is) dan zal ik de rest van mijn leven door blijven praten.
Dit is de kans die wij NU gekregen hebben. De kans die wij gekregen hebben om op deze planeet rond te lopen, lief te hebben, te geven en te ontvangen. Dit is de meest Unieke kans die ik mij zou kunnen bedenken. Dit is de kans om te ervaren, om te leren en ook te onderwijzen of door te geven. Dit is een simpele kans om kinderen te krijgen en hen met de eerste stappen op hun weg te helpen.
Leven IS, net als deze planeet aarde die IS, net als een roos die IS, en net als de mens: IK BEN!

maandag 6 juli 2009

Mijn Partner heeft een Dip

Wanneer je stopt met het willen verbeteren van je partner, en jezelf gaat afvragen: “ Wat zou ik kunnen doen aan mijzelf, waardoor onze relatie en ons samenzijn beter zou kunnen worden” dan breng je jouw relatie en je leven in een stijgende lijn. Ik hoor wel eens zeggen: “Mijn partner heeft op dit moment een dip waardoor onze relatie nu niet helemaal optimaal is, maar het gaat wel over”

Het zijn juist de dips waar de lessen verscholen liggen, het zijn juist de dips die onze relatie beter kunnen maken, mits wij op dit moment echt bij ons zelf te rade gaan. Wat is er echt aan de hand, waar ligt mij eigen pijn, hoe lang draag ik deze al met mij mee, is er iets aan te doen op dit moment, past het nu nog in mijn leven? Stel je voor dat de dip van je partner ook een signaal is richting jou?
Dus in plaats van de opmerking: “Als hij/zij maar daar en daar aan werkt dan zal het wel beter worden”, zou je kunnen zeggen: “Waar doet het mij pijn?”
Er zijn enkele redenen waarom het alleen bij jezelf te vinden is.

Het allerbelangrijkste is: je kunt de dingen bij de ander zien of herkennen, omdat jij deze zelf kent, bewust of onbewust. Vergeet niet, je partner is een spiegel van je ziel. Alles wat je daar aan onvolmaaktheid vindt, zijn dingen die je van jezelf niet wilt zien, bagatelliseert en niet eens naar durft te kijken. Je durft wel naar je partner te kijken omdat dit geen echte pijn doet. Alleen als je jouw eigen pijn er in herkend kun je je levenspartner werkelijk tot steun zijn en hem/haar helpen ook dit stuk onder ogen zien. Weet dat hij/zij zelfs wellicht verder is dan jij, omdat hij of zij wel toelaat wat er is of er bewust mee bezig is. Dan zou je echte compassie kunnen tonen, en een voorbeeld voor je partner zijn. Want de spiegel werkt ook in de positieve zin van het woord. Jij en je partner kunnen ook de positieve dingen in elkaar herkennen, en je kunt ze alleen maar herkennen omdat jij deze zelf ook hebt. Helaas wordt dit vaak vergeten, omdat de focus veelal bij het negatieve ligt.

Blijf dus alsjeblieft naar elkaar luisteren. Blijf van elkaar leren en weet dat de ander niet alleen daar is om je te helpen op je levenspad en dat hij/zij niet veel anders is dan jezelf.

zondag 5 juli 2009

Effect van basisbehoeftes op je relatie.

Zolang je niet herkent dat basisbehoeftes een rol kunnen spelen in je leven en zolang je het bij je partner probeert te vinden, zal het moeilijk zijn om een natuurlijke flow van liefde toe te laten. Want uiteindelijk draait het allemaal om hoe blijf ik bij mijzelf, en op welke gebieden completeert mijn partner mij. Niet wat hij/zij niet goed doet, maar wat doet hij/zij beter dan ik kan, waardoor wij als eenheid als een huis staan, steviger overkomen en eerder ons doel bereiken. Niet dat het dan stopt, want dan kun je weer een volgend doel in je leven neerzetten en nog gelukkiger vrijer en opener worden.

Denk aan het Yin/Yang teken die volledig in elkaar overloopt. De mannelijke en vrouwelijke energie die in elkaar overloopt en elkaar versterkt. Dit is een teken van kracht, en dat is voor mij ook de relatie, want waarom zou je anders een relatie aan gaan? Een relatie ga je aan, om nog meer uit de mogelijkheden die je al hebt te halen, en die je aangeboden worden door het leven. Een relatie is een plek waar je het meest kan groeien, omdat juist door het gedrag van je partner, je dingen aangereikt krijgt die je anders makkelijk aan je voorbij laat gaan. Het Yin/Yang teken is compleet aan de buiten- en ook aan de binnen kant. Voor mij zit de relatie ook op deze wijze in elkaar. Een relatie is alleen mogelijk als alle delen veilig zijn en alle basis behoeftes voldoende aandacht krijgen. Aandacht krijgen van jezelf en niet van je partner, je ouders, je kinderen, buren of collega’s.

zaterdag 4 juli 2009

Vertrouwen als basisbehoefte:

Dat moet ik mijn ouders wel nageven, als zij mij iets gegeven hebben wat ik echt waardevol vindt, is dat zeker vertrouwen. Vertrouwen in de wetenschap dat wat er ook gebeurt met mij, wat ik ook doe, dat ik door hen opgevangen wordt.
Dat is mij duidelijk geworden toen ik tijdens een oefening waar ik van 2 meter hoogte mijzelf achterover moest laten vallen in op elkaar gekruiste handen van twee rijen mensen, die daar stonden om mij op te vangen. Er was geen enkel negatieve gedachte in mijn hoofd dat ik a: niet opgevangen zou worden b: te zwaar zou zijn. Ik kon mezelf gemakkelijk overgeven aan het onbekende, zonder mij te bekommeren om de consequenties.

Vertrouwen die mijn ouders me gegeven hebben is: wat er ook gebeurt, wat je ook doet, weet dat je een huis hebt waar je altijd naar terug kunt keren. (niet dat ik mij altijd prettig voel in mijn ouderlijk huis ()) maar alleen te weten dat het er is, is al voldoende.

Het heeft mij geholpen om belangrijke beslissingen in mijn leven te nemen, zoals met 1000 gulden op zak naar Nederland af te reizen, en een paar jaar later al mijn bezittingen te verkopen en voor een jaar naar Zuid Amerika af te reizen. Het heeft mij geholpen om op latere leeftijd aan een Universitaire studie te beginnen, een kind te krijgen, scheiden en mijn wetenschappelijke carrière uiteindelijk los te laten. Het heeft mij geholpen om op latere leeftijd in de relatie van mijn leven te stappen. Het heeft mij geholpen om te komen waar ik nu ben, om te doen wat ik het liefste doe: Met mensen werken, mensen te begeleiden in hun groei proces, zowel individueel als in groepsverband.

Het is niet zo dat ik het opschrijf om op te scheppen, het is wel zo dat ik wil delen wat voor mogelijkheden er zijn, als er contact is met je basisvertrouwen.

woensdag 1 juli 2009

Basisbehoefte aan Bevestiging

Loop je nog steeds bevestiging te zoeken bij de ander: je partner, je werkgever, je ouders, je kinderen, kennissen? Het is tijd om ermee op te houden!
Weet je dat jij een uniek individu bent, die recht heeft om op deze aarde ronde te lopen. Dat je jouw eigen plek mag innemen, daarvoor heb je geen bevestiging nodig. Vergelijk jezelf met een bloem:

"Wat gebeurt er wanneer er diep in het bos een bloem bloeit, met niemand om haar te waarderen, niemand om haar geur te kennen, niemand om een opmerking te maken en 'prachtig' te zeggen, niemand om haar schoonheid te ondervinden, niemand om het te delen - wat gebeurt er dan met de bloem?
Sterft ze? Lijdt ze? Wordt ze paniekerig? Pleegt ze zelfmoord?
Ze blijft bloeien, ze blijft simpelweg bloeien. Het maakt geen enkel verschil of er al dan niet iemand voorbij komt; dat is onbelangrijk. Ze blijft haar geur in de wind verspreiden. Ze blijft haar geur aan Het Bestaan schenken, aan Het Geheel.
" Osho

Heeft de bloem bevestiging nodig? De bloem kan overal groeien en ook overal bloeien. Je bent niet veel anders dan de bloem, dus neem je plek, bloei en groei, geniet van de zonneschijn en van je bloesem.
Kijk in de spiegel en zeg tegen jezelf: ‘Ik mag er zijn!’
Glimlach naar je zelf, zie de liefde in je ogen, zeg een vriendelijk woord tegen jezelf. Bevestig je eigen zijn met een blik van vertrouwen, veiligheid en zekerheid dat jij er bent en dat je goed bent zoals je bent, en niemand die daar iets anders over te vertellen heeft.
Je hebt geen bevestiging nodig voor iets wat er al is, altijd is geweest en altijd zal zijn!
EN DAT BEN JIJ!

dinsdag 30 juni 2009

Basisbehoefte aan zekerheid

Er zijn in principe 3 belangrijke dingen in het leven. 1: gezondheid 2: relaties 3: geld. De kern van deze drie, is een gevoel of basisbehoefte van ZEKERHEID. Wij zijn op zoek naar zekerheid. Wij zijn er continue mee bezig om een van de drie te bevredigen of zelfs alle drie tegelijk. Want als de ene bewerkstelligt is dan komt de andere aan de beurt. Dit is een zoektocht waar nooit een eind aan komt. Tijdens deze zoektocht richten wij ons veelal op de buitenkant, op ons uiterlijk en op het materiële: het perfecte lichaam, de perfecte partner, de perfecte baan! Wees nou heel eerlijk naar jezelf, waar haal je de meeste zekerheid uit? Zou dit niet de materiële wereld zijn? Dit is zelfs waar voor spirituele mensen, want de wereld waarin wij leven is nu eenmaal een fysieke wereld. Onze opvoeding is gebaseerd op de fysieke wereld, dus de zekerheid die wij zoeken zit hem ook in de fysieke wereld. Niet dat het onmogelijk is om daar los van te komen, het is wel zo dat je een deel van deze fysieke wereld bent. Echt een onderdeel daarvan, en daarom kun je beter realistisch blijven en jezelf vergeven dat je de zekerheid in het materiële zoekt. Op het moment dat je jezelf daar bewust van bent, zou je jezelf een vraag kunnen stellen: ‘Is dit werkelijk waar het omdraait? Of ben ik bereid om het los te laten en mij nu te richten op echte zekerheid. Echte zekerheid die mijn intuïtie en mijn hart mij ingeeft. Zekerheid dat ik een vrij wezen ben. Want de essentie van de fysieke wereld is de vergankelijkheid hiervan. Wat betekent dat alles wat je dacht zeker te kunnen stellen, vergankelijk blijft. Denk aan de beurs kracht, denk aan het verlies van je partner, denk aan een vervelende ziekte.

Dat betekent dat alles wat je als zeker beschouwd een schijn zekerheid is!
De behoefte aan zekerheid, is vooral in je gedachten. Want je gedachten zullen altijd in staat zijn om iets te verzinnen, waardoor je aan de zekerheid die er op dit moment is, zou kunnen gaan twijfelen. Zou je naar je hart gaan luisteren, dan zou je het ook als iets positiefs kunnen zien. Zie of ervaar het als een oproep om in AKTIE te komen. Als een oproep om iets aan je situatie te veranderen. Ga erover praten, ga erover lezen, neem de tijd voor jezelf. Wat je ook doet, doe het uit je hart! Dit is de TIJD om in beweging te komen. Jaag dat gevoel van zekerheid niet na, maar maak er gebruik van. Geef je de kans om uit je comfortzone te stappen. Want elke keer als je met beweging en Aktie bezig bent dan zet je de stappen richting je vrijheid en richting de echte zekerheid.

'Zekerheden die men bang is te verliezen, zijn geen zekerheden.'

maandag 29 juni 2009

Veiligheid als basisbehoefte

Dit is onze grootste basis behoefte, die wij allemaal uit de baarmoeder met ons mee dragen. Een veiligere plek kan ik mij niet voorstellen. Zacht en warm, gedempte geluiden en altijd een goede temperatuur, geen zorgen en verantwoordelijkheden. Bewust of onbewust weet je dat er voor je wordt gezorgd, en dat je in alle basis behoeftes wordt voorzien. Fysiek contact die geen weerga kent.
Direct bij onze geboorte wordt er inbreuk op deze fysieke gewaarwording gemaakt, je komt in contact met lucht, licht en geluid. Zelfs als je in een waterbad geboren wordt, zul je uiteindelijk kennis maken met onze lawaaierige wereld, waar in je ook je eigen stem mag laten horen. En hoe goed je ouders ook voor je zorgen, het gevoel van een veilige baarmoeder kunnen ze je nooit meer terug geven. De herinnering aan dat gevoel blijft in je cellen opgeslagen, je lichaamsgeheugen of celgeheugen is daar op geprogrammeerd en zal het nooit vergeten. Echter dat gevoel, deze gewaarwording is wellicht niet meer terug te halen. Behalve misschien in diepe trance of tijdens floating (overigens aan te raden aan iedereen), maar helaas niet in het fysieke universum, alleen kun je jezelf er wel bewust van zijn dat je veiligheid mist. Je kunt ook dit niet van een ander krijgen of verwachten. Of zelfs een ander de schuld geven dat je niet kunt krijgen wat je wilt. Alleen als je jezelf ervan bewust wordt dat dit is waar naar je verlangd, zul je ontspanning kunnen vinden. Soms is alleen het uitspreken daarvan al voldoende. De beste manier die ik ken, is naar je lichaam te luisteren en je lichaam echt te vragen waar behoefte naar is.

Niemand kan je dat gevoel van veiligheid geven, zelfs niet in de buurt komen ervan. Echter, er is eigenlijk sinds je geboorte weinig veranderd aan je bewustzijn, die is nog precies het zelfde. Wat je zou kunnen helpen om dit te herinneren is door middel van een hele simpele oefening. Je brengt de aandacht bij jezelf, bij je ademhaling en je lichaam. Hierdoor maak je contact met jezelf op een liefdevolle manier. Je zoekt de stilte in jezelf zonder afgeleid te worden door geluiden om je heen en gedachten die door je heen flitsen. Dan ontstaat er een moment waar je bewustzijn zich herinnert dat het in wezen veilig is.

Dat baby’tje is nog steeds in jou, of jij bent dat baby’tje . Jij bent de enige die weet wat je nodig hebt en je kunt hem de baarmoeder geven die hij zoekt.

zondag 28 juni 2009

Relatie is.......

Er is zo veel te zeggen over relaties, en wat is de definitie van een relatie, welke aspecten komen er al allemaal aan bod? Wat en wie is er belangrijk in de relatie, wat neem je allemaal mee uit je verleden, wat heb je allemaal te leren van elkaar. Hoe ga je om met je mannelijke en vrouwelijke energie. Waar vind je een juiste balans. Hoe stel je prioriteiten, en hoe zit het met je commitment. Er zijn al vele boeken over geschreven en er zullen er nog vele volgen, want een relatie is een proces van samen bouwen aan een solide “gebouw” , ieder van de partners neemt haar en zijn eigen stukje mee. Sommige bouwstenen zijn al vanaf het begin verrot, en daardoor dreigt het hele gebouw ineen te stortten. In feite is het enige wat je hoeft te doen, die verrotte stukjes te vervangen door nieuwe, gezonde bouwstenen. Bouwstenen die zijn gebaseerd op je eigen ideeën en je eigen overtuigingen van dit moment, en niet wat jij eigenlijk al jaren meesleept zonder er bij stil te staan of dat werkelijk nog steeds waar is.
Vergeet niet dat elke dag een nieuwe dag is. Elke dag kun jij nieuwe keuzes maken, je lichaam, je geest en je emotionele lichaam zijn in staat om zichzelf elke dag te vernieuwen. Als je voorstelt dat het mogelijk is, kun je jezelf dan ook voorstellen dat je elke dag zou kunnen kiezen om een nog beter leven en een betere relatie te creëren?
Maar hoe doe je dat, wat moet je er allemaal voor geven, en wat krijg je er voor terug?
Wellicht is de eerste vraag die je jezelf moet stellen: Waarom kies ik voor een relatie? In onze moderne, individuele en onafhankelijke maatschappij is het nog maar de vraag of een relatie is, wat door de jaren heen gebruikelijk was. Er zijn genoeg mensen die niet voor een vaste relatie kiezen, en die kunnen best gelukkig door het leven heen gaan.
Is je relatie daar, om je basisbehoeftes te bevredigen? Stop er dan meteen mee! Want er is geen enkel individu behalve jijzelf die deze behoeftes kunt bevredigen.
Welke basisbehoeftes heb ik het hier over? Graag sta ik elke dag stil bij een basis behoefte.

zaterdag 13 juni 2009

Vrijspraak Jomanda,

Daar ben ik blij om, niet omdat ik zelf in de zogenaamde alternatieve hoek zit, maar vooral omdat het hier over iets heel elementairs gaat. Iets wat wij al jaren over het hoofd zien, namelijk eigen verantwoordelijkheid! Het is en het blijft een persoonlijke verantwoordelijkheid van ieder individu, wat hij wel of niet met informatie die hij krijgt doet. Het is niet wat de artsen zeggen, (de artsen geven je de informatie) het is hoe jij er mee omgaat.

Onze maatschappij is een paar jaar geleden begonnen met het recht op informatie, want vroeger wist je niet eens wat je mankeerde. Nu is de tijd gekomen dat wij ons genezings proces meer in eigen hand nemen. Wij zijn zo afgedwaald van onze eigen verantwoordelijkheid, er is zo een grote behoefte aan “wijze raad” , het liefst willen wij allemaal horen: ‘Zeg mij wat ik moet doen en hoe lang heb ik nog te leven?’ Wij zouden ook kunnen kiezen voor een andere aanpak, namelijk wat is er nog meer wat ik kan doen, met nadruk op het ik! Of je nou een dodelijke ziekte hebt, overigens wil het alleen maar zeggen dat jouw klokje op dat moment sneller tikt dat de andere klokjes, of dat je in een donkere periode van je leven bent beland. Neem je eigen beslissing, kies wat op dat moment voor jou en je lichaam het beste is, en vraag van de mensen om je heen je keuze te respecteren. Want zeker als deze mensen echt van jou houden, zullen zij ook achter je beslissingen blijven staan.

Het is niet zo dat de een beter is dan de ander, het is wel zo dat jij de keuze hebt. Niemand weet wat de toekomst brengt, mensen kunnen alleen maar uit hun eigen expertise en ervaringen de dingen met jou delen. Overigens Sylvia Millecam was ook niet gek om niet te zien dat zij een groot gezwel in haar borst had. Het was echter haar keuze om niet regulier behandeld te worden. Het is ook niet zo dat iemand behalve jij zelf je kan genezen, niet alleen de medicatie of de kruiden. Het is alleen wanneer je een bepaalde knop in jezelf weet in te drukken, die de totale genezing mogelijk maakt. Wij blijven een levend wezen, en de definitie van levend is dat het eindig is. De vraag blijft wanneer en hoe. En ik hoop dat wanneer mijn tijd zover is, dat ik zelf de omstandigheden mag bepalen waarin het gebeurt, en daarbij geholpen word door die gene waar ik op dat moment voor kies.

vrijdag 12 juni 2009

Roken is.....

Waarom zou ik nog schrijven over roken? Iedereen weet toch dat roken dodelijk is, dus ongezond, mits je echt dood wil. Dood gaan wij toch, is het antwoord. De vraag is wanneer en hoe. Dood gaan omdat je tijd gekomen is en je rustig afscheid van het leven gaat nemen, of dood gaan omdat je hart midden in het actieve levensproces stopt met tikken, omdat de bloedvaatjes die het hart van energie voorzien verstopt raken. OF dood gaan omdat je geen adem kunt halen, doordat je longen vol met kanker cellen zitten, of elke andere kankervorm die je lichaam opeet. Er is nog een ander argument voor het stoppen met roken die veel minder bekend is: het is namelijk zo dat in sigaretten rook, een enorme hoeveelheid vrije radicalen zitten nl 1012, deze radicalen plegen een enorme aanslag op je huid, waardoor je huid er veel ouder uitziet dat die in werkelijkheid is. Kijk maar goed naar de mensen om je heen die roken. Er zijn bijna niet genoeg antioxidanten aan te slepen om het tegen te werken. Als tegenargument krijg je dan te horen: ‘Ja maar dan ga ik te veel eten en dan word ik dik, en dat is ook niet goed.’ De enige reden waarom je zou gaan eten als je met roken stopt is, dat er een emotioneel probleem die door het roken onder de oppervlakte werd verschoven, naar buiten komt. Een andere manier om dit probleem steeds onder de oppervlakte te houden is om jezelf vol te eten. Emoties zijn gezond! En emoties horen bij ons, ze maken deel van ons uit. Je kunt beter de emoties verwelkomen en omarmen als een klein kind. En als je de emotie toestemming geeft om naar buiten te komen en er gewoon laat zijn, zul je waarschijnlijk ervaren dat het veel minder erg is dan je er oorspronkelijk over dacht. Dat je wellicht minder reden hebt om naar een sigaret of een koekje te grijpen.
De reden dat ik met roken stopte, (van 2 pakjes per dag) is omdat mijn dochter toen zij een jaar of 6 was, tegen mij zei: ‘Papa als je niet met roken stopt ga je dood’. Kinderen en dronken mannen spreken altijd de waarheid. Dat is waar. Maar wat voor mij veel sterker woog, is dat ik mijn dochter de pijn van verlies niet wilde aandoen. Kon ik dan in een keer stoppen? Natuurlijk niet! Maar het raakte mij genoeg en deed genoeg pijn van binnen om het in ieder geval een eerlijke kans te geven. In dit geval heeft de pijn het gewonnen van plezier, en uiteindelijk resulteert dit in plezier en vrijheid. Het is heerlijk om niet meer gebonden te zijn aan de sigaret, en alles wat er mee verbonden is. Altijd er maar aan moeten of je ergens nog een pakje hebt liggen, winkels of benzine stations die open moet zijn, een horeca gelegenheid waar ze het rookverbod aan hun laars lappen. De blikken van onbegrip van mensen die niet roken, het idee dat je dan ongezellig of niet sociaal genoeg bent met je vrienden. Het zijn allemaal lasten die ik niet meer hoef te dragen, en hoe minder lasten des te vrijer ik ben, des te meer tijd ik over heb voor de dingen die er echt toe doen.
Dus gewoon stoppen!

vrijdag 5 juni 2009

Bezoek aan Dalai Lama

Bezoek aan Dalai Lama
Het begon met teleurstelling; wij zullen hem niet Live zien. De enige kaartjes die nog vrij waren, waren voor het auditorium. Hier kreeg je Dalai Lama te zien op een groot scherm in een zaal, naast de zaal waar 10.000 mensen bij elkaar waren. Maar goed dat ik dit niet van te voren wist, want dan zou ik de hele reis naar Amsterdam uit Vlissingen niet hebben ondernomen. Omdat wij in een goede stemming waren, het was immers mijn verjaardag, gingen we gewoon op de eerste rij zitten. En daar werd nog een keer bevestigd dat wij hem echt niet life te zien zouden krijgen, maar dat toch zelfs op 500 meter afstand, zijn energie voelbaar zou zijn. Ik besloot mij aan het moment over te geven, te genieten van samen zijn met Marieke en de rest van de dag.
Door het sublieme beeld en dicht bij het scherm zittend, kreeg ik de ervaring om ‘zijne heiligheid’ helemaal van dichtbij mee te maken. Hij straalde eenvoud, nederigheid speelsheid en nieuwsgierigheid van een kind uit. Hij werd verwelkomd door Erica Terpstra, die zich zichtbaar heeft laten raken door de omvang van zijn aanwezigheid.
De rust die hij uitstraalde in de eerste 10 minuten van zijn onderricht, heeft er voor gezorgd dat wij onze kostbare slaapminuten konden inhalen. Daarna konden wij de rest van zijn rede geboeid volgen . Door de eenvoud, het mededogen en het besef dat wij allemaal eender zijn en uiteindelijk hetzelfde nastreven, namelijk innerlijke rust en geluk, iedereen echter op zijn eigen manier.
Daar kan ik alleen maar respect voor blijven tonen. Ook voor iedereen die bij ons over de vloer komt, ieder keer weer petje af!!!
Na zijn toespraak kwamen de vragen die hij met veel anekdotes en ook met veel respect voor zijn medemens heeft beantwoordt.
En als cadeautje wat je ook op je verjaardag krijgt, werd aangekondigd dat na de lezing de Dalai Lama nog even naar het Auditorium zou komen, om alle mensen die daar waren te begroeten. WAUW!!!
Wij zaten op de eerste rij, dat betekende nog geen 2 meter afstand van “zijne heiligheid”. Ik ben geen mens om iemand te aanbidden, en zeker geen mens om voor iemand te buigen, ook al is zijn naam Dalai Lama. Echter, dit is een man waar je echt blij van wordt als je in zijn buurt bent. Waarbij je blij en ontspannen helemaal jezelf kan zijn, door de eenvoud die hij uitstraalt. Voor mij is hij een voorbeeld van authenticiteit en een egoloze persoonlijkheid. Fantastisch! Dit moment is opgeslagen in mijn cellen, zoals Dalai Lama onderwijst, de energie van een liefdevolle leraar wordt opgeslagen in je cellen, waardoor zijn onderricht wordt overgedragen niet alleen naar je denken, maar ook naar je zijn.

maandag 1 juni 2009

Communiceren in je relatie.

Ben je helemaal open in je relatie, ik bedoel durf je alles te zeggen? Durf je de confrontatie aan te gaan? Durf je jezelf te blijven?
Want openheid is niet alleen enorm gezond voor je relatie, maar ook het middel om naar je zelf te kijken. Want als je het gevoel hebt dat je niet echt alles kan vertellen, dan is dat de uitnodiging om naar je eigen pijn te kijken. Of naar een deel in jou die je probeert te beschermen. Vroeger dacht ik dat het juist goed was, dat ik iets voor mijzelf zou houden. Want als ik alle luikjes open zou doen, en mijzelf bloot zou geven, kan er over mij heen gewalst worden. Wat ik in werkelijkheid probeerde te beschermen, is de pijn van belachelijk gemaakt worden door mijn moeder, in aanwezigheid van anderen. Althans in mijn ogen was het toen belachelijk. Wat het mij gekost heeft is een relatie waar ik niet mijzelf kon zijn en daarom continue de neiging had om te vluchten. Want als je niet gelukkig bent met jezelf, dan is er niemand die je gelukkig kan maken.
Het verraste mij enorm, dat in de eerste echte communicatie met Marieke, mijn levens partner, ik heb besloten mijzelf helemaal bloot te geven. Angst? JA! OPLUCHTING? JA! Ging het gelijk en altijd goed? NEE! De angst voor vernedering zit zo diep in mij geworteld en de patronen om weg te vluchten, zijn zo automatisch. Vluchten in je werk, in TV, in verliefdheid, in alcohol en drugs, vluchten in slaap, vluchten in je partner, zelfs vluchten in spiritualiteit, eigenlijk alles waar je geen pijn bij voelt en wat je schijnplezier geeft. Niet dat ik iets goed probeer te praten, het is wat er gebeurt. De oplossing is, zelfs als je niet bij je gevoel kan komen, om het te zien als een uitnodiging om ‘je geheim’ juist te gaan delen met je partner. Je zult merken dat wat je aan het beschermen bent, vanzelf naar boven komt. Je zult ook ervaren dat je relatie in ieder geval met jezelf gezonder wordt, en dat is de enige manier die ik ken om een gezonde relatie met je partner te creëren.


De Essentie van de relatie is: Je partner onvoorwaardelijk steunen, je partner op een hoger niveau brengen en dit onvoorwaardelijk blijven steunen. Dat is het enige wat je echte levensvreugde schenkt en waar je voldoening uit kunt halen. Niet wachten tot de ander struikelt om hem/haar op te kunnen vangen. Het is geen eenrichtingsverkeer, het gaat beide kanten op, waardoor je ook de nodige steun ondervindt op de momenten dat jezelf even zoekende bent.
Het sleutelwoord hier is “ houden van”. De zin die erbij hoort is: “Ik houd van je, onvoorwaardelijk met heel mijn hart”. De manier waarop je dit zou kunnen communiceren is: Elkander in de ogen kijken, je angst voor liefde en afwijzing onder de arm nemen, en het uitspreken. Vraag ook aan je partner of het overgekomen is. Zo niet, blijf het herhalen totdat de spanning zakt, en je elkaar in liefde gevonden hebt.

zaterdag 30 mei 2009

Af en toe schelden, dat hoort erbij

Dat beslist de rechter (de kranten op 27 mei), maar hoe denken wij er eigenlijk over? Met ‘wij’ bedoel ik wij als volwassenen en niet uit de belevenis van een kind. Voor kinderen zijn woorden nog steeds een uitdrukking van macht. Ook al zeggen ze dan braaf “wat je zegt ben je zelf” , ze geloven het niet.

Omdat wij onze kinderen leren dat wij (lees volwassenen) het beter weten en alles wat wij zeggen waar is. En kinderen identificeren zich zelf met deze waarheid, dus als wij zeggen ‘je bent stout’ of ‘dat is nou stom van je’, denkt het kind IK BEN stout en stom. En elke keer als het wordt herhaald, wordt het bevestigd, opgeslagen en voor waarheid aangenomen. Wij zouden onze kinderen beter kunnen helpen om te begrijpen dat al deze uitspraken zijn gebaseerd op het gedrag dat ze vertonen, en hen helpen de waarde van Uniekheid eigen te maken.

Omdat wij als volwassenen het kind bewustzijn bij ons dragen, voel je jezelf elke keer als er negatief naar jou gesproken wordt, persoonlijk aangevallen.
Woorden hebben inderdaad wel kracht, echter is het alleen de kracht die wij er aan geven. Als wij vanuit onze wijsheid naar mensen kijken die ons uitschelden, zouden wij ze eerder zielig vinden. Wat zegt dit nu precies over de ander?

Ik ben voor vuile JOOD uitgescholden. Doet dit pijn? Ja, natuurlijk doet het pijn. Het is mijn pijn die ik meedraag vanuit mijn jeugd. Ik kan hiermee 2 dingen doen: De pijn omarmen en helemaal doorvoelen, aandacht aan de jongere ik besteden en dankbaar zijn voor het feit dat deze pijn aandacht krijgt. Ik kan het ook bij de ander laten en beslissen niet met deze mensen om te gaan. Voor ambtenaren zou het zelfde kunnen gelden: leer jezelf kennen en weet dat de ander eigenlijk om hulp vraagt. Naar mijn idee schuilt in elke misdaad een hele grote schreeuw om aandacht.

dinsdag 19 mei 2009

Ik vind het moeilijk om een weet vraag te stellen.

Herken je jezelf in deze, lees dan verder. Wij durven niet te vragen omdat wij onszelf dan vaak dom vinden, of bang zijn om dom gevonden te worden. Alleen zijn er geen domme mensen! Wij hebben allemaal onze natuurlijke wijsheid. Met domheid hebben we het over een bepaald aspect van mens zijn, namelijk de intelligentie. Dat is iets wat je mee krijgt door je genen, of door je opvoeding met de paplepel ingegoten krijgt. Of je hebt gekozen om jezelf intellectueel te ontwikkelen, wat voor reden je daar ook voor hebt. En blijkbaar heeft het je profijt opgeleverd. Het zou theoretisch zelfs mogelijk kunnen zijn om alles te weten. Onze hersencapaciteit is zeker voor gemiddeld 80% onbenut. Het is de waarheid dat wij niet weten wat deze 80% voor staat. Is dit emotionele intelligentie die steeds meer aandacht verdient? Of is het spirituele intelligentie, of een alomvattend begrip van het Zijn? Volledig Zijn met je omgeving, fysiek en emotioneel, volledig een zijn met je omgeving, altijd en overal. Alles voelen en tegelijkertijd jezelf mogen blijven.

Vergeet niet dat door te vragen help jezelf om verder te komen, je bespaart jezelf heel veel tijd door niet alles zelf te hoeven doen. Je maakt sociale contacten, je krijgt continue feedback die je zou kunnen helpen op je pad, je creativiteit wordt gestimuleerd, en je blijft leren. Ook geef je de mogelijkheid aan de ander, om te delen uit zijn wijsheid. Het liefste wat de ander wil, is te laten zien wat hij/zij weet, en ook of datgene wat hij/zij te vertellen heeft, overkomt. Naar mijn idee is de essentie van de vraag: wijsheid, opheldering en wederzijds begrip, dus voor iedereen die het moeilijk vind om een vraag te stellen, houd ermee op. Houd op om jezelf minder te voelen als alle anderen, want geloof mij, niemand weet alle antwoorden, en niemand weet de juiste en diepste vraag te stellen, want op elke vraag zouden nog meerdere en diepere vragen gesteld kunnen worden. En wat intelligentie betreft: er is nog veel meer wat wij in de toekomst te weten zullen komen.

vrijdag 3 april 2009

Commitment/Verplichting

Grappig ik heb het woord Commitment eigenlijk nooit begrepen, ik interpreteerde het altijd als overgave en niet als verplichting. Voor mij heeft verplichting een negatieve bijsmaak en is gelijk aan verantwoordelijkheid, en mijn hele leven lang probeer ik de verantwoordelijkheid niet te nemen. Ooit is mij door een aurareader verteld dat ik in een vorige leven een peloton soldaten heb verloren waar ik als sergeant of een officier verantwoordelijk voor was. Het klinkt natuurlijk heel interessant en geeft ook wel een excuus waarom en waar onder of achter ik mij kan lekker schuilen. Alleen wat schiet ik hier mee op. Want zonder verplichting en verantwoordelijkheid kan ik geen gezonde relatie hebben. Het blijft dan een spel, Mijn lerares Vered Neta zei eens tegen “ you don’t know what commitment is” achteraf na al die jaren kan ik wel zien dat zij gelijk had. Ik wilde het ook niet weten want het leven was toch een spel, Spel die ik heel goed wist te spelen en zeker mijzelf in de luwte te houden. O wat ben ik een fijngevoelig mens en o wat help ik en begrijp ik de anderen goed. Hierdoor, hoefde ik nooit in de spiegel te kijken. Totdat ik in mijn eerste Helende Reis sessie met Marieke uit het niets heb besloten om mijzelf bloot te geven met alle nodige gevolgen van dien: nl niet altijd aardig gevonden te worden, dat Marieke boos op mij was, teleurgesteld en zelfs bijna de deur uit wees. Echter is het wel de moeite waard zowel open blijven als verantwoordelijkheid dragen voor zelfs mijn gedachten, ook al weet ik niet waar ze vandaan komen. Waardoor de liefde echt de kans krijgt, waardoor wij kunnen ontspannen in onze relatie en waardoor wij in vertrouwen leven ook al zijn er momenten in het dagelijks leven dat het niet zo goed of in wat stroef gaat.

WIE BEN IK

Mijn foto
Vlissingen, Netherlands
Dat is een hele goede vraag! Het antwoord afhankelijk is van het moment waarop deze vraag gesteld wordt. Want, zeker bij zijn er momenten dat ik alleen de lagen zie waaronder ik mij veilig aan het verstoppen ben. Onder deze lagen vind ik hetzelfde warmte, liefde en rust die in ieder van ons huist. Hierdoor, ben ik niet veel anders dan jij of wie dan ook. Zonder deze bril mag ik kwetsbaar zijn, mag ik dingen niet weten, mag ik gewoon zijn. Kijkt de rest van de wereld ook zo? Zolang het de wereld van 2 dimensies is waarschijnlijk niet. Want wij moeten expert zijn!! Expert waarin, zou ik mij afvragen? Als wij allen mogen putten uit de oneindige kennis die overal al is en energetisch beschikbaar is waarom dan deze onderscheidinglijn. Waarom zou je dan een expert willen zijn? Om te weten wie je bent!!! Dit is een paradox die wij onszelf continue creëren. Om? Achter te komen wie wij zijn!!!! Alleen wat wij werkelijk zijn is: een oneindige bron van energie en volgens kwantum fysici een grote niks. Als wij niks zijn, dan is er geen onderscheid en dan is ook ineens gelijkheid en dan mogen wij wel zijn. Gewoon zijn. Wil je toch weten kijk dan op www.journeytherapeut.com