Leven is leven in relatie."
Lao-Tse
Uit het bovenstaande is het duidelijk dat je relatie levendig mag zijn. Je kunt het Levendig houden om jullie te focussen op allerlei problemen en dagelijkse beslommeringen.
Dat is de grootste gevaar die in elke relatie op de leur ligt.
Er zijn zoveel dingen uit het dagelijkse leven die onze aandacht verdienen, en ook dingen waardoor wij ons laten afleiden, Zoals financiële zorgen, carrière, familie, kinderen, buren verenigingen. Ik heb het al eerder geschreven, onze kracht ligt juist in het eenheid die wij samen met ons partner vormen. Deze eenheid wordt in elkaar gehouden doordat wij daar continue energie in stoppen. Niet alleen de negatieve energie van buiten af, maar vooral de positieve energie waar levens kracht in zit.
Positieve energie die voor zorgt dat wij elkaar accepteren en zien voor wie wij zijn. De buiten wereld is daar ook, en daar mag ook aandacht aan besteed worden. Alleen doe het dan met mate. Praat erover deel je mening maar haal de belang van het samen zijn iet uit de verband.
Hou je relatie vooral levendig gehouden worden met allerlei dingen die als verrassing voor je partner en voor jou zijn. Verrassingen houden je relatie levendig. En het gaat niet over dat je bijzondere en aparte dingen moet verzinnen. Gewoon simpele dingen zijn ook goed.
Als je bijvoorbeeld nooit kookt doe dat gewoon een keer. Als er een regel is dat je je partner de vuilnis buiten zet, doe dat voor hem of haar.
Als je nooit ontbijt voor je partner heb gemaakt doe dat!
Natuurlijk zou je zeggen, maar hij ziet het niet eens. Of het zou kunnen zijn dat je partner zo bezetten is van zijn/haar problemen dat hij/zij het helemaal niet op prijs stelt. Dat zou wel kunnen gebeuren. Alleen als je hem/haar tijd gunt, en niet gelijk boven zit met je teleurstelling of je eigen visie op het verhaal, zou het zeker omdraaien in een waardering, zachtheid en begrip. Er is geen probleem om hem/haar op de verrassing te wijzen. Liefdevol te wijzen, wees er gewoon dan vóór. Het maakt helemaal niet uit of hij het wel of niet ziet, het gaat erom dat jij jouw partner wilt verrassen.
Zelf heb ik het helaas niet voldoende gedaan in het verleden, behalve een Reis die ik spontaan heb geboekt naar Reykjavik, Iceland om 2000 te vieren. Daarvoor heb ik nog nooit zelf ergens een reis geboekt. Dat deed mijn ex-vrouw altijd. Daarnaast moest zij mij altijd meeslepen, want ik had altijd werk te doen. Eigenlijk was dit ook verrassing voor mijzelf, en ik wist echt niet dat het leuk was, en dat ik zelfs alleen van het boeken al kun genieten.
Naast de reis heb ik ook een ook een auto gehuurd, niet wetende dat er zo veel sneeuw in Iceland lag, dat de wegen voor gewoon personen auto’s weinig begaanbaar waren. (Dat is een andere verhaal!)
Je zou zeggen: ‘Dat heeft je relatie niet gered’! Dat was ook niet de insteek, de insteek is dat heel bijzonder levendige herinnering zal blijven. En bewust zijn van het leven zelf, is het waar het om gaat, in ieder geval voor mij. En dat is wat ik jou en iedereen die dit boek leest gun!
Posts tonen met het label relatie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label relatie. Alle posts tonen
woensdag 27 april 2011
dinsdag 25 mei 2010
Wees elkaars vriend en niet elkaars vijand
Een vriend is iemand die alles van je weet en toch van je houdt.
Jullie zijn vooral elkaars vrienden en niet elkaars vijanden, dit is de belangrijkste basis van een relatie.
Je hebt elkaar nodig om vooruit te komen, en je hebt elkaar nodig om elkaars pijnlijke punten naar boven te brengen.
Weet dat alles gebeurt omdat je om elkaar geeft, en niet elkaars vijand bent.
Soms lijkt het zo dat de ander je naar beneden haalt, of onaardig tegen je doet. Dat is een goed moment om jezelf af te vragen wat hier echt gaande is. Het is hoogst waarschijnlijk dat het steeds dezelfde boodschap is die naar je gecommuniceerd wordt. Dit is echt een uitnodiging om naar te luisteren.
Zou het mogelijk kunnen zijn dat je hier niet open voor staat, waardoor je de boodschap niet kunt horen?
Vraag aan je partner waarom hij dit doet, en wat hij/zij hier mee wil bereiken.
Je kunt ook vragen om op een andere manier te communiceren. Overigens is dat wel de manier om er achter te komen of het een boodschap voor jou of voor je partner is.
Vaak zul je zien dat de boodschap uit liefde komt, en niet ergens anders vandaan.
‘JA’, zou je kunnen zeggen, ‘ ik weet echt wel dat hij/zij het onaardig bedoeld.’
Zou het mogelijk zijn, dat je partner niet bij zijn eigen liefde kan komen?
En dat hij of zij niet echt goed in haar vel zit? Daar zou je compassie voor kunnen hebben, en kunnen vragen wat hij/zij nodig heeft.
Mocht je moeite hebben om daar compassie voor te voelen, blijf dan naar je eigen gevoel luisteren.
En weet dat het niet alleen je partner is die iets naar je wilt communiceren. Je ziel stuurt continue berichten naar je toe. Je partner is in dit geval alleen de boodschapper van je ziel.
Praktisch:
Help elkaar te herinneren 'ik ben je vriend en niet je vijand'!
Neem even de tijd om helemaal niets te doen, echt helemaal niets. Geniet van de stilte om je heen, en luister naar de boodschappen die naar jou toe komen.
Er is een hele goede medium die wij kunnen aanbevelen, als je de boodschappen op een andere manier tot je wilt laten komen.
Erik Versteeg http://www.eveon.nl/
meer over communicatie
http://journeytherapeut.blogspot.com/2010/05/luister-eerst-naar-je-partner-reageer.html
Jullie zijn vooral elkaars vrienden en niet elkaars vijanden, dit is de belangrijkste basis van een relatie.
Je hebt elkaar nodig om vooruit te komen, en je hebt elkaar nodig om elkaars pijnlijke punten naar boven te brengen.
Weet dat alles gebeurt omdat je om elkaar geeft, en niet elkaars vijand bent.
Soms lijkt het zo dat de ander je naar beneden haalt, of onaardig tegen je doet. Dat is een goed moment om jezelf af te vragen wat hier echt gaande is. Het is hoogst waarschijnlijk dat het steeds dezelfde boodschap is die naar je gecommuniceerd wordt. Dit is echt een uitnodiging om naar te luisteren.
Zou het mogelijk kunnen zijn dat je hier niet open voor staat, waardoor je de boodschap niet kunt horen?
Vraag aan je partner waarom hij dit doet, en wat hij/zij hier mee wil bereiken.
Je kunt ook vragen om op een andere manier te communiceren. Overigens is dat wel de manier om er achter te komen of het een boodschap voor jou of voor je partner is.
Vaak zul je zien dat de boodschap uit liefde komt, en niet ergens anders vandaan.
‘JA’, zou je kunnen zeggen, ‘ ik weet echt wel dat hij/zij het onaardig bedoeld.’
Zou het mogelijk zijn, dat je partner niet bij zijn eigen liefde kan komen?
En dat hij of zij niet echt goed in haar vel zit? Daar zou je compassie voor kunnen hebben, en kunnen vragen wat hij/zij nodig heeft.
Mocht je moeite hebben om daar compassie voor te voelen, blijf dan naar je eigen gevoel luisteren.
En weet dat het niet alleen je partner is die iets naar je wilt communiceren. Je ziel stuurt continue berichten naar je toe. Je partner is in dit geval alleen de boodschapper van je ziel.
Praktisch:
Help elkaar te herinneren 'ik ben je vriend en niet je vijand'!
Neem even de tijd om helemaal niets te doen, echt helemaal niets. Geniet van de stilte om je heen, en luister naar de boodschappen die naar jou toe komen.
Er is een hele goede medium die wij kunnen aanbevelen, als je de boodschappen op een andere manier tot je wilt laten komen.
Erik Versteeg http://www.eveon.nl/
meer over communicatie
http://journeytherapeut.blogspot.com/2010/05/luister-eerst-naar-je-partner-reageer.html
vrijdag 14 mei 2010
Gouden tip voor elke relatie: Ga tegelijk naar bed
‘Beleef het samen dan blijf je dicht bij elkaar’ Nicci French
Hiermee val ik met de deur in huis. Dit is een gouden tip. Want dit is wel de tijd om samen te zijn. Na alle drukte van de dag te kunnen ontspannen naast je partner.
Je zou een goed gesprek kunnen voeren, lekker met elkaar kunnen vrijen of plannen voor de toekomst kunnen maken.
En voordeel om een gesprek te voeren terwijl je naast elkaar ligt, is dat je hart net zo hoog is als je hoofd.
Als je zittend een gesprek voert, zit je hoofd hoger dan je hart, en praat je sneller uit je hoofd.
Nu je hart op de hoogte van je hoofd is, kan je hart ook deelnemen aan het gesprek.
Onzin?
Geef het een kans zou ik zeggen.
Een ander voordeel om een gesprek in bed te voeren, is dat je heel dicht bij elkaar ligt en niet weg kan lopen uit het gesprek.
Het is een goed moment te realiseren dat je partner niet je vijand is maar je vriend, en waarschijnlijk de beste die je hebt, want daar breng je de meeste tijd mee door. Daar deel je jouw leven en je intimiteit mee, daar bouw je jouw toekomst mee op.
Je partner is een deel van je bestaan, en ik weet niet of je realiseert hoe een belangrijk deel van je bestaan deze is.
Loop er dus niet voor weg, maar zet er een stap naar toe, ook al kan deze stap moeilijk zijn, omdat er veel afstand tussen kan zitten. De stap is in het nu. Mocht je afgewezen worden, heb daar compassie voor, en geef het een nieuwe kans. Jouw openheid is hier het sleutel woord.
De openheid en niet de dwang, niet de machtstrijd maar de aantrekkingskracht, niet de laatste strohalm maar een liefdevolle uitnodiging om gezamenlijk in harmonie verder te gaan.
Praktisch: Spreek met elkaar een tijd af dat jullie naar bed gaan. Help elkaar om dagelijkse activiteiten af te ronden en help elkaar herinneren dat jullie een afspraak hebben.
Als een van jullie iets eerder klaar is met zijn/haar bezigheden, dan kan de andere het vast gezellig maken in bed. Glaasje wijn, wierook en een kaarsje doet wonderen!
Vergeet vooral niet: Dit is jullie tijd samen (quality tijd). Geen verplichting, maar genot!
Gebruik deze link elke donderdag avond om David LIVE te ontmoeten!
https://www1.gotomeeting.com/join/898731920
Hiermee val ik met de deur in huis. Dit is een gouden tip. Want dit is wel de tijd om samen te zijn. Na alle drukte van de dag te kunnen ontspannen naast je partner.
Je zou een goed gesprek kunnen voeren, lekker met elkaar kunnen vrijen of plannen voor de toekomst kunnen maken.
En voordeel om een gesprek te voeren terwijl je naast elkaar ligt, is dat je hart net zo hoog is als je hoofd.
Als je zittend een gesprek voert, zit je hoofd hoger dan je hart, en praat je sneller uit je hoofd.
Nu je hart op de hoogte van je hoofd is, kan je hart ook deelnemen aan het gesprek.
Onzin?
Geef het een kans zou ik zeggen.
Een ander voordeel om een gesprek in bed te voeren, is dat je heel dicht bij elkaar ligt en niet weg kan lopen uit het gesprek.
Het is een goed moment te realiseren dat je partner niet je vijand is maar je vriend, en waarschijnlijk de beste die je hebt, want daar breng je de meeste tijd mee door. Daar deel je jouw leven en je intimiteit mee, daar bouw je jouw toekomst mee op.
Je partner is een deel van je bestaan, en ik weet niet of je realiseert hoe een belangrijk deel van je bestaan deze is.
Loop er dus niet voor weg, maar zet er een stap naar toe, ook al kan deze stap moeilijk zijn, omdat er veel afstand tussen kan zitten. De stap is in het nu. Mocht je afgewezen worden, heb daar compassie voor, en geef het een nieuwe kans. Jouw openheid is hier het sleutel woord.
De openheid en niet de dwang, niet de machtstrijd maar de aantrekkingskracht, niet de laatste strohalm maar een liefdevolle uitnodiging om gezamenlijk in harmonie verder te gaan.
Praktisch: Spreek met elkaar een tijd af dat jullie naar bed gaan. Help elkaar om dagelijkse activiteiten af te ronden en help elkaar herinneren dat jullie een afspraak hebben.
Als een van jullie iets eerder klaar is met zijn/haar bezigheden, dan kan de andere het vast gezellig maken in bed. Glaasje wijn, wierook en een kaarsje doet wonderen!
Vergeet vooral niet: Dit is jullie tijd samen (quality tijd). Geen verplichting, maar genot!
Gebruik deze link elke donderdag avond om David LIVE te ontmoeten!
https://www1.gotomeeting.com/join/898731920
dinsdag 11 mei 2010
Samen naar een doel in de relatie
We hebben allemaal onze eigen weg naar het zelfde doel. Onbekend
Deze Blog verdient eigenlijk een prominente plek in BLOGs over relatie.
Want hoe zou je een relatie kunnen opbouwen zonder dat je een gemeenschappelijke doel hebt.
Elke team kent tegenwoordig team building en een gemeenschappelijk doel.
Doelen die op lange en op korte termijn liggen.
Ik zou zeggen maak een doel voor een half jaar en een doel voor 1 jaar.
Do het eerst voor jezelf.
Zonder dat je aan je partner denkt, want je moet zelf gelukkig zijn met je eigen doel.
Durf te dromen
En maak voor jezelf 3 lijstjes
1. Wat zou je doen als je onmogelijk kunt falen.
2. Waarvoor zou je s’morgens je bed uit komen. Bijvoorbeeld:
A. Een plek om te bezoeken
B. Een ding te doen voordat je dood gaat
C. Een ding om dagelijks te doen
D. Een ding om wekelijks te doen
E. Een ding dat je altijd al hebt willen leren
3. Wat zijn je dromen die alles kunnen veranderen.
Je partner maakt ook een lijst, dan gaan jullie bij elkaar zitten en kijk je welke dingen jullie samen als stel kunnen doen.
Veel gedoe? Nee juist heel leuk, je leert veel van elkaar, en over elkaar.
Als er niets op staat wat jullie met elkaar delen, dan is het tijd om een goed gesprek met elkaar te hebben. Grapje!
Nu je weet wat de wensen en dromen zijn van je partner, misschien help het je herinneren aan je eigen wensen en dromen.
Want vaak na een tijdje in de relatie, kun je verdwijnen in de sleur van het dagelijks leven.
De afwas en de was, moet gedaan worden, de kinderen moeten naar school, je werk vraagt veel energie en er zijn continue dingen die jouw aandacht vragen.
Hierdoor wordt het leven een overleven, en niet het leven wat je paar jaar geleden voor ogen had.
Dat is niet zo erg, het is alleen maar hoogste tijd om stil te staan en de dingen weer de goede richting op te sturen.
Het feit dat je deze Blog leest betekent dat je open staat voor een positieve verandering, een koers verschuiving.
De Hoofdzaak is: Blijf communiceren met elkaar! Lees onze BLOG over communicatie http://journeytherapeut.blogspot.com/2010/04/gezonde-relatie-communicatie.html. nog een keer. Heb je een andere manier waardoor je beter met elkaar communiceert, doe dat, en blijf in gesprek!!!
Deze Blog verdient eigenlijk een prominente plek in BLOGs over relatie.
Want hoe zou je een relatie kunnen opbouwen zonder dat je een gemeenschappelijke doel hebt.
Elke team kent tegenwoordig team building en een gemeenschappelijk doel.
Doelen die op lange en op korte termijn liggen.
Ik zou zeggen maak een doel voor een half jaar en een doel voor 1 jaar.
Do het eerst voor jezelf.
Zonder dat je aan je partner denkt, want je moet zelf gelukkig zijn met je eigen doel.
Durf te dromen
En maak voor jezelf 3 lijstjes
1. Wat zou je doen als je onmogelijk kunt falen.
2. Waarvoor zou je s’morgens je bed uit komen. Bijvoorbeeld:
A. Een plek om te bezoeken
B. Een ding te doen voordat je dood gaat
C. Een ding om dagelijks te doen
D. Een ding om wekelijks te doen
E. Een ding dat je altijd al hebt willen leren
3. Wat zijn je dromen die alles kunnen veranderen.
Je partner maakt ook een lijst, dan gaan jullie bij elkaar zitten en kijk je welke dingen jullie samen als stel kunnen doen.
Veel gedoe? Nee juist heel leuk, je leert veel van elkaar, en over elkaar.
Als er niets op staat wat jullie met elkaar delen, dan is het tijd om een goed gesprek met elkaar te hebben. Grapje!
Nu je weet wat de wensen en dromen zijn van je partner, misschien help het je herinneren aan je eigen wensen en dromen.
Want vaak na een tijdje in de relatie, kun je verdwijnen in de sleur van het dagelijks leven.
De afwas en de was, moet gedaan worden, de kinderen moeten naar school, je werk vraagt veel energie en er zijn continue dingen die jouw aandacht vragen.
Hierdoor wordt het leven een overleven, en niet het leven wat je paar jaar geleden voor ogen had.
Dat is niet zo erg, het is alleen maar hoogste tijd om stil te staan en de dingen weer de goede richting op te sturen.
Het feit dat je deze Blog leest betekent dat je open staat voor een positieve verandering, een koers verschuiving.
De Hoofdzaak is: Blijf communiceren met elkaar! Lees onze BLOG over communicatie http://journeytherapeut.blogspot.com/2010/04/gezonde-relatie-communicatie.html. nog een keer. Heb je een andere manier waardoor je beter met elkaar communiceert, doe dat, en blijf in gesprek!!!
zaterdag 8 mei 2010
Bij conflicten zoek het antwoord bij jezelf
Vrienden zijn mensen die vragen hoe het met je gaat en ook nog wachten op een antwoord Nederlandse spreekwoord
Je zult het een herhaling vinden, toch zijn er verschillende nuances bij communicatie tussen partners. Het zijn de nuances die toelichting nodig hebben.
Waarom? Omdat de valkuilen zo groot zijn, dat wij daar ongemerkt elke keer weer intrappen.
Ik ben daar natuurlijk een ster in, anders kan ik er niet over schrijven.
Want heel vaak in mijn hoofd, in mijn gedachten ben ik al bij mijn partner bezig. Hoe vaak komt er het zinnetje in mijn hoofd: ‘Jij……, Zij……, Marieke……!
Zodra je deze zin hoort, weet dan in ieder geval dat je niet bij jezelf bent. En dat je een deel van je last bij de ander neerlegt.
Let op:
1. Als jij ergens op reageert, dan ken je het onbewust.
2. Je last zal er niet lichter op worden als jij het bij de ander neer legt
3. Zelfs herken je de last niet als de jouwe, dan is het wel jouw pijn die daar aandacht om vraagt.
Het fijne van bewustwording is, dat als je jouw eigen stuk heb opgelost, je veel eerder zult open staan voor je partner. Je helpt hem/haar er mee om zijn/haar stuk ook op te lossen.
Want dan creëer je de omgeving van veiligheid , waar je partner zich zelf zou kunnen
uiten. En wat veel belangrijker is, dat hij/zij geen andere keuze zal hebben om zijn/haar eigen stukje aan te gaan. Dan gebeurt dit zonder strijd, maar uit eigen keuze.
Behalve compassie voor elkaar, kun je er niks meer aan doen.
En wat veel belangrijker is: De compassie naar jezelf die je hierdoor leert.
Dus de eerste vraag bij conflicten is: Wat gebeurt er met mij, waarom reageer ik zo, wat kan ik hier van leren.
Je kunt je ook afvragen: Waarom gebeurt het steeds bij mij, waarom moet het mij steeds overkomen.
Het is niet WAAROM wat zo belangrijk is. Het meest zul je kunnen leren van het DAAROM (zoals Hans Stolp het zo mooi zegt).
Je relatie verdiepen?
http://www.journeytherapeut.com/pagina.php?id=19
vrijdag 30 april 2010
Breng het beste bij elkaar omhoog, in plaats van wijzen naar het slechte.
Voor mij is de basis van een relatie gelijkwaardigheid met een gezonde balans. De balans die bij mij eerder doorslaat naar adoratie van mijn partner. Dat is wat iedereen zeker aan het begin van zijn relatie herkent, zo trots is op zijn partner, dat iedereen hem/haar zou moeten zien en ook zou moeten horen hoe geweldig hij/zij is. Na verloop van tijd kan het gebeuren dat je steeds meer kritiek richting je partner levert en hem of haar naar beneden haalt.
Tot mijn eigen verbazing, ontdek dat ik mijn Partner (Marieke) soms naar beneden haal. Hoe zou dat komen? Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat vroeger met al mijn partners heb gedaan. De focus lag altijd op het negatieve. En dus schiet ik er niks mee op!
Zou het komen omdat ik dat klakkeloos van mijn moeder heb over genomen? Of zitten ik en mijn partner (Marieke) nog steeds in de concurrentie strijd. Speelt mijn Ego weer op? Dat verhaal wat zich onbewust continue afspeelt: Als de ander minder is, dan ben ik beter.
Er zijn misschien nog 100000 andere oorzaken waarom het gebeurt. Ik weet het echt niet, de patronen zijn automatisch. Voel ik mij beter door Marieke naar beneden te halen? Nee dat zeker niet. Eerder slechter, want dat creëert alleen maar negativiteit en spanning in de relatie. Niet alleen in de relatie maar ook naar onze kinderen toe hebben we de neiging om ze naar beneden te halen. Het punt is dat wij niet precies weten hoe wij kritiek kunnen leveren. Opbouwende kritiek wel te verstaan, en niet afbrekende kritiek.
Dus in plaats van: ‘ Ruim je troep even op’ zou je ook kunnen zeggen: ‘ Hoe zou het voor jou zijn als je kamer schoon is?’
Let op: Het gaat hier om geen enkele persoonlijk kritiek, alleen over het feit van een schone kamer.
Dit zou je ook naar je partner kunnen doen. Je zou je partner kunnen vragen of zij/hij bereid is om feedback te krijgen. Mocht dit niet zo zijn, dan zou je het later weer kunnen proberen.
Nog veel belangrijker is om jezelf eerlijk af te vragen, of je gelukkig bent met jezelf op dat moment. Wat heb je op dat moment eigenlijk nodig. Is het aandacht? Vraag dan directe aandacht. Is het behoefte aan rust? Vraag dan rust. Is het het kleine kind in jou die het idee heeft dat het niet wordt gehoord? Luister er dan goed naar en geef het de aandacht die het vraagt.
Mijn beste advies is te blijven kijken naar alle positieve kwaliteiten die in je partner zijn. Want tenslotte ben je de relatie ingegaan omdat je van je partner houdt, en omdat je haar/zijn licht hebt mogen zien.
Weet je wat? Het licht is er nog steeds, je hoeft niet naar de donkerte te blijven zoeken, want het licht is toch veel groter.
Soms hoor ik mensen zeggen, ‘Ik kan niets positiefs aan mijn partner ontdekken.’
Dat is omdat je het niet wilt zien. Want als je het ziet, dan zit je in je eigen ongelijk. Dan klopt je eigen slachtoffer, martelaar en bla, bla, bla verhaal over jezelf niet.
Hoe zou het voor je zijn als je een relatie met een engel hebt. Een engel die net zo groot en sterk is als jezelf.
Want alleen dan, zou je naast elkaar in Harmonie kunnen zijn en leven
Een oefening:
Ga tegenover elkaar zitten, en kijk elkaar in de ogen.
Vertel elkaar wat je ziet.
Geef elkaar de kans om de dingen uit te spreken. En ga net zo lang door totdat de engel in jou, de engel in jouw partner heeft ontdekt.
Wil je jouw relatie een frisse wind inblazen?
kijk dan op http://www.journeytherapeut.com
Tot mijn eigen verbazing, ontdek dat ik mijn Partner (Marieke) soms naar beneden haal. Hoe zou dat komen? Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat vroeger met al mijn partners heb gedaan. De focus lag altijd op het negatieve. En dus schiet ik er niks mee op!
Zou het komen omdat ik dat klakkeloos van mijn moeder heb over genomen? Of zitten ik en mijn partner (Marieke) nog steeds in de concurrentie strijd. Speelt mijn Ego weer op? Dat verhaal wat zich onbewust continue afspeelt: Als de ander minder is, dan ben ik beter.
Er zijn misschien nog 100000 andere oorzaken waarom het gebeurt. Ik weet het echt niet, de patronen zijn automatisch. Voel ik mij beter door Marieke naar beneden te halen? Nee dat zeker niet. Eerder slechter, want dat creëert alleen maar negativiteit en spanning in de relatie. Niet alleen in de relatie maar ook naar onze kinderen toe hebben we de neiging om ze naar beneden te halen. Het punt is dat wij niet precies weten hoe wij kritiek kunnen leveren. Opbouwende kritiek wel te verstaan, en niet afbrekende kritiek.
Dus in plaats van: ‘ Ruim je troep even op’ zou je ook kunnen zeggen: ‘ Hoe zou het voor jou zijn als je kamer schoon is?’
Let op: Het gaat hier om geen enkele persoonlijk kritiek, alleen over het feit van een schone kamer.
Dit zou je ook naar je partner kunnen doen. Je zou je partner kunnen vragen of zij/hij bereid is om feedback te krijgen. Mocht dit niet zo zijn, dan zou je het later weer kunnen proberen.
Nog veel belangrijker is om jezelf eerlijk af te vragen, of je gelukkig bent met jezelf op dat moment. Wat heb je op dat moment eigenlijk nodig. Is het aandacht? Vraag dan directe aandacht. Is het behoefte aan rust? Vraag dan rust. Is het het kleine kind in jou die het idee heeft dat het niet wordt gehoord? Luister er dan goed naar en geef het de aandacht die het vraagt.
Mijn beste advies is te blijven kijken naar alle positieve kwaliteiten die in je partner zijn. Want tenslotte ben je de relatie ingegaan omdat je van je partner houdt, en omdat je haar/zijn licht hebt mogen zien.
Weet je wat? Het licht is er nog steeds, je hoeft niet naar de donkerte te blijven zoeken, want het licht is toch veel groter.
Soms hoor ik mensen zeggen, ‘Ik kan niets positiefs aan mijn partner ontdekken.’
Dat is omdat je het niet wilt zien. Want als je het ziet, dan zit je in je eigen ongelijk. Dan klopt je eigen slachtoffer, martelaar en bla, bla, bla verhaal over jezelf niet.
Hoe zou het voor je zijn als je een relatie met een engel hebt. Een engel die net zo groot en sterk is als jezelf.
Want alleen dan, zou je naast elkaar in Harmonie kunnen zijn en leven
Een oefening:
Ga tegenover elkaar zitten, en kijk elkaar in de ogen.
Vertel elkaar wat je ziet.
Geef elkaar de kans om de dingen uit te spreken. En ga net zo lang door totdat de engel in jou, de engel in jouw partner heeft ontdekt.
Wil je jouw relatie een frisse wind inblazen?
kijk dan op http://www.journeytherapeut.com
dinsdag 27 april 2010
De kunst van loslaten
"Bij vergeven gaat het niet over de ander maar over jou. Het is loslaten van de last die je met je meedraagt."
Dalai Lama
Waarom zou je iets moeten loslaten? Voor mij is het eigenlijk simpel. Als ik wil groeien moet ik leren loslaten. Als ik alleen de ballast met me mee sleep van alle dingen die ik in de loop der jaren verzameld hebt, kan ik op een bepaald moment geen stap meer vooruit zetten.
Wij hebben het zo vaak over loslaten, maar dit is zo moeilijk. Kijk om je heen, welke materiële dingen zie je en welke dingen zou je gemakkelijk buiten zetten.
Dan heb ik het over materiële dingen, die je vast houdt.
Laat staan over emotionele dingen; je relatie, je kinderen je werk. Dat wil niet zeggen dat je alles los moet laten, het gaat om de vrijheid die je de ander gunt om hem of haar te helpen om zichzelf te ontwikkelen, en de kans te geven om te groeien.
Om het je zelf makkelijker te kunnen maken zou je praktisch wat kunnen doen. Maak er een ritueel van. Rituelen hebben van oudsher hun eigen kracht. Om dit loslaat ritueel effectief te doen, kies je een voorwerp wat je heel dierbaar is, of veel geld heeft gekost.
Dat staat dan als symbool voor wat je wilt los laten. Neem ook de tijd om daar afstand van te nemen. En bedank het vooral voor de voordelen die het je gegeven heeft.
Neem hier echt de tijd voor en kies wat je ermee zult doen.
Vroeger zou ik het in de zee gooien, totdat iemand mij attendeerde dat ik daarmee de zee vervuil. Je kunt dit voorwerp ook verbranden en begraven.
Geef jezelf de toestemming om je gevoel hier helemaal in te leggen, je mag de pijn ervan best wel voelen.
Mijn grootste loslaat proces was, om een hele zieke vriendin los te laten. Om haar echt de toestemming te geven om haar te laten gaan, want zij was klaar met haar leven. Iets wat ik pas nu begrijp. Achteraf gezien was het meer mijn Ego die mij vertelde dat ik iedereen zou kunnen redden.
Het was mijn Ego die de strijd met het hogere doel wilde aangaan. Wie zijn wij eigenlijk om te beslissen over het leven en de dood. Wie zijn wij om voor God te gaan spelen? Wie zijn wij om de ander vast te houden, de ander niet zijn volledige vrijheid te gunnen, ter wille van onze eigen veiligheid.
Ik kan nog steeds moeilijk loslaten.
Mijn baan loslaten heeft mij veel tranen en spanningen opgeleverd. Het heeft mij wel de vrijheid gegeven, om dat te doen waar ik echt goed in ben, namelijk mensen te helpen zichzelf beter te begrijpen, en in vrijheid te mogen leven.
Het los laten van de relatie waar ik dacht oud mee te worden, heeft mij de liefde van mijn leven helpen vinden. Waar ik VOEL dat ik oud mee zal worden.
Want uiteindelijk gaat het niet om de ander, maar de last die je met je mee draagt. Zoals Dalai Lama het zo mooi zegt.
Dalai Lama
Waarom zou je iets moeten loslaten? Voor mij is het eigenlijk simpel. Als ik wil groeien moet ik leren loslaten. Als ik alleen de ballast met me mee sleep van alle dingen die ik in de loop der jaren verzameld hebt, kan ik op een bepaald moment geen stap meer vooruit zetten.
Wij hebben het zo vaak over loslaten, maar dit is zo moeilijk. Kijk om je heen, welke materiële dingen zie je en welke dingen zou je gemakkelijk buiten zetten.
Dan heb ik het over materiële dingen, die je vast houdt.
Laat staan over emotionele dingen; je relatie, je kinderen je werk. Dat wil niet zeggen dat je alles los moet laten, het gaat om de vrijheid die je de ander gunt om hem of haar te helpen om zichzelf te ontwikkelen, en de kans te geven om te groeien.
Om het je zelf makkelijker te kunnen maken zou je praktisch wat kunnen doen. Maak er een ritueel van. Rituelen hebben van oudsher hun eigen kracht. Om dit loslaat ritueel effectief te doen, kies je een voorwerp wat je heel dierbaar is, of veel geld heeft gekost.
Dat staat dan als symbool voor wat je wilt los laten. Neem ook de tijd om daar afstand van te nemen. En bedank het vooral voor de voordelen die het je gegeven heeft.
Neem hier echt de tijd voor en kies wat je ermee zult doen.
Vroeger zou ik het in de zee gooien, totdat iemand mij attendeerde dat ik daarmee de zee vervuil. Je kunt dit voorwerp ook verbranden en begraven.
Geef jezelf de toestemming om je gevoel hier helemaal in te leggen, je mag de pijn ervan best wel voelen.
Mijn grootste loslaat proces was, om een hele zieke vriendin los te laten. Om haar echt de toestemming te geven om haar te laten gaan, want zij was klaar met haar leven. Iets wat ik pas nu begrijp. Achteraf gezien was het meer mijn Ego die mij vertelde dat ik iedereen zou kunnen redden.
Het was mijn Ego die de strijd met het hogere doel wilde aangaan. Wie zijn wij eigenlijk om te beslissen over het leven en de dood. Wie zijn wij om voor God te gaan spelen? Wie zijn wij om de ander vast te houden, de ander niet zijn volledige vrijheid te gunnen, ter wille van onze eigen veiligheid.
Ik kan nog steeds moeilijk loslaten.
Mijn baan loslaten heeft mij veel tranen en spanningen opgeleverd. Het heeft mij wel de vrijheid gegeven, om dat te doen waar ik echt goed in ben, namelijk mensen te helpen zichzelf beter te begrijpen, en in vrijheid te mogen leven.
Het los laten van de relatie waar ik dacht oud mee te worden, heeft mij de liefde van mijn leven helpen vinden. Waar ik VOEL dat ik oud mee zal worden.
Want uiteindelijk gaat het niet om de ander, maar de last die je met je mee draagt. Zoals Dalai Lama het zo mooi zegt.
woensdag 21 april 2010
10 praktische tips voor een waardevolle en gezonde relatie deel II
omdat relatie zo leuk is nog meer tips.
Leven is leven in relatie."
Lao-Tse
11. Verras elkaar regelmatig met iets nieuws
12. Haal geen oude koeien uit de sloot
13. Blijf elkaar aanraken
14. Maak een lijst met verwachtingen van je partner en bespreek het met elkaar, je hoeft alleen maar ja (kan ik aan voldoen) of nee (kan ik niet aan voldoen) te zeggen
15. Blijf de goddelijkheid van je partner zien
16. Geef elkaar een gemeend compliment
17. Vraag om feedback
18. Wees een partner voor elkaar, niet een kind of een ouder
19. Kijk elkaar een keer goed aan zonder te praten
20. Geef elkaar de ruimte en vraag om hulp
Wil je echt aan je relatie werken kijk dan op http://www.journeytherapeut.com/pagina.php?id=19
Leven is leven in relatie."
Lao-Tse
11. Verras elkaar regelmatig met iets nieuws
12. Haal geen oude koeien uit de sloot
13. Blijf elkaar aanraken
14. Maak een lijst met verwachtingen van je partner en bespreek het met elkaar, je hoeft alleen maar ja (kan ik aan voldoen) of nee (kan ik niet aan voldoen) te zeggen
15. Blijf de goddelijkheid van je partner zien
16. Geef elkaar een gemeend compliment
17. Vraag om feedback
18. Wees een partner voor elkaar, niet een kind of een ouder
19. Kijk elkaar een keer goed aan zonder te praten
20. Geef elkaar de ruimte en vraag om hulp
Wil je echt aan je relatie werken kijk dan op http://www.journeytherapeut.com/pagina.php?id=19
woensdag 7 april 2010
Love
Sometimes the HEART
Should Follow the MIND
Sometimes the HEART
Should tell the MIND to
STAY AT HOME and
STOP INTERFERING
Should Follow the MIND
Sometimes the HEART
Should tell the MIND to
STAY AT HOME and
STOP INTERFERING
zaterdag 14 november 2009
Spirituele ontwikkeling en scheiding
Graag wil ik een fabeltje de wereld uit helpen, namelijk dat spirituele ontwikkeling uiteindelijk tot een scheiding leidt.
Eigenlijk is dat wel een hele vreemde wending want het doel van spirituele ontwikkeling of persoonlijke groei is namelijk een gelukkig leven. En als je er achter komt of je jezelf realiseert dat je veel gelukkiger zou kunnen zijn in een andere thuissituatie, betekent dit wel dat het een mogelijke stap zou kunnen zijn.
Maar, stop even! Hoe weet je dat dan zo zeker in vaak een hele korte tijd?
Was het dan net het laatste kleine duwtje wat je nodig had om je relatie te beëindigen? Eindelijk hoor je het van een ander of krijg je een betere greep op je eigen situatie. Wellicht gesteund door de groep heb je het lef om er een punt achter te zetten.
En dan zeg ik nog een keer: STOP! Want dit is een zwakte bod, en je bent het niet meer waard om in deze zwakte te zijn.
Er is vaak een reden waarom je je in een bepaalde situatie bevind en waarom je bij elkaar bent gekomen met je partner. Je zou er verstandig aan doen, om de knop pas definitief door te hakken als je er achter bent gekomen wat het precies is waardoor je eruit wilt en wat je van de ander aan het leren bent. Eerst eens kijken of je wel alle lessen geleerd hebt. Zo niet, dan heb je nog een en ander te leren. En het is zeker zo dat je dan weer, mocht jij er voor kiezen om zonder je lessen geleerd te hebben er mee te stoppen, in dezelfde situatie belandt.
In mijn vorige relatie ben ik 3 jaar blijven zitten, hoewel ik onbewust wist dat het niet de relatie van mijn leven was. Hoe wist ik dat? Omdat er altijd twijfel was. Heb ik hier veel van geleerd, ja natuurlijk. De belangrijkste les is dat ik voor mijzelf mag kiezen. Dat ik heel bewust mijn grenzen mag aangeven. Dat ik het geluk alleen maar bij mezelf kan vinden. En als ik echt bij mijzelf ben, dan kan ik pas de echte stabiele en waardevolle relatie met mijn levenspartner opbouwen en dat is ook wat er gebeurt.
Heeft mijn spirituele ontwikkeling mij van mijn vorige partner weg gedreven? Nee, dat zou ik niet willen zeggen. Het heeft mij wel geholpen om mijn spel te doorzien en ook te doorzien dat ik in al mijn vorige relaties behoeftig was. Is dit dan fair naar mijn partner? Nee, niet bepaald. Dit is eigenlijk een egoïstische relatie als ik uit mijn behoefte in de relatie blijf, en eigenlijk misbruik maak van mijn partner.
Was ik zonder spirituele ontwikkeling in deze relatie gebleven? Wie zou het zeggen. Wat ik wel weet dat ik niet zo gelukkig zou zijn als ik nu ben.
Voor je wederhelft lijkt je spirituele ontwikkeling en je bezoekjes naar bijeenkomsten waar O zo rare dingen gebeuren, in eerste instantie zelfs op vreemdgaan. Je partner gaat op zoek naar zijn of haar ware zelf en verbind zich met iets wat voor jou als partner onbereikbaar lijkt. Precies: LIJKT, want het is meer de angst om iets tegen te komen, waar men bang voor is. Deze gedachte is door angst gedreven, want als je ooit ergens bewust of onbewust twijfels had over in je relatie, ben je misschien bang dat dit naar boven zal komen bij je partner. Het is niet fijn om de waarheid onder ogen te zien, en sommigen van ons kiezen ervoor om zich daarvoor te verstoppen. Het kan zelfs gebeuren dat je zelf al lang weet dat dit geen gezonde relatie is, alleen durf je de stap niet te zetten. Je bent bang bent dat je partner dit wel zal gaan doen. Het aller belangrijkste: Je verliest de greep op de situatie, alles wat veilig lijkt te zijn krijgt ineens een behoorlijke deuk. Het enige wat er gebeurt tijdens spirituele of persoonlijke ontwikkeling is dat je bij je zelf komt, lees: jezelf zo waardevol gaat vinden, dat je niet meer bereidt bent om met onwaarheid te leven.
Wat als het alleen maar beter wordt, wat als de liefde die verstopt is geweest weer zou kunnen gaan stromen, en wat als jij weer lief mag hebben en geliefd mag worden. Want dat is waarvoor spirituele groei uiteindelijk toe dient: Leven in Liefde en Liefde te mogen delen.
Voor partners die bewust kiezen om in waarheid te leven, adviseer ik het volgende:
1. Heb geduld met je partner thuis. Vergeet vooral niet, korte tijd geleden was je bewustzijn net zo ver als van je partner.
2. Vergeet niet te communiceren, deel zo veel mogelijk vanuit je hart. Check ook of het overkomt.
3. Houd het altijd bij jezelf, zodat je de ander in zijn/haar waarde kan laten.
4. Vergeet niet: Er zijn 6 miljard mensen en er zijn 6 miljard wegen naar persoonlijke groei, wellicht is jouw manier niet de enige manier.
5. Als er liefde is, blijf dit uiten naar je partner want dat is de veiligheid die hij/zij nodig heeft.
6. Toon compassie.
Voor de partners thuis:
1. Geef je partner de ruimte, die gaat door een heftig groeiproces. Gun hem of haar dit proces.
2. Blijf aangeven wat het met je doet en wat je ziet bij de ander, het kan de ander helpen.
3. Deel je angsten.
4. Toon interesse, want als je echt luistert kun je hier zelf ook van leren .
5. Laat zien dat je er voor de ander bent, ook al heb je niet direct interesse voor alle details. Er zijn zo veel wegen waarin je de ander kunt laten zien dat je er voor hem of voor haar bent, wees creatief.
En voor beide partners: LIEFDE IS!
Eigenlijk is dat wel een hele vreemde wending want het doel van spirituele ontwikkeling of persoonlijke groei is namelijk een gelukkig leven. En als je er achter komt of je jezelf realiseert dat je veel gelukkiger zou kunnen zijn in een andere thuissituatie, betekent dit wel dat het een mogelijke stap zou kunnen zijn.
Maar, stop even! Hoe weet je dat dan zo zeker in vaak een hele korte tijd?
Was het dan net het laatste kleine duwtje wat je nodig had om je relatie te beëindigen? Eindelijk hoor je het van een ander of krijg je een betere greep op je eigen situatie. Wellicht gesteund door de groep heb je het lef om er een punt achter te zetten.
En dan zeg ik nog een keer: STOP! Want dit is een zwakte bod, en je bent het niet meer waard om in deze zwakte te zijn.
Er is vaak een reden waarom je je in een bepaalde situatie bevind en waarom je bij elkaar bent gekomen met je partner. Je zou er verstandig aan doen, om de knop pas definitief door te hakken als je er achter bent gekomen wat het precies is waardoor je eruit wilt en wat je van de ander aan het leren bent. Eerst eens kijken of je wel alle lessen geleerd hebt. Zo niet, dan heb je nog een en ander te leren. En het is zeker zo dat je dan weer, mocht jij er voor kiezen om zonder je lessen geleerd te hebben er mee te stoppen, in dezelfde situatie belandt.
In mijn vorige relatie ben ik 3 jaar blijven zitten, hoewel ik onbewust wist dat het niet de relatie van mijn leven was. Hoe wist ik dat? Omdat er altijd twijfel was. Heb ik hier veel van geleerd, ja natuurlijk. De belangrijkste les is dat ik voor mijzelf mag kiezen. Dat ik heel bewust mijn grenzen mag aangeven. Dat ik het geluk alleen maar bij mezelf kan vinden. En als ik echt bij mijzelf ben, dan kan ik pas de echte stabiele en waardevolle relatie met mijn levenspartner opbouwen en dat is ook wat er gebeurt.
Heeft mijn spirituele ontwikkeling mij van mijn vorige partner weg gedreven? Nee, dat zou ik niet willen zeggen. Het heeft mij wel geholpen om mijn spel te doorzien en ook te doorzien dat ik in al mijn vorige relaties behoeftig was. Is dit dan fair naar mijn partner? Nee, niet bepaald. Dit is eigenlijk een egoïstische relatie als ik uit mijn behoefte in de relatie blijf, en eigenlijk misbruik maak van mijn partner.
Was ik zonder spirituele ontwikkeling in deze relatie gebleven? Wie zou het zeggen. Wat ik wel weet dat ik niet zo gelukkig zou zijn als ik nu ben.
Voor je wederhelft lijkt je spirituele ontwikkeling en je bezoekjes naar bijeenkomsten waar O zo rare dingen gebeuren, in eerste instantie zelfs op vreemdgaan. Je partner gaat op zoek naar zijn of haar ware zelf en verbind zich met iets wat voor jou als partner onbereikbaar lijkt. Precies: LIJKT, want het is meer de angst om iets tegen te komen, waar men bang voor is. Deze gedachte is door angst gedreven, want als je ooit ergens bewust of onbewust twijfels had over in je relatie, ben je misschien bang dat dit naar boven zal komen bij je partner. Het is niet fijn om de waarheid onder ogen te zien, en sommigen van ons kiezen ervoor om zich daarvoor te verstoppen. Het kan zelfs gebeuren dat je zelf al lang weet dat dit geen gezonde relatie is, alleen durf je de stap niet te zetten. Je bent bang bent dat je partner dit wel zal gaan doen. Het aller belangrijkste: Je verliest de greep op de situatie, alles wat veilig lijkt te zijn krijgt ineens een behoorlijke deuk. Het enige wat er gebeurt tijdens spirituele of persoonlijke ontwikkeling is dat je bij je zelf komt, lees: jezelf zo waardevol gaat vinden, dat je niet meer bereidt bent om met onwaarheid te leven.
Wat als het alleen maar beter wordt, wat als de liefde die verstopt is geweest weer zou kunnen gaan stromen, en wat als jij weer lief mag hebben en geliefd mag worden. Want dat is waarvoor spirituele groei uiteindelijk toe dient: Leven in Liefde en Liefde te mogen delen.
Voor partners die bewust kiezen om in waarheid te leven, adviseer ik het volgende:
1. Heb geduld met je partner thuis. Vergeet vooral niet, korte tijd geleden was je bewustzijn net zo ver als van je partner.
2. Vergeet niet te communiceren, deel zo veel mogelijk vanuit je hart. Check ook of het overkomt.
3. Houd het altijd bij jezelf, zodat je de ander in zijn/haar waarde kan laten.
4. Vergeet niet: Er zijn 6 miljard mensen en er zijn 6 miljard wegen naar persoonlijke groei, wellicht is jouw manier niet de enige manier.
5. Als er liefde is, blijf dit uiten naar je partner want dat is de veiligheid die hij/zij nodig heeft.
6. Toon compassie.
Voor de partners thuis:
1. Geef je partner de ruimte, die gaat door een heftig groeiproces. Gun hem of haar dit proces.
2. Blijf aangeven wat het met je doet en wat je ziet bij de ander, het kan de ander helpen.
3. Deel je angsten.
4. Toon interesse, want als je echt luistert kun je hier zelf ook van leren .
5. Laat zien dat je er voor de ander bent, ook al heb je niet direct interesse voor alle details. Er zijn zo veel wegen waarin je de ander kunt laten zien dat je er voor hem of voor haar bent, wees creatief.
En voor beide partners: LIEFDE IS!
zaterdag 18 juli 2009
Ik ben je vrouw!!!
Dat is pas echt fijn om te horen. En het is ook het veiligste wat ik ooit gehoord heb. Maar wat bedoelt mijn vrouw ermee. Het is goed om te vragen wat er precies mee bedoeld wordt. Anders ga ik het gewoon indenken. Want ik als man heb natuurlijk mijn eigen gedachtes over wat mijn vrouw zou moeten zijn. En wat zij zou moeten zijn zal ze nooit worden. Ook al zou zij de intentie hiervoor hebben.
Want als ze dat zou worden dan verliest zij haar eigen identiteit en dat zou haar nooit gelukkig maken. Als zij niet gelukkig is zal ik dat voelen en zal ik het zelf ook niet fijn vinden.
Daarom is het zo belangrijk om verwachtingen naar elkaar uit te spreken. Schrijf het desnoods op. Dan weet je allebei wat je wel en niet van elkaar kunt verwachten.
Er zullen ook verwachtingen van de ander zijn waar je niet aan zal kunnen voldoen, wees eerlijk naar je partner en laat hem/haar weten dat je daar niet aan kunt voldoen. Het is beter om gelijk eerlijk te zijn en niets achter te houden. Wees niet bang om je partner teleur te stellen, of dat je partner je zal verlaten, omdat je aan een of meerdere dingen van zijn grote verwachtingen lijst niet kunt voldoen. Want als je angst mee neemt in je relatie, zal de angst ook overheersen. Uiteindelijk zal het jou of je partner parten gaan spelen, omdat je dan, zoals ik al in begint stelde, niet jezelf zal kunnen zijn. En een voorwaarde voor een gelukkig en optimale relatie, is jezelf zijn.
Ik ben je man, ik ben je vrouw, en IK BEN!
Want als ze dat zou worden dan verliest zij haar eigen identiteit en dat zou haar nooit gelukkig maken. Als zij niet gelukkig is zal ik dat voelen en zal ik het zelf ook niet fijn vinden.
Daarom is het zo belangrijk om verwachtingen naar elkaar uit te spreken. Schrijf het desnoods op. Dan weet je allebei wat je wel en niet van elkaar kunt verwachten.
Er zullen ook verwachtingen van de ander zijn waar je niet aan zal kunnen voldoen, wees eerlijk naar je partner en laat hem/haar weten dat je daar niet aan kunt voldoen. Het is beter om gelijk eerlijk te zijn en niets achter te houden. Wees niet bang om je partner teleur te stellen, of dat je partner je zal verlaten, omdat je aan een of meerdere dingen van zijn grote verwachtingen lijst niet kunt voldoen. Want als je angst mee neemt in je relatie, zal de angst ook overheersen. Uiteindelijk zal het jou of je partner parten gaan spelen, omdat je dan, zoals ik al in begint stelde, niet jezelf zal kunnen zijn. En een voorwaarde voor een gelukkig en optimale relatie, is jezelf zijn.
Ik ben je man, ik ben je vrouw, en IK BEN!
zondag 12 juli 2009
Wat is je waarheid?
Simpele waarheid is, dat wij er zijn! Dat wij een lichaam hebben, dat wij ademen, lief hebben en uiteindelijk doodgaan. Wij hebben de neiging om deze waarheid te gaan verkleuren met verhalen die dicht bij de waarheid zijn, en toch net geen waarheid zijn. Alsof het bedoeld is om het leven interessanter te maken dat het al is. Let op! Het leven is interessant, ook al gebeurt in je ogen niet veel. Realiseer je wel dat je een deel uitmaakt van deze planeet, van het ZIJN hier op aarde, dus je draait gewoon lekker mee. Dat betekent ook, dat alles wat je interessant zou kunnen vinden en wat zelfs de ‘ver van je bed show’ lijkt, jij er net zo verantwoordelijk voor bent.
Want geen enkele artiest kan zonder publiek, geen enkele sporter kan zonder supporters, geen wetenschapper kan zonder gevolg, geen leraar zonder een leerling en geen bloem zonder een bij.
Dus als het één niet zonder het ander kan, dan is het de vraag: wat en wie is belangrijk? En waarom is jouw waarheid dan minder waar dan de andere waarheid? Waarom zou je het dan gekleurd willen zien?
De waarheid is eigenlijk zo simpel als het leven zelf. Zelf was ik vroeger bang voor de waarheid, omdat ik bang was dat mensen er achter zouden komen wie ik zag of dacht dat ik was. En wie ik werkelijk dacht te moeten zijn, betekende voor mij toen: voldoen aan alle normen en waarden. Alles te moeten weten en alles te moeten kunnen. Nu, ik kon het niet. Ik kon het ook niet accepteren van mijzelf dat ik het niet kon, en daarom moest ik van alles uithalen om dit te verdoezelen. Ik kan je zeggen dat dit heel erg vermoeiend is.
Er is een andere, veel simpelere waarheid; gewoon te zijn wie je bent. Precies zoals je bent, niet meer en niet minder. Sommige dingen weet je, andere dingen weet je niet. Je hebt goede kwaliteiten en hebt minder goede kwaliteiten, en het allerbelangrijkste om te weten is dat jij net zo veel bijdrage levert aan deze wereld als alle anderen, en dat het blijkbaar voor jou net zo een ereplaats is als voor alle anderen.
Want geen enkele artiest kan zonder publiek, geen enkele sporter kan zonder supporters, geen wetenschapper kan zonder gevolg, geen leraar zonder een leerling en geen bloem zonder een bij.
Dus als het één niet zonder het ander kan, dan is het de vraag: wat en wie is belangrijk? En waarom is jouw waarheid dan minder waar dan de andere waarheid? Waarom zou je het dan gekleurd willen zien?
De waarheid is eigenlijk zo simpel als het leven zelf. Zelf was ik vroeger bang voor de waarheid, omdat ik bang was dat mensen er achter zouden komen wie ik zag of dacht dat ik was. En wie ik werkelijk dacht te moeten zijn, betekende voor mij toen: voldoen aan alle normen en waarden. Alles te moeten weten en alles te moeten kunnen. Nu, ik kon het niet. Ik kon het ook niet accepteren van mijzelf dat ik het niet kon, en daarom moest ik van alles uithalen om dit te verdoezelen. Ik kan je zeggen dat dit heel erg vermoeiend is.
Er is een andere, veel simpelere waarheid; gewoon te zijn wie je bent. Precies zoals je bent, niet meer en niet minder. Sommige dingen weet je, andere dingen weet je niet. Je hebt goede kwaliteiten en hebt minder goede kwaliteiten, en het allerbelangrijkste om te weten is dat jij net zo veel bijdrage levert aan deze wereld als alle anderen, en dat het blijkbaar voor jou net zo een ereplaats is als voor alle anderen.
vrijdag 10 juli 2009
Vrijheid van meningsuiting.
Raar is het toch om te lezen in de kranten van gisteren, dat alles wat je ooit op internet hebt geschreven tegen je gebruikt kan worden. In ieder geval in sollicitaties.
Het lijkt wel dat wij in China leven, of in het oude Sovjet Unie, “The Big Brother is watching you!”
Waar blijven wij dan met onze vrijheid van meningsuiting, met onze vrijheid in creativiteit?
Worden wij veroordeeld op onze gedachten, worden wij in hokjes gedrukt, en onderverdeelt in deugd wel/deugd niet? Of worden wij (mensen) gezien als iemand die vrij is in zijn/haar denkwijzen?
Bij mij triggert het natuurlijk altijd de oude pijn, de pijn van antisemitisme die ik mee heb gemaakt in Litouwen, toen ik voor Jood werd uitgescholden, door andere jongens. Moest ik dan zorgen dat hun de mond werd gesnoerd door er op te slaan, of moest ik er gewoon dwars doorheen kijken en compassie en tolerantie tonen, want zij wisten ook niet beter. Dat het alleen maar een gedachte was die niet klopte, en dat ik moest geloven dat zij ooit beter zouden weten.
Later toen ik door mijn voormalige vriendin voor “Vuile Jood” werd uitgescholden, kwam ik in een wat moeilijke situatie terecht. Kan ik van iemand houden die er zulke gedachten op na houdt? Kon ik haar vergeven, omdat zij dit uit haar eigen pijn deed?
Wij leven in een wereld die continue aan het veranderen is. Onze ideeën, gedachten en meningen mogen veranderen.
Echter onze gedachten zijn niet wat wij zijn. Gedachten zijn universeel, ze behoren iedereen toe! En dat is de boodschap die ik de wereld wil brengen. Beoordeel mij niet op mijn gedachten en ideeën, beoordeel mij op wie ik ben!! Probeer mijn gedachten niet te onderdrukken, want door ze te uiten kan ik er achter komen wat een gezonde gedachte is. Daar kan ik van leren en heb ik de kans om mijn gedachten en denkwijzen bij te stellen.
Het lijkt wel dat wij in China leven, of in het oude Sovjet Unie, “The Big Brother is watching you!”
Waar blijven wij dan met onze vrijheid van meningsuiting, met onze vrijheid in creativiteit?
Worden wij veroordeeld op onze gedachten, worden wij in hokjes gedrukt, en onderverdeelt in deugd wel/deugd niet? Of worden wij (mensen) gezien als iemand die vrij is in zijn/haar denkwijzen?
Bij mij triggert het natuurlijk altijd de oude pijn, de pijn van antisemitisme die ik mee heb gemaakt in Litouwen, toen ik voor Jood werd uitgescholden, door andere jongens. Moest ik dan zorgen dat hun de mond werd gesnoerd door er op te slaan, of moest ik er gewoon dwars doorheen kijken en compassie en tolerantie tonen, want zij wisten ook niet beter. Dat het alleen maar een gedachte was die niet klopte, en dat ik moest geloven dat zij ooit beter zouden weten.
Later toen ik door mijn voormalige vriendin voor “Vuile Jood” werd uitgescholden, kwam ik in een wat moeilijke situatie terecht. Kan ik van iemand houden die er zulke gedachten op na houdt? Kon ik haar vergeven, omdat zij dit uit haar eigen pijn deed?
Wij leven in een wereld die continue aan het veranderen is. Onze ideeën, gedachten en meningen mogen veranderen.
Echter onze gedachten zijn niet wat wij zijn. Gedachten zijn universeel, ze behoren iedereen toe! En dat is de boodschap die ik de wereld wil brengen. Beoordeel mij niet op mijn gedachten en ideeën, beoordeel mij op wie ik ben!! Probeer mijn gedachten niet te onderdrukken, want door ze te uiten kan ik er achter komen wat een gezonde gedachte is. Daar kan ik van leren en heb ik de kans om mijn gedachten en denkwijzen bij te stellen.
Schuldgevoel!
Er is mij gevraagd een stukje over schuldgevoelens te schrijven.
Ik heb er even goed over moeten nadenken. Want zoals in al mijn stukjes wil ik een stukje over mijzelf delen. Loop ik met een schuldgevoel? En waar zal ik over schrijven? Over een roodharig meisje die ik in een de bos brandnetels heb geduwd toen ik een jaar of 8 was?
En dan komt het moeilijkste, omdat……..
Er zijn zo veel redenen om het goed te praten. En toch als ik daar aan denk, zit er blijkbaar een dieper gevoel van….. En waar voel ik mij echt schuldig over? Is dat over de daad zelf, over de pijn die zij had en haar schrik, of voel ik mij echt schuldig dat ik mij machteloos voelde en op dat moment niks anders kon verzinnen, en alleen geweld kon gebruiken. Voel ik mij schuldig over haar pijn, voel ik mij schuldig over mijn pijn en machteloosheid, over het feit dat ik de affectie die zij toen toonde op de manier zoals kinderen dat kunnen, niet aan kon. Of voel ik mij schuldig over het feit dat ik haar vrijheid en haar enthousiasme op dat moment de kop heb ingedrukt. Heb ik er last van dat ik iemand een trauma heb bezorgd?
En als ik dat al bedenk, dan weet ik dat op dat moment het Ego tevoorschijn komt. Want wie ben ik eigenlijk, om te denken dat mijn daden van invloed zijn op het levensverloop van anderen. Ik ben alleen maar het gereedschap wat gebruikt wordt om anderen te helpen om hun lessen in dit leven te leren.
Ja, zul je zeggen, op die manier zou je alles kunnen verantwoorden en alle daden van geweld vrij kunnen pleiten. En als dat wel zo is? Als je echt het gereedschap bent? Je kunt gereedschap zijn met in achtneming van alle normen en waarden. Met als allerhoogste waarde het mensenleven. Alle normen en waarden in acht genomen, zou je je niet echt schuldig moeten voelen voor je daden. Het enige waar je je schuldig om zou moeten voelen zijn de momenten dat je jezelf te kort hebt gedaan, door je niet te uiten en geen Aktie te ondernemen. Er zijn momenten in je leven dat je het ook niet wist en het niet kon om deze Aktie te ondernemen, Daarvoor kun je jezelf net zo goed vergeven, en de lessen die je daarvan draagt, juist leren.
Mocht er nu zo iets met mij gebeuren, dat iemand zo op mijn nek zit, waar ik het gevoel bij heb dat ik er echt niet meer onderuit kan komen, dan zal ik het heel anders oplossen, door heel duidelijk en liefdevol te vertelen dat mijn eigen ruimte mij echt waardevol is en dat de ander over mijn grenzen gaat, en dat dit niet prettig voelt. En dat ik de ander niets kan geven wat hij/zij zichzelf zou kunnen geven.
Ik heb er even goed over moeten nadenken. Want zoals in al mijn stukjes wil ik een stukje over mijzelf delen. Loop ik met een schuldgevoel? En waar zal ik over schrijven? Over een roodharig meisje die ik in een de bos brandnetels heb geduwd toen ik een jaar of 8 was?
En dan komt het moeilijkste, omdat……..
Er zijn zo veel redenen om het goed te praten. En toch als ik daar aan denk, zit er blijkbaar een dieper gevoel van….. En waar voel ik mij echt schuldig over? Is dat over de daad zelf, over de pijn die zij had en haar schrik, of voel ik mij echt schuldig dat ik mij machteloos voelde en op dat moment niks anders kon verzinnen, en alleen geweld kon gebruiken. Voel ik mij schuldig over haar pijn, voel ik mij schuldig over mijn pijn en machteloosheid, over het feit dat ik de affectie die zij toen toonde op de manier zoals kinderen dat kunnen, niet aan kon. Of voel ik mij schuldig over het feit dat ik haar vrijheid en haar enthousiasme op dat moment de kop heb ingedrukt. Heb ik er last van dat ik iemand een trauma heb bezorgd?
En als ik dat al bedenk, dan weet ik dat op dat moment het Ego tevoorschijn komt. Want wie ben ik eigenlijk, om te denken dat mijn daden van invloed zijn op het levensverloop van anderen. Ik ben alleen maar het gereedschap wat gebruikt wordt om anderen te helpen om hun lessen in dit leven te leren.
Ja, zul je zeggen, op die manier zou je alles kunnen verantwoorden en alle daden van geweld vrij kunnen pleiten. En als dat wel zo is? Als je echt het gereedschap bent? Je kunt gereedschap zijn met in achtneming van alle normen en waarden. Met als allerhoogste waarde het mensenleven. Alle normen en waarden in acht genomen, zou je je niet echt schuldig moeten voelen voor je daden. Het enige waar je je schuldig om zou moeten voelen zijn de momenten dat je jezelf te kort hebt gedaan, door je niet te uiten en geen Aktie te ondernemen. Er zijn momenten in je leven dat je het ook niet wist en het niet kon om deze Aktie te ondernemen, Daarvoor kun je jezelf net zo goed vergeven, en de lessen die je daarvan draagt, juist leren.
Mocht er nu zo iets met mij gebeuren, dat iemand zo op mijn nek zit, waar ik het gevoel bij heb dat ik er echt niet meer onderuit kan komen, dan zal ik het heel anders oplossen, door heel duidelijk en liefdevol te vertelen dat mijn eigen ruimte mij echt waardevol is en dat de ander over mijn grenzen gaat, en dat dit niet prettig voelt. En dat ik de ander niets kan geven wat hij/zij zichzelf zou kunnen geven.
maandag 6 juli 2009
Mijn Partner heeft een Dip
Wanneer je stopt met het willen verbeteren van je partner, en jezelf gaat afvragen: “ Wat zou ik kunnen doen aan mijzelf, waardoor onze relatie en ons samenzijn beter zou kunnen worden” dan breng je jouw relatie en je leven in een stijgende lijn. Ik hoor wel eens zeggen: “Mijn partner heeft op dit moment een dip waardoor onze relatie nu niet helemaal optimaal is, maar het gaat wel over”
Het zijn juist de dips waar de lessen verscholen liggen, het zijn juist de dips die onze relatie beter kunnen maken, mits wij op dit moment echt bij ons zelf te rade gaan. Wat is er echt aan de hand, waar ligt mij eigen pijn, hoe lang draag ik deze al met mij mee, is er iets aan te doen op dit moment, past het nu nog in mijn leven? Stel je voor dat de dip van je partner ook een signaal is richting jou?
Dus in plaats van de opmerking: “Als hij/zij maar daar en daar aan werkt dan zal het wel beter worden”, zou je kunnen zeggen: “Waar doet het mij pijn?”
Er zijn enkele redenen waarom het alleen bij jezelf te vinden is.
Het allerbelangrijkste is: je kunt de dingen bij de ander zien of herkennen, omdat jij deze zelf kent, bewust of onbewust. Vergeet niet, je partner is een spiegel van je ziel. Alles wat je daar aan onvolmaaktheid vindt, zijn dingen die je van jezelf niet wilt zien, bagatelliseert en niet eens naar durft te kijken. Je durft wel naar je partner te kijken omdat dit geen echte pijn doet. Alleen als je jouw eigen pijn er in herkend kun je je levenspartner werkelijk tot steun zijn en hem/haar helpen ook dit stuk onder ogen zien. Weet dat hij/zij zelfs wellicht verder is dan jij, omdat hij of zij wel toelaat wat er is of er bewust mee bezig is. Dan zou je echte compassie kunnen tonen, en een voorbeeld voor je partner zijn. Want de spiegel werkt ook in de positieve zin van het woord. Jij en je partner kunnen ook de positieve dingen in elkaar herkennen, en je kunt ze alleen maar herkennen omdat jij deze zelf ook hebt. Helaas wordt dit vaak vergeten, omdat de focus veelal bij het negatieve ligt.
Blijf dus alsjeblieft naar elkaar luisteren. Blijf van elkaar leren en weet dat de ander niet alleen daar is om je te helpen op je levenspad en dat hij/zij niet veel anders is dan jezelf.
Het zijn juist de dips waar de lessen verscholen liggen, het zijn juist de dips die onze relatie beter kunnen maken, mits wij op dit moment echt bij ons zelf te rade gaan. Wat is er echt aan de hand, waar ligt mij eigen pijn, hoe lang draag ik deze al met mij mee, is er iets aan te doen op dit moment, past het nu nog in mijn leven? Stel je voor dat de dip van je partner ook een signaal is richting jou?
Dus in plaats van de opmerking: “Als hij/zij maar daar en daar aan werkt dan zal het wel beter worden”, zou je kunnen zeggen: “Waar doet het mij pijn?”
Er zijn enkele redenen waarom het alleen bij jezelf te vinden is.
Het allerbelangrijkste is: je kunt de dingen bij de ander zien of herkennen, omdat jij deze zelf kent, bewust of onbewust. Vergeet niet, je partner is een spiegel van je ziel. Alles wat je daar aan onvolmaaktheid vindt, zijn dingen die je van jezelf niet wilt zien, bagatelliseert en niet eens naar durft te kijken. Je durft wel naar je partner te kijken omdat dit geen echte pijn doet. Alleen als je jouw eigen pijn er in herkend kun je je levenspartner werkelijk tot steun zijn en hem/haar helpen ook dit stuk onder ogen zien. Weet dat hij/zij zelfs wellicht verder is dan jij, omdat hij of zij wel toelaat wat er is of er bewust mee bezig is. Dan zou je echte compassie kunnen tonen, en een voorbeeld voor je partner zijn. Want de spiegel werkt ook in de positieve zin van het woord. Jij en je partner kunnen ook de positieve dingen in elkaar herkennen, en je kunt ze alleen maar herkennen omdat jij deze zelf ook hebt. Helaas wordt dit vaak vergeten, omdat de focus veelal bij het negatieve ligt.
Blijf dus alsjeblieft naar elkaar luisteren. Blijf van elkaar leren en weet dat de ander niet alleen daar is om je te helpen op je levenspad en dat hij/zij niet veel anders is dan jezelf.
zondag 5 juli 2009
Effect van basisbehoeftes op je relatie.
Zolang je niet herkent dat basisbehoeftes een rol kunnen spelen in je leven en zolang je het bij je partner probeert te vinden, zal het moeilijk zijn om een natuurlijke flow van liefde toe te laten. Want uiteindelijk draait het allemaal om hoe blijf ik bij mijzelf, en op welke gebieden completeert mijn partner mij. Niet wat hij/zij niet goed doet, maar wat doet hij/zij beter dan ik kan, waardoor wij als eenheid als een huis staan, steviger overkomen en eerder ons doel bereiken. Niet dat het dan stopt, want dan kun je weer een volgend doel in je leven neerzetten en nog gelukkiger vrijer en opener worden.
Denk aan het Yin/Yang teken die volledig in elkaar overloopt. De mannelijke en vrouwelijke energie die in elkaar overloopt en elkaar versterkt. Dit is een teken van kracht, en dat is voor mij ook de relatie, want waarom zou je anders een relatie aan gaan? Een relatie ga je aan, om nog meer uit de mogelijkheden die je al hebt te halen, en die je aangeboden worden door het leven. Een relatie is een plek waar je het meest kan groeien, omdat juist door het gedrag van je partner, je dingen aangereikt krijgt die je anders makkelijk aan je voorbij laat gaan. Het Yin/Yang teken is compleet aan de buiten- en ook aan de binnen kant. Voor mij zit de relatie ook op deze wijze in elkaar. Een relatie is alleen mogelijk als alle delen veilig zijn en alle basis behoeftes voldoende aandacht krijgen. Aandacht krijgen van jezelf en niet van je partner, je ouders, je kinderen, buren of collega’s.
Denk aan het Yin/Yang teken die volledig in elkaar overloopt. De mannelijke en vrouwelijke energie die in elkaar overloopt en elkaar versterkt. Dit is een teken van kracht, en dat is voor mij ook de relatie, want waarom zou je anders een relatie aan gaan? Een relatie ga je aan, om nog meer uit de mogelijkheden die je al hebt te halen, en die je aangeboden worden door het leven. Een relatie is een plek waar je het meest kan groeien, omdat juist door het gedrag van je partner, je dingen aangereikt krijgt die je anders makkelijk aan je voorbij laat gaan. Het Yin/Yang teken is compleet aan de buiten- en ook aan de binnen kant. Voor mij zit de relatie ook op deze wijze in elkaar. Een relatie is alleen mogelijk als alle delen veilig zijn en alle basis behoeftes voldoende aandacht krijgen. Aandacht krijgen van jezelf en niet van je partner, je ouders, je kinderen, buren of collega’s.
zaterdag 4 juli 2009
Vertrouwen als basisbehoefte:
Dat moet ik mijn ouders wel nageven, als zij mij iets gegeven hebben wat ik echt waardevol vindt, is dat zeker vertrouwen. Vertrouwen in de wetenschap dat wat er ook gebeurt met mij, wat ik ook doe, dat ik door hen opgevangen wordt.
Dat is mij duidelijk geworden toen ik tijdens een oefening waar ik van 2 meter hoogte mijzelf achterover moest laten vallen in op elkaar gekruiste handen van twee rijen mensen, die daar stonden om mij op te vangen. Er was geen enkel negatieve gedachte in mijn hoofd dat ik a: niet opgevangen zou worden b: te zwaar zou zijn. Ik kon mezelf gemakkelijk overgeven aan het onbekende, zonder mij te bekommeren om de consequenties.
Vertrouwen die mijn ouders me gegeven hebben is: wat er ook gebeurt, wat je ook doet, weet dat je een huis hebt waar je altijd naar terug kunt keren. (niet dat ik mij altijd prettig voel in mijn ouderlijk huis ()) maar alleen te weten dat het er is, is al voldoende.
Het heeft mij geholpen om belangrijke beslissingen in mijn leven te nemen, zoals met 1000 gulden op zak naar Nederland af te reizen, en een paar jaar later al mijn bezittingen te verkopen en voor een jaar naar Zuid Amerika af te reizen. Het heeft mij geholpen om op latere leeftijd aan een Universitaire studie te beginnen, een kind te krijgen, scheiden en mijn wetenschappelijke carrière uiteindelijk los te laten. Het heeft mij geholpen om op latere leeftijd in de relatie van mijn leven te stappen. Het heeft mij geholpen om te komen waar ik nu ben, om te doen wat ik het liefste doe: Met mensen werken, mensen te begeleiden in hun groei proces, zowel individueel als in groepsverband.
Het is niet zo dat ik het opschrijf om op te scheppen, het is wel zo dat ik wil delen wat voor mogelijkheden er zijn, als er contact is met je basisvertrouwen.
Dat is mij duidelijk geworden toen ik tijdens een oefening waar ik van 2 meter hoogte mijzelf achterover moest laten vallen in op elkaar gekruiste handen van twee rijen mensen, die daar stonden om mij op te vangen. Er was geen enkel negatieve gedachte in mijn hoofd dat ik a: niet opgevangen zou worden b: te zwaar zou zijn. Ik kon mezelf gemakkelijk overgeven aan het onbekende, zonder mij te bekommeren om de consequenties.
Vertrouwen die mijn ouders me gegeven hebben is: wat er ook gebeurt, wat je ook doet, weet dat je een huis hebt waar je altijd naar terug kunt keren. (niet dat ik mij altijd prettig voel in mijn ouderlijk huis ()) maar alleen te weten dat het er is, is al voldoende.
Het heeft mij geholpen om belangrijke beslissingen in mijn leven te nemen, zoals met 1000 gulden op zak naar Nederland af te reizen, en een paar jaar later al mijn bezittingen te verkopen en voor een jaar naar Zuid Amerika af te reizen. Het heeft mij geholpen om op latere leeftijd aan een Universitaire studie te beginnen, een kind te krijgen, scheiden en mijn wetenschappelijke carrière uiteindelijk los te laten. Het heeft mij geholpen om op latere leeftijd in de relatie van mijn leven te stappen. Het heeft mij geholpen om te komen waar ik nu ben, om te doen wat ik het liefste doe: Met mensen werken, mensen te begeleiden in hun groei proces, zowel individueel als in groepsverband.
Het is niet zo dat ik het opschrijf om op te scheppen, het is wel zo dat ik wil delen wat voor mogelijkheden er zijn, als er contact is met je basisvertrouwen.
donderdag 2 juli 2009
Zorg als basis behoefte.
Wat een schok moet het voor een kind zijn, als hij/zij zich ineens realiseert dat er niemand voor hem is. Dit moment is er altijd, ook al heb je de beste ouders/verzorgers van de wereld, ook al zijn ze continue 24 uur om je heen, is er altijd een moment in je prille leven dat je jouw handjes uitsteekt en niemand daar is om je hand te pakken. Een moment dat je jouw mond open doet en er komt geen tepel of speen naar jou toe. Wat moet er dan in een dergelijk kopje afspelen vraag ik mij af? Welke besluiten neem je dan. Welke deuren gaan dan dicht?
Een groter contrast kan ik mij niet voorstellen, de warmte van de baarmoeder waar je in alle behoeftes wordt voorzien, en dan de echte wereld van realiteit, waar zorg voor jou gewoon niet op elke moment mogelijk is. Ook al begrijp jij later dat de buiten wereld niet precies wist wat je nodig had, toch zul je een klein of groot trauma bij je dragen.
Een baby is het enig levend wezen wat niet zou kunnen overleven op een onbewoond eiland, dat is een feit. Dus zorg tijdens je kind zijn, heb je gewoon nodig om te overleven. Daarom is dat een basis behoefte.
Ik denk dat wij allemaal een soort traumatische ervaring met ons mee dragen, wat met het ontbreken van basis zorg te maken heeft gehad. Het is goed om jezelf te realiseren en erbij stil te staan, dat het niet meer terug te draaien is. Dat je wellicht met andere ogen naar de gebeurtenissen van het verleden zou kunnen kijken. Compassie te hebben met het kind in jou, en alles wat hij nodig zou kunnen hebben. Geef je ook de toestemming om hier in te ontspannen, uiteindelijk kom je dan bij overgave. Want zonder overgave kun je niet eens zorg ontvangen als het naar je toe komt. Als er nooit iemand voor je zou zorgen, dan zou je geneigd kunnen zijn om los te laten en over te geven aan de stroom van het leven. Besef dat jij en alleen jij, weet wat je nodig hebt, en jij kunt voor jezelf zorgen of de ander vertellen of laten zien wat en hoe jij het nodig hebt.
Een groter contrast kan ik mij niet voorstellen, de warmte van de baarmoeder waar je in alle behoeftes wordt voorzien, en dan de echte wereld van realiteit, waar zorg voor jou gewoon niet op elke moment mogelijk is. Ook al begrijp jij later dat de buiten wereld niet precies wist wat je nodig had, toch zul je een klein of groot trauma bij je dragen.
Een baby is het enig levend wezen wat niet zou kunnen overleven op een onbewoond eiland, dat is een feit. Dus zorg tijdens je kind zijn, heb je gewoon nodig om te overleven. Daarom is dat een basis behoefte.
Ik denk dat wij allemaal een soort traumatische ervaring met ons mee dragen, wat met het ontbreken van basis zorg te maken heeft gehad. Het is goed om jezelf te realiseren en erbij stil te staan, dat het niet meer terug te draaien is. Dat je wellicht met andere ogen naar de gebeurtenissen van het verleden zou kunnen kijken. Compassie te hebben met het kind in jou, en alles wat hij nodig zou kunnen hebben. Geef je ook de toestemming om hier in te ontspannen, uiteindelijk kom je dan bij overgave. Want zonder overgave kun je niet eens zorg ontvangen als het naar je toe komt. Als er nooit iemand voor je zou zorgen, dan zou je geneigd kunnen zijn om los te laten en over te geven aan de stroom van het leven. Besef dat jij en alleen jij, weet wat je nodig hebt, en jij kunt voor jezelf zorgen of de ander vertellen of laten zien wat en hoe jij het nodig hebt.
woensdag 1 juli 2009
Basisbehoefte aan Bevestiging
Loop je nog steeds bevestiging te zoeken bij de ander: je partner, je werkgever, je ouders, je kinderen, kennissen? Het is tijd om ermee op te houden!
Weet je dat jij een uniek individu bent, die recht heeft om op deze aarde ronde te lopen. Dat je jouw eigen plek mag innemen, daarvoor heb je geen bevestiging nodig. Vergelijk jezelf met een bloem:
"Wat gebeurt er wanneer er diep in het bos een bloem bloeit, met niemand om haar te waarderen, niemand om haar geur te kennen, niemand om een opmerking te maken en 'prachtig' te zeggen, niemand om haar schoonheid te ondervinden, niemand om het te delen - wat gebeurt er dan met de bloem?
Sterft ze? Lijdt ze? Wordt ze paniekerig? Pleegt ze zelfmoord?
Ze blijft bloeien, ze blijft simpelweg bloeien. Het maakt geen enkel verschil of er al dan niet iemand voorbij komt; dat is onbelangrijk. Ze blijft haar geur in de wind verspreiden. Ze blijft haar geur aan Het Bestaan schenken, aan Het Geheel." Osho
Heeft de bloem bevestiging nodig? De bloem kan overal groeien en ook overal bloeien. Je bent niet veel anders dan de bloem, dus neem je plek, bloei en groei, geniet van de zonneschijn en van je bloesem.
Kijk in de spiegel en zeg tegen jezelf: ‘Ik mag er zijn!’
Glimlach naar je zelf, zie de liefde in je ogen, zeg een vriendelijk woord tegen jezelf. Bevestig je eigen zijn met een blik van vertrouwen, veiligheid en zekerheid dat jij er bent en dat je goed bent zoals je bent, en niemand die daar iets anders over te vertellen heeft.
Je hebt geen bevestiging nodig voor iets wat er al is, altijd is geweest en altijd zal zijn!
EN DAT BEN JIJ!
Weet je dat jij een uniek individu bent, die recht heeft om op deze aarde ronde te lopen. Dat je jouw eigen plek mag innemen, daarvoor heb je geen bevestiging nodig. Vergelijk jezelf met een bloem:
"Wat gebeurt er wanneer er diep in het bos een bloem bloeit, met niemand om haar te waarderen, niemand om haar geur te kennen, niemand om een opmerking te maken en 'prachtig' te zeggen, niemand om haar schoonheid te ondervinden, niemand om het te delen - wat gebeurt er dan met de bloem?
Sterft ze? Lijdt ze? Wordt ze paniekerig? Pleegt ze zelfmoord?
Ze blijft bloeien, ze blijft simpelweg bloeien. Het maakt geen enkel verschil of er al dan niet iemand voorbij komt; dat is onbelangrijk. Ze blijft haar geur in de wind verspreiden. Ze blijft haar geur aan Het Bestaan schenken, aan Het Geheel." Osho
Heeft de bloem bevestiging nodig? De bloem kan overal groeien en ook overal bloeien. Je bent niet veel anders dan de bloem, dus neem je plek, bloei en groei, geniet van de zonneschijn en van je bloesem.
Kijk in de spiegel en zeg tegen jezelf: ‘Ik mag er zijn!’
Glimlach naar je zelf, zie de liefde in je ogen, zeg een vriendelijk woord tegen jezelf. Bevestig je eigen zijn met een blik van vertrouwen, veiligheid en zekerheid dat jij er bent en dat je goed bent zoals je bent, en niemand die daar iets anders over te vertellen heeft.
Je hebt geen bevestiging nodig voor iets wat er al is, altijd is geweest en altijd zal zijn!
EN DAT BEN JIJ!
dinsdag 30 juni 2009
Basisbehoefte aan zekerheid
Er zijn in principe 3 belangrijke dingen in het leven. 1: gezondheid 2: relaties 3: geld. De kern van deze drie, is een gevoel of basisbehoefte van ZEKERHEID. Wij zijn op zoek naar zekerheid. Wij zijn er continue mee bezig om een van de drie te bevredigen of zelfs alle drie tegelijk. Want als de ene bewerkstelligt is dan komt de andere aan de beurt. Dit is een zoektocht waar nooit een eind aan komt. Tijdens deze zoektocht richten wij ons veelal op de buitenkant, op ons uiterlijk en op het materiële: het perfecte lichaam, de perfecte partner, de perfecte baan! Wees nou heel eerlijk naar jezelf, waar haal je de meeste zekerheid uit? Zou dit niet de materiële wereld zijn? Dit is zelfs waar voor spirituele mensen, want de wereld waarin wij leven is nu eenmaal een fysieke wereld. Onze opvoeding is gebaseerd op de fysieke wereld, dus de zekerheid die wij zoeken zit hem ook in de fysieke wereld. Niet dat het onmogelijk is om daar los van te komen, het is wel zo dat je een deel van deze fysieke wereld bent. Echt een onderdeel daarvan, en daarom kun je beter realistisch blijven en jezelf vergeven dat je de zekerheid in het materiële zoekt. Op het moment dat je jezelf daar bewust van bent, zou je jezelf een vraag kunnen stellen: ‘Is dit werkelijk waar het omdraait? Of ben ik bereid om het los te laten en mij nu te richten op echte zekerheid. Echte zekerheid die mijn intuïtie en mijn hart mij ingeeft. Zekerheid dat ik een vrij wezen ben. Want de essentie van de fysieke wereld is de vergankelijkheid hiervan. Wat betekent dat alles wat je dacht zeker te kunnen stellen, vergankelijk blijft. Denk aan de beurs kracht, denk aan het verlies van je partner, denk aan een vervelende ziekte.
Dat betekent dat alles wat je als zeker beschouwd een schijn zekerheid is!
De behoefte aan zekerheid, is vooral in je gedachten. Want je gedachten zullen altijd in staat zijn om iets te verzinnen, waardoor je aan de zekerheid die er op dit moment is, zou kunnen gaan twijfelen. Zou je naar je hart gaan luisteren, dan zou je het ook als iets positiefs kunnen zien. Zie of ervaar het als een oproep om in AKTIE te komen. Als een oproep om iets aan je situatie te veranderen. Ga erover praten, ga erover lezen, neem de tijd voor jezelf. Wat je ook doet, doe het uit je hart! Dit is de TIJD om in beweging te komen. Jaag dat gevoel van zekerheid niet na, maar maak er gebruik van. Geef je de kans om uit je comfortzone te stappen. Want elke keer als je met beweging en Aktie bezig bent dan zet je de stappen richting je vrijheid en richting de echte zekerheid.
'Zekerheden die men bang is te verliezen, zijn geen zekerheden.'
Dat betekent dat alles wat je als zeker beschouwd een schijn zekerheid is!
De behoefte aan zekerheid, is vooral in je gedachten. Want je gedachten zullen altijd in staat zijn om iets te verzinnen, waardoor je aan de zekerheid die er op dit moment is, zou kunnen gaan twijfelen. Zou je naar je hart gaan luisteren, dan zou je het ook als iets positiefs kunnen zien. Zie of ervaar het als een oproep om in AKTIE te komen. Als een oproep om iets aan je situatie te veranderen. Ga erover praten, ga erover lezen, neem de tijd voor jezelf. Wat je ook doet, doe het uit je hart! Dit is de TIJD om in beweging te komen. Jaag dat gevoel van zekerheid niet na, maar maak er gebruik van. Geef je de kans om uit je comfortzone te stappen. Want elke keer als je met beweging en Aktie bezig bent dan zet je de stappen richting je vrijheid en richting de echte zekerheid.
'Zekerheden die men bang is te verliezen, zijn geen zekerheden.'
Abonneren op:
Posts (Atom)
WIE BEN IK
- David (AVRAAM)
- Vlissingen, Netherlands
- Dat is een hele goede vraag! Het antwoord afhankelijk is van het moment waarop deze vraag gesteld wordt. Want, zeker bij zijn er momenten dat ik alleen de lagen zie waaronder ik mij veilig aan het verstoppen ben. Onder deze lagen vind ik hetzelfde warmte, liefde en rust die in ieder van ons huist. Hierdoor, ben ik niet veel anders dan jij of wie dan ook. Zonder deze bril mag ik kwetsbaar zijn, mag ik dingen niet weten, mag ik gewoon zijn. Kijkt de rest van de wereld ook zo? Zolang het de wereld van 2 dimensies is waarschijnlijk niet. Want wij moeten expert zijn!! Expert waarin, zou ik mij afvragen? Als wij allen mogen putten uit de oneindige kennis die overal al is en energetisch beschikbaar is waarom dan deze onderscheidinglijn. Waarom zou je dan een expert willen zijn? Om te weten wie je bent!!! Dit is een paradox die wij onszelf continue creëren. Om? Achter te komen wie wij zijn!!!! Alleen wat wij werkelijk zijn is: een oneindige bron van energie en volgens kwantum fysici een grote niks. Als wij niks zijn, dan is er geen onderscheid en dan is ook ineens gelijkheid en dan mogen wij wel zijn. Gewoon zijn. Wil je toch weten kijk dan op www.journeytherapeut.com
