Posts tonen met het label bewustzijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bewustzijn. Alle posts tonen

zaterdag 8 mei 2010

Bij conflicten zoek het antwoord bij jezelf


Vrienden zijn mensen die vragen hoe het met je gaat en ook nog wachten op een antwoord Nederlandse spreekwoord


Je zult het een herhaling vinden, toch zijn er verschillende nuances bij communicatie tussen partners. Het zijn de nuances die toelichting nodig hebben.

Waarom? Omdat de valkuilen zo groot zijn, dat wij daar ongemerkt elke keer weer intrappen.

Ik ben daar natuurlijk een ster in, anders kan ik er niet over schrijven.
Want heel vaak in mijn hoofd, in mijn gedachten ben ik al bij mijn partner bezig. Hoe vaak komt er het zinnetje in mijn hoofd: ‘Jij……, Zij……, Marieke……!

Zodra je deze zin hoort, weet dan in ieder geval dat je niet bij jezelf bent. En dat je een deel van je last bij de ander neerlegt.

Let op:
1. Als jij ergens op reageert, dan ken je het onbewust.
2. Je last zal er niet lichter op worden als jij het bij de ander neer legt
3. Zelfs herken je de last niet als de jouwe, dan is het wel jouw pijn die daar aandacht om vraagt.

Het fijne van bewustwording is, dat als je jouw eigen stuk heb opgelost, je veel eerder zult open staan voor je partner. Je helpt hem/haar er mee om zijn/haar stuk ook op te lossen.

Want dan creëer je de omgeving van veiligheid , waar je partner zich zelf zou kunnen
uiten. En wat veel belangrijker is, dat hij/zij geen andere keuze zal hebben om zijn/haar eigen stukje aan te gaan. Dan gebeurt dit zonder strijd, maar uit eigen keuze.

Behalve compassie voor elkaar, kun je er niks meer aan doen.
En wat veel belangrijker is: De compassie naar jezelf die je hierdoor leert.

Dus de eerste vraag bij conflicten is: Wat gebeurt er met mij, waarom reageer ik zo, wat kan ik hier van leren.

Je kunt je ook afvragen: Waarom gebeurt het steeds bij mij, waarom moet het mij steeds overkomen.

Het is niet WAAROM wat zo belangrijk is. Het meest zul je kunnen leren van het DAAROM (zoals Hans Stolp het zo mooi zegt).

Je relatie verdiepen?
http://www.journeytherapeut.com/pagina.php?id=19

woensdag 14 oktober 2009

De lasten die wij van een andere dragen.

Welke lasten bedoel ik hier mee: bijvoorbeeld de pijn van het Joodse volk of de pijn van je ouders die je als kind heb gezien en vooral gevoeld. Want als kind ben je een spons, je bent aan het leren en aan het opnemen. Zoveel als de intelligentie (IQ) als emotionele intelligentie (EQ) worden opgevoed. Daarnaast wil je als kind dat iedereen om je heen gelukkig en blij is, waardoor je als het waren opent voor de energieën in je omgeving. Mocht er in je omgeving veel pijn en negativiteit plaats vinden, zou mogelijk zijn, dat je dat als een spons in je opzuigt, zo wel bewust als onbewust.



Wat raar hoe de geschiedenis zich herhaal ik draag de pijn van mijn ouders, die zij van hun ouders dragen, mijn dochter draagt mijn pijn en zo voort. En hoe gevoelig kunnen we zijn als wij de pijn die wij bij de ander herkennen, gauw associëren wij het met onze eigen pijn. Alleen is dat is niet perse de waarheid.



Ik heb de pijn mijn ouders gedragen van hun oorlogstrauma, mijn broer heeft de pijn gedragen van mij ouders die ik heb veroorzaakt. Mij ouders dragen waarschijnlijk de pijn met zich mee, van alle verlies die hun gezinnen en de mensen om uit hun naaste omgeving bij zich dragen. Erger nog zij lijken de pijn te dragen van de heel Joodse volk.



Het lijkt wel op een olie vlek die alleen maar groter wordt, of een besmettelijke ziekte die moeilijk te genezen is. Wat is er voor nodig om er van af te komen? Naar mijn idee de enige medicijn is: bewust te worden, wat van mij en wat van de ander is. Als ik de pijn van de traumatische ervaringen van mijn ouders bij hun kan laten, wil het niet zeggen dat ik mij er van distantieer en afsluit. Nee, ik kan het liefdevol terug geven. Ik kan wel compassie hebben met hun trauma en hun verleden, alleen het hoeft mij niet te beïnvloeden. Ik kan wel begrip tonen, maat het hoeft niet het hoofd thema van mijn leven te zijn. Net als mijn kinderen die lasten van mij niet hoeven te dragen. Als wij dat allemaal teruggeven en terug nemen wat de ander voor ons draagt, zorgen wij ervoor dat de olievlek stopt, en kunnen wij veel bewuster en sterker voor de dag komen.

WIE BEN IK

Mijn foto
Vlissingen, Netherlands
Dat is een hele goede vraag! Het antwoord afhankelijk is van het moment waarop deze vraag gesteld wordt. Want, zeker bij zijn er momenten dat ik alleen de lagen zie waaronder ik mij veilig aan het verstoppen ben. Onder deze lagen vind ik hetzelfde warmte, liefde en rust die in ieder van ons huist. Hierdoor, ben ik niet veel anders dan jij of wie dan ook. Zonder deze bril mag ik kwetsbaar zijn, mag ik dingen niet weten, mag ik gewoon zijn. Kijkt de rest van de wereld ook zo? Zolang het de wereld van 2 dimensies is waarschijnlijk niet. Want wij moeten expert zijn!! Expert waarin, zou ik mij afvragen? Als wij allen mogen putten uit de oneindige kennis die overal al is en energetisch beschikbaar is waarom dan deze onderscheidinglijn. Waarom zou je dan een expert willen zijn? Om te weten wie je bent!!! Dit is een paradox die wij onszelf continue creëren. Om? Achter te komen wie wij zijn!!!! Alleen wat wij werkelijk zijn is: een oneindige bron van energie en volgens kwantum fysici een grote niks. Als wij niks zijn, dan is er geen onderscheid en dan is ook ineens gelijkheid en dan mogen wij wel zijn. Gewoon zijn. Wil je toch weten kijk dan op www.journeytherapeut.com