Posts tonen met het label gezonde relatie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gezonde relatie. Alle posts tonen

woensdag 27 april 2011

Verras je partner regelmatig met iets nieuws:

Leven is leven in relatie."
Lao-Tse


Uit het bovenstaande is het duidelijk dat je relatie levendig mag zijn. Je kunt het Levendig houden om jullie te focussen op allerlei problemen en dagelijkse beslommeringen.
Dat is de grootste gevaar die in elke relatie op de leur ligt.
Er zijn zoveel dingen uit het dagelijkse leven die onze aandacht verdienen, en ook dingen waardoor wij ons laten afleiden, Zoals financiële zorgen, carrière, familie, kinderen, buren verenigingen. Ik heb het al eerder geschreven, onze kracht ligt juist in het eenheid die wij samen met ons partner vormen. Deze eenheid wordt in elkaar gehouden doordat wij daar continue energie in stoppen. Niet alleen de negatieve energie van buiten af, maar vooral de positieve energie waar levens kracht in zit.
Positieve energie die voor zorgt dat wij elkaar accepteren en zien voor wie wij zijn. De buiten wereld is daar ook, en daar mag ook aandacht aan besteed worden. Alleen doe het dan met mate. Praat erover deel je mening maar haal de belang van het samen zijn iet uit de verband.
Hou je relatie vooral levendig gehouden worden met allerlei dingen die als verrassing voor je partner en voor jou zijn. Verrassingen houden je relatie levendig. En het gaat niet over dat je bijzondere en aparte dingen moet verzinnen. Gewoon simpele dingen zijn ook goed.
Als je bijvoorbeeld nooit kookt doe dat gewoon een keer. Als er een regel is dat je je partner de vuilnis buiten zet, doe dat voor hem of haar.
Als je nooit ontbijt voor je partner heb gemaakt doe dat!
Natuurlijk zou je zeggen, maar hij ziet het niet eens. Of het zou kunnen zijn dat je partner zo bezetten is van zijn/haar problemen dat hij/zij het helemaal niet op prijs stelt. Dat zou wel kunnen gebeuren. Alleen als je hem/haar tijd gunt, en niet gelijk boven zit met je teleurstelling of je eigen visie op het verhaal, zou het zeker omdraaien in een waardering, zachtheid en begrip. Er is geen probleem om hem/haar op de verrassing te wijzen. Liefdevol te wijzen, wees er gewoon dan vóór. Het maakt helemaal niet uit of hij het wel of niet ziet, het gaat erom dat jij jouw partner wilt verrassen.
Zelf heb ik het helaas niet voldoende gedaan in het verleden, behalve een Reis die ik spontaan heb geboekt naar Reykjavik, Iceland om 2000 te vieren. Daarvoor heb ik nog nooit zelf ergens een reis geboekt. Dat deed mijn ex-vrouw altijd. Daarnaast moest zij mij altijd meeslepen, want ik had altijd werk te doen. Eigenlijk was dit ook verrassing voor mijzelf, en ik wist echt niet dat het leuk was, en dat ik zelfs alleen van het boeken al kun genieten.
Naast de reis heb ik ook een ook een auto gehuurd, niet wetende dat er zo veel sneeuw in Iceland lag, dat de wegen voor gewoon personen auto’s weinig begaanbaar waren. (Dat is een andere verhaal!)
Je zou zeggen: ‘Dat heeft je relatie niet gered’! Dat was ook niet de insteek, de insteek is dat heel bijzonder levendige herinnering zal blijven. En bewust zijn van het leven zelf, is het waar het om gaat, in ieder geval voor mij. En dat is wat ik jou en iedereen die dit boek leest gun!

vrijdag 14 mei 2010

Gouden tip voor elke relatie: Ga tegelijk naar bed

‘Beleef het samen dan blijf je dicht bij elkaar’ Nicci French

Hiermee val ik met de deur in huis. Dit is een gouden tip. Want dit is wel de tijd om samen te zijn. Na alle drukte van de dag te kunnen ontspannen naast je partner.

Je zou een goed gesprek kunnen voeren, lekker met elkaar kunnen vrijen of plannen voor de toekomst kunnen maken.

En voordeel om een gesprek te voeren terwijl je naast elkaar ligt, is dat je hart net zo hoog is als je hoofd.
Als je zittend een gesprek voert, zit je hoofd hoger dan je hart, en praat je sneller uit je hoofd.

Nu je hart op de hoogte van je hoofd is, kan je hart ook deelnemen aan het gesprek.
Onzin?

Geef het een kans zou ik zeggen.

Een ander voordeel om een gesprek in bed te voeren, is dat je heel dicht bij elkaar ligt en niet weg kan lopen uit het gesprek.

Het is een goed moment te realiseren dat je partner niet je vijand is maar je vriend, en waarschijnlijk de beste die je hebt, want daar breng je de meeste tijd mee door. Daar deel je jouw leven en je intimiteit mee, daar bouw je jouw toekomst mee op.

Je partner is een deel van je bestaan, en ik weet niet of je realiseert hoe een belangrijk deel van je bestaan deze is.

Loop er dus niet voor weg, maar zet er een stap naar toe, ook al kan deze stap moeilijk zijn, omdat er veel afstand tussen kan zitten. De stap is in het nu. Mocht je afgewezen worden, heb daar compassie voor, en geef het een nieuwe kans. Jouw openheid is hier het sleutel woord.

De openheid en niet de dwang, niet de machtstrijd maar de aantrekkingskracht, niet de laatste strohalm maar een liefdevolle uitnodiging om gezamenlijk in harmonie verder te gaan.

Praktisch: Spreek met elkaar een tijd af dat jullie naar bed gaan. Help elkaar om dagelijkse activiteiten af te ronden en help elkaar herinneren dat jullie een afspraak hebben.
Als een van jullie iets eerder klaar is met zijn/haar bezigheden, dan kan de andere het vast gezellig maken in bed. Glaasje wijn, wierook en een kaarsje doet wonderen!

Vergeet vooral niet: Dit is jullie tijd samen (quality tijd). Geen verplichting, maar genot!

Gebruik deze link elke donderdag avond om David LIVE te ontmoeten!

https://www1.gotomeeting.com/join/898731920

dinsdag 11 mei 2010

Samen naar een doel in de relatie

We hebben allemaal onze eigen weg naar het zelfde doel. Onbekend

Deze Blog verdient eigenlijk een prominente plek in BLOGs over relatie.
Want hoe zou je een relatie kunnen opbouwen zonder dat je een gemeenschappelijke doel hebt.

Elke team kent tegenwoordig team building en een gemeenschappelijk doel.
Doelen die op lange en op korte termijn liggen.

Ik zou zeggen maak een doel voor een half jaar en een doel voor 1 jaar.
Do het eerst voor jezelf.
Zonder dat je aan je partner denkt, want je moet zelf gelukkig zijn met je eigen doel.

Durf te dromen

En maak voor jezelf 3 lijstjes
1. Wat zou je doen als je onmogelijk kunt falen.
2. Waarvoor zou je s’morgens je bed uit komen. Bijvoorbeeld:
A. Een plek om te bezoeken
B. Een ding te doen voordat je dood gaat
C. Een ding om dagelijks te doen
D. Een ding om wekelijks te doen
E. Een ding dat je altijd al hebt willen leren
3. Wat zijn je dromen die alles kunnen veranderen.

Je partner maakt ook een lijst, dan gaan jullie bij elkaar zitten en kijk je welke dingen jullie samen als stel kunnen doen.

Veel gedoe? Nee juist heel leuk, je leert veel van elkaar, en over elkaar.
Als er niets op staat wat jullie met elkaar delen, dan is het tijd om een goed gesprek met elkaar te hebben. Grapje!

Nu je weet wat de wensen en dromen zijn van je partner, misschien help het je herinneren aan je eigen wensen en dromen.
Want vaak na een tijdje in de relatie, kun je verdwijnen in de sleur van het dagelijks leven.

De afwas en de was, moet gedaan worden, de kinderen moeten naar school, je werk vraagt veel energie en er zijn continue dingen die jouw aandacht vragen.
Hierdoor wordt het leven een overleven, en niet het leven wat je paar jaar geleden voor ogen had.

Dat is niet zo erg, het is alleen maar hoogste tijd om stil te staan en de dingen weer de goede richting op te sturen.
Het feit dat je deze Blog leest betekent dat je open staat voor een positieve verandering, een koers verschuiving.
De Hoofdzaak is: Blijf communiceren met elkaar! Lees onze BLOG over communicatie http://journeytherapeut.blogspot.com/2010/04/gezonde-relatie-communicatie.html. nog een keer. Heb je een andere manier waardoor je beter met elkaar communiceert, doe dat, en blijf in gesprek!!!

zaterdag 8 mei 2010

Bij conflicten zoek het antwoord bij jezelf


Vrienden zijn mensen die vragen hoe het met je gaat en ook nog wachten op een antwoord Nederlandse spreekwoord


Je zult het een herhaling vinden, toch zijn er verschillende nuances bij communicatie tussen partners. Het zijn de nuances die toelichting nodig hebben.

Waarom? Omdat de valkuilen zo groot zijn, dat wij daar ongemerkt elke keer weer intrappen.

Ik ben daar natuurlijk een ster in, anders kan ik er niet over schrijven.
Want heel vaak in mijn hoofd, in mijn gedachten ben ik al bij mijn partner bezig. Hoe vaak komt er het zinnetje in mijn hoofd: ‘Jij……, Zij……, Marieke……!

Zodra je deze zin hoort, weet dan in ieder geval dat je niet bij jezelf bent. En dat je een deel van je last bij de ander neerlegt.

Let op:
1. Als jij ergens op reageert, dan ken je het onbewust.
2. Je last zal er niet lichter op worden als jij het bij de ander neer legt
3. Zelfs herken je de last niet als de jouwe, dan is het wel jouw pijn die daar aandacht om vraagt.

Het fijne van bewustwording is, dat als je jouw eigen stuk heb opgelost, je veel eerder zult open staan voor je partner. Je helpt hem/haar er mee om zijn/haar stuk ook op te lossen.

Want dan creëer je de omgeving van veiligheid , waar je partner zich zelf zou kunnen
uiten. En wat veel belangrijker is, dat hij/zij geen andere keuze zal hebben om zijn/haar eigen stukje aan te gaan. Dan gebeurt dit zonder strijd, maar uit eigen keuze.

Behalve compassie voor elkaar, kun je er niks meer aan doen.
En wat veel belangrijker is: De compassie naar jezelf die je hierdoor leert.

Dus de eerste vraag bij conflicten is: Wat gebeurt er met mij, waarom reageer ik zo, wat kan ik hier van leren.

Je kunt je ook afvragen: Waarom gebeurt het steeds bij mij, waarom moet het mij steeds overkomen.

Het is niet WAAROM wat zo belangrijk is. Het meest zul je kunnen leren van het DAAROM (zoals Hans Stolp het zo mooi zegt).

Je relatie verdiepen?
http://www.journeytherapeut.com/pagina.php?id=19

vrijdag 7 mei 2010

Luister eerst naar je partner, reageer later.

"Niemand kan vluchten voor de stem van zijn hart. Daarom is het beter te luisteren naar wat het zegt." Paulo Coelho

Bestaat je relatie uit conflicten? Wordt hier de meeste aandacht aan besteed? En vraag je jezelf dan af: ‘Waarom heb ik geen liefdevolle relatie?

Wat is jouw beeld van een ideale en liefdevolle relatie?

Wij hebben allemaal een idee of een voorbeeld van hoe een liefdevolle, stabiele en ideale relatie moet zijn. Vaak gebaseerd op het beeld van:
Rol modellen, buren, vrienden, ouders van onze vrienden en zelfs onze eigen ouders, onze trainers

Helaas kent elke relatie haar eigen spanningsvelden. Wij zijn tenslotte individuen met ons eigen verlangen en onze eigen behoeften, met onze eigen kijk op de wereld. Zelfs al zijn wij meerdere jaren of meerdere eeuwen samen, wij hebben altijd ons eigen IK.

Dit eigen ik, heeft zijn eigen reactief vermogen, die te pas en onpas wordt gebruikt. Dat reactief vermogen is daar om iets te beschermen en iets veilig te stellen. Op het moment dat dit reactief vermogen ingeschakeld is, is er weinig ruimte voor delen, weinig ruimte voor samenzijn.

Als je daar bewust van bent, ben je op de goede weg. Meestal reageer je op situaties en vooral op woorden. Vooral de woorden van iemand die het dichtste bij je staat.
Het feit dat je reageert is een teken dat iets in jou wakker en alert wordt, blijkbaar is iets aangeraakt wat om aandacht vraagt.

Omdat iedereen een andere manier van communiceren heeft en andere woorden gebruikt, is het goed om je af te vragen wat er werkelijk gezegd wordt. Wat en waarom zegt mijn partner dat, en wat is er precies wat hij/zij wil communiceren.

Het kan een verzoek om aandacht zijn, het kan om een pijnlijk iets zijn. Het is belangrijk dat er in eerste instantie aandacht naar toe gaat, want als je jouw eigen reactie (je eigen verdedigingsmechanisme) naar voren schuift, dan is er alleen communicatie tussen de pijnlagen mogelijk, of juist alleen tussen intellectuele lagen.

De basis van je relatie is hart contact, en niet het contact uit pijn en intellectuele lagen.

Let op: Ik zeg niet dat deze niet belangrijk zijn en geen aandacht verdienen. Het zijn alleen niet de lagen die een basis vormen voor je relatie.

Wat ik zeg is: Jouw pijn kan alleen genezen worden doordat je er zelf aandacht aan besteed. Je partner helpt je erbij om je bewust te worden van je pijn. Zo simpel is dat eigenlijk.

Besteed tijd en aandacht aan elkaars pijn lagen als jullie gezamenlijke energie in een goede stroom is.
Op zulke momenten zul je wel de aandacht en de tijd van je partner kunnen krijgen.

Alle bovenstaande gaat over luisteren naar jezelf.

Het niet luisteren naar je partner geeft hem/haar het gevoel niet belangrijk te zijn, of niet gewaardeerd worden. Hierdoor gaat hij/zij nog harder aan je trekken.

Voor jou is dit een teken dat hij/zij zich niet gehoord voelt in eerste instantie.
Dit kun je altijd corrigeren door tijdelijk de aandacht van je eigen laagjes en pijntjes weg te nemen en met je aandacht bij je partner te blijven. Zeker als je weet dat je partner alleen maar die dingen zegt om jou verder te helpen op je pad!

Praktisch:
Wees eerlijk als het je op dit moment niet uitkomt dat er tegen je wordt gepraat. Zeg dat eerlijk, en geef een alternatief. Als er geen levensbedreigende situatie is kan het zeker even wachten. Dit is al 10 keer beter dan te doen alsof. Want in werkelijkheid voelt je partner of je wel of niet met je volle aandacht erbij bent.

Spreek dan een ander tijdstip af. Zorg dat jij degene bent die de afspraak nakomt. Zet het desnoods in je agenda. Neem de tijd om te luisteren, en vraagt altijd of er nog meer gezegd moet worden.

Gewoon luisteren, en niet wachten op je kans om dan zelf te kunnen spuien.

Neem jezelf voor: Vandaag ga ik alleen maar luisteren naar mijn partner.

Meer uit je relatie halen?
http://www.journeytherapeut.com/

vrijdag 30 april 2010

Breng het beste bij elkaar omhoog, in plaats van wijzen naar het slechte.

Voor mij is de basis van een relatie gelijkwaardigheid met een gezonde balans. De balans die bij mij eerder doorslaat naar adoratie van mijn partner. Dat is wat iedereen zeker aan het begin van zijn relatie herkent, zo trots is op zijn partner, dat iedereen hem/haar zou moeten zien en ook zou moeten horen hoe geweldig hij/zij is. Na verloop van tijd kan het gebeuren dat je steeds meer kritiek richting je partner levert en hem of haar naar beneden haalt.

Tot mijn eigen verbazing, ontdek dat ik mijn Partner (Marieke) soms naar beneden haal. Hoe zou dat komen? Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat vroeger met al mijn partners heb gedaan. De focus lag altijd op het negatieve. En dus schiet ik er niks mee op!
Zou het komen omdat ik dat klakkeloos van mijn moeder heb over genomen? Of zitten ik en mijn partner (Marieke) nog steeds in de concurrentie strijd. Speelt mijn Ego weer op? Dat verhaal wat zich onbewust continue afspeelt: Als de ander minder is, dan ben ik beter.

Er zijn misschien nog 100000 andere oorzaken waarom het gebeurt. Ik weet het echt niet, de patronen zijn automatisch. Voel ik mij beter door Marieke naar beneden te halen? Nee dat zeker niet. Eerder slechter, want dat creëert alleen maar negativiteit en spanning in de relatie. Niet alleen in de relatie maar ook naar onze kinderen toe hebben we de neiging om ze naar beneden te halen. Het punt is dat wij niet precies weten hoe wij kritiek kunnen leveren. Opbouwende kritiek wel te verstaan, en niet afbrekende kritiek.
Dus in plaats van: ‘ Ruim je troep even op’ zou je ook kunnen zeggen: ‘ Hoe zou het voor jou zijn als je kamer schoon is?’
Let op: Het gaat hier om geen enkele persoonlijk kritiek, alleen over het feit van een schone kamer.

Dit zou je ook naar je partner kunnen doen. Je zou je partner kunnen vragen of zij/hij bereid is om feedback te krijgen. Mocht dit niet zo zijn, dan zou je het later weer kunnen proberen.

Nog veel belangrijker is om jezelf eerlijk af te vragen, of je gelukkig bent met jezelf op dat moment. Wat heb je op dat moment eigenlijk nodig. Is het aandacht? Vraag dan directe aandacht. Is het behoefte aan rust? Vraag dan rust. Is het het kleine kind in jou die het idee heeft dat het niet wordt gehoord? Luister er dan goed naar en geef het de aandacht die het vraagt.
Mijn beste advies is te blijven kijken naar alle positieve kwaliteiten die in je partner zijn. Want tenslotte ben je de relatie ingegaan omdat je van je partner houdt, en omdat je haar/zijn licht hebt mogen zien.

Weet je wat? Het licht is er nog steeds, je hoeft niet naar de donkerte te blijven zoeken, want het licht is toch veel groter.
Soms hoor ik mensen zeggen, ‘Ik kan niets positiefs aan mijn partner ontdekken.’

Dat is omdat je het niet wilt zien. Want als je het ziet, dan zit je in je eigen ongelijk. Dan klopt je eigen slachtoffer, martelaar en bla, bla, bla verhaal over jezelf niet.

Hoe zou het voor je zijn als je een relatie met een engel hebt. Een engel die net zo groot en sterk is als jezelf.
Want alleen dan, zou je naast elkaar in Harmonie kunnen zijn en leven

Een oefening:
Ga tegenover elkaar zitten, en kijk elkaar in de ogen.
Vertel elkaar wat je ziet.
Geef elkaar de kans om de dingen uit te spreken. En ga net zo lang door totdat de engel in jou, de engel in jouw partner heeft ontdekt.

Wil je jouw relatie een frisse wind inblazen?

kijk dan op http://www.journeytherapeut.com

woensdag 28 april 2010

Gezonde relatie communicatie

Wat is open communicatie? Alles naar elkaar kunnen vertellen, zonder dat je later belachelijk wordt gemaakt. Dat stukje belachelijk gemaakt worden is bij mij met de paplepel ingegoten, of zeg maar door de moedermelk.

Mijn moeder had de neiging om alles wat ik tegen haar vertelde, ook mijn gevoeligheden die ik als kind beleefde, in geuren en kleuren in het bijzijn van de hele familie naar buiten te brengen. Goed bedoeld natuurlijk, maar voor mij als kind heel onveilig. Want A begreep ik de humor van de volwassenen niet, en B kreeg ik dan negatieve aandacht.
Het simpele gevolg hier van was dat er ergens in mijn onderbewuste een mechanisme naar voren is gekomen om geen enkel verhaal meer te delen, en al zeker niet met mijn naasten.

Heeft dit een gevolg op mijn relatie? Reken maar. Kom ik er gemakkelijk vanaf? Natuurlijk niet.
Kom ik er wel ooit vanaf ? Dat is zeker. Hoe? Door gewoon te communiceren met mijn partner, en juist dat stukje bewustzijn te delen. En mocht het weer gebeuren dat ik belachelijk wordt gemaakt, of een idee hebben dat dit zo is, kan ik mijn partner erop wijzen dat dit mij pijn doet.

Wat veel belangrijker is in de open communicatie, is dat er ruimte wordt gemaakt om jouw dingen uit te spreken in je eigen tempo.

In onze relatie hebben we daar een prachtig middel voor.

Het is goed om te beginnen met een heel eenvoudig en heel oud communicatie gebruik, waarmee je leert om echt naar elkaar te luisteren, je mond te houden en respect te tonen.

Het gebruik heet de “Talking Stick”. Het is zo oud als de mensheid. Het komt uit het sjamanisme en van de Indianen. Deze wijsheid is eeuwen oud, wij hebben best veel te leren van onze voorouders, hoewel ik geneigd ben te denken dat wij alles al weten en gemakshalve hebben vergeten. Het gemak dient de mensheid, maar niet onze relaties. Wil je echt een goede en liefdevolle relatie, dan zul je daar positieve energie in moeten stoppen.

Het “Talking Stick” ritueel is te gebruiken bij elk gesprek waar je het gevoel hebt dat er niet naar jou wordt geluisterd en dat je niet kunt uitspreken wat je wilt zeggen.
Ga tegenover elkaar zitten en kies een voorwerp wat je gemakkelijk in de hand kunt houden. Het kan een pen of een kopje zijn, je kunt ook een mooie stok uit de natuur gebruiken. (Overigens is het goed om altijd hetzelfde voorwerp te gebruiken, want deze krijgt jullie energie en zal jullie energetisch helpen het niveau van het gesprek hoog te houden.)

In de regel is het zo dat zolang een van jullie het voorwerp vasthoud, hij/zij mag spreken. De ander luistert tot alles gezegd is. Luister niet alleen met je oren maar ook met je hart. Als de eerste persoon de stok terug legt, mag de andere persoon het overnemen. Zo niet dan kan de eerste persoon deze weer pakken en daar op reageren. Laat het proces zich vanzelf ontvouwen, heb geen verwachting en ga net zolang door tot jullie het gevoel hebben dat het klaar is. Voor mensen met een heel druk schema adviseren wij van te voren een tijd af te spreken. Om hierin te ontspannen, zet gewoon een wekker dan hoeven jullie niet steeds naar de klok te kijken.
Het “Talking stick” ritueel is ook goed te gebruiken aan de eettafel met de hele familie. Zeker als je het gevoel hebt dat sommige familie leden (lees kinderen) nooit aan het woord komen. Natuurlijk lijkt het soms kunstmatig en gespeeld. Alleen is dit wel een manier om echtheid in je relatie(s) terug te krijgen. Echtheid wat jullie waard zijn.

Blijf in ieder geval altijd communiceren!

Wil je aan je relatie werken?
http://www.journeytherapeut.com/pagina.php?id=19

dinsdag 27 april 2010

De kunst van loslaten

"Bij vergeven gaat het niet over de ander maar over jou. Het is loslaten van de last die je met je meedraagt."
Dalai Lama


Waarom zou je iets moeten loslaten? Voor mij is het eigenlijk simpel. Als ik wil groeien moet ik leren loslaten. Als ik alleen de ballast met me mee sleep van alle dingen die ik in de loop der jaren verzameld hebt, kan ik op een bepaald moment geen stap meer vooruit zetten.

Wij hebben het zo vaak over loslaten, maar dit is zo moeilijk. Kijk om je heen, welke materiële dingen zie je en welke dingen zou je gemakkelijk buiten zetten.
Dan heb ik het over materiële dingen, die je vast houdt.
Laat staan over emotionele dingen; je relatie, je kinderen je werk. Dat wil niet zeggen dat je alles los moet laten, het gaat om de vrijheid die je de ander gunt om hem of haar te helpen om zichzelf te ontwikkelen, en de kans te geven om te groeien.


Om het je zelf makkelijker te kunnen maken zou je praktisch wat kunnen doen. Maak er een ritueel van. Rituelen hebben van oudsher hun eigen kracht. Om dit loslaat ritueel effectief te doen, kies je een voorwerp wat je heel dierbaar is, of veel geld heeft gekost.
Dat staat dan als symbool voor wat je wilt los laten. Neem ook de tijd om daar afstand van te nemen. En bedank het vooral voor de voordelen die het je gegeven heeft.
Neem hier echt de tijd voor en kies wat je ermee zult doen.

Vroeger zou ik het in de zee gooien, totdat iemand mij attendeerde dat ik daarmee de zee vervuil. Je kunt dit voorwerp ook verbranden en begraven.
Geef jezelf de toestemming om je gevoel hier helemaal in te leggen, je mag de pijn ervan best wel voelen.

Mijn grootste loslaat proces was, om een hele zieke vriendin los te laten. Om haar echt de toestemming te geven om haar te laten gaan, want zij was klaar met haar leven. Iets wat ik pas nu begrijp. Achteraf gezien was het meer mijn Ego die mij vertelde dat ik iedereen zou kunnen redden.
Het was mijn Ego die de strijd met het hogere doel wilde aangaan. Wie zijn wij eigenlijk om te beslissen over het leven en de dood. Wie zijn wij om voor God te gaan spelen? Wie zijn wij om de ander vast te houden, de ander niet zijn volledige vrijheid te gunnen, ter wille van onze eigen veiligheid.

Ik kan nog steeds moeilijk loslaten.
Mijn baan loslaten heeft mij veel tranen en spanningen opgeleverd. Het heeft mij wel de vrijheid gegeven, om dat te doen waar ik echt goed in ben, namelijk mensen te helpen zichzelf beter te begrijpen, en in vrijheid te mogen leven.

Het los laten van de relatie waar ik dacht oud mee te worden, heeft mij de liefde van mijn leven helpen vinden. Waar ik VOEL dat ik oud mee zal worden.
Want uiteindelijk gaat het niet om de ander, maar de last die je met je mee draagt. Zoals Dalai Lama het zo mooi zegt.

dinsdag 20 april 2010

10 praktische tips voor een waardevolle en gezonde relatie

"De relatie is van ons beide en niet van jou of mij." Emile Snellen van Vollenhoven

1.Open communicatie, check bij je partner of je boodschap over is gekomen

2 Breng het beste bij elkaar omhoog, in plaats van wijzen naar het slechte.

3. Vraag jezelf af, wil ik gelijk of wil ik geluk

4. Luister eerst, reageer later

5. Bij conflicten zoek het antwoord bij jezelf

6. Bespreek je gemeenschappelijk doel, als je deze niet hebt dan is het de hoogste tijd,

7. Ga tegelijkertijd naar bed.

8. Wees elkaars vriend en niet elkaars vijand

9. Wees vooral eerlijk naar elkaar toe, ook is het pijnlijk

10. Behandel je partner zoals je jezelf zou behandelen

zaterdag 17 april 2010

Eenzaamheid

"Eenzaamheid is een mooie zaak, maar je hebt iemand nodig die je dat vertelt."
Honoré de Balzac


Vandaag wil ik een stukje schrijven over eenzaamheid. Dit is maar een gevoel, maar wel een belangrijk gevoel.

Wat wil je weten over eenzaamheid? Wil je weten hoe je ermee kunt omgaan? Met alle gevoelens is er maar 1 methode die werkt, en dat is het toelaten, en nog eens toelaten van dit gevoel.

Gevoelens hebben de neiging om zich te manifesteren op de momenten dat dit echt niet handig is. Eigenlijk is dat juist de perfecte tijd om hier aandacht aan te besteden. Ik doel hiermee op het perfecte moment op je levenspad. Dat is het moment dat er ruimte ontstaat om jezelf te bevrijden van een oud gevoel en oude beschermlagen. Oude beschermlagen die nodig zijn geweest in de tijd van toen, maar nu niet meer.

Waarom is het zo moeilijk om eenzaamheid toe te laten? Omdat onder eenzaamheid altijd pijn ligt. Emotionele pijn uit het verleden, die toen niet genoeg ruimte heeft gekregen en die nog steeds aandacht vraagt.

Helaas heb ik vroeger mijn eigen eenzaamheid verwaarloosd, door te hoppen van relatie naar relatie. Het gevolg ervan is, dat ik mijzelf en mijn ex-partners onnodig pijn toebracht. Nog veel erger voor mijn lichaam was het gebruik van alcohol en softdrugs. Daarmee ervoer ik schijnveiligheid en schijngeluk. Alleen mijn lichaam leed hieronder, en mijn gevoelens? Die werden nog veel dieper verstopt.

Het is niet zo dat je altijd meteen naar je gevoel kunt gaan, en daardoor je oude patronen gelijk overboord kunt gooien. Maar weet dat als je jezelf herkent in een van bovenstaande gedragingen, dan loop je weg van wat er werkelijk is. Dan loop je weg van je ware jij. Je ware jij die er misschien aan toe is om zijn volle potentie te gaan leven en beleven.

De wereld staat hier altijd met open armen op te wachten!

'Op momenten waarop de eenzaamheid al onze schoonheid lijkt te vepletteren. is er maar een manier om ons daar tegen te verzetten:ons blijven open stellen' Paulo Cuelho

zondag 4 april 2010

10 praktische tips voor positief denken.

1. Laat je inspireren door een boek, vriend, lied, gedicht.
2. Wees een keer zacht naar jezelf
3. Doe aan beweging en verzorg je lichaam
4. Onderneem actie, hoe klein die ook is.
5. Begin de dag met een glimlach
6. Eindig de dag met dankbaarheid
7. Vraag je af, wat is er positief aan de negatieve gedachte.
8. Doe de realiteits controle: ‘Is het waar? NU?’
9. Vraag je af, welke les heb ik hier te leren
10. Luister naar je hart in plaats van naar je hoofd.

donderdag 17 december 2009

Mijn LEVEN is een DRAMA

Dat lijkt soms waarheid te zijn. Alles lijkt fout te gaan, en er lijkt geen enkel licht puntje te zijn. Iedereen is tegen mij en niemand begrijpt mij. De vraag is: begrijp ik mijzelf nog? De andere vraag is: wat levert mij dit op? Waarom is het gemakkelijk om ergens in te blijven zitten waar ik in zit en wat eigenlijk niet echt lekker aanvoelt.

De reden dat ik zelf kies om in mijn drama te blijven zitten, is dat ik dan niet met mijzelf geconfronteerd wordt. Niet met mijn eigen gedrag, zo kan ik in mijn gelijk blijven, en ook niet met het gevoel wat daar achter zit. Er is altijd iets wat dieper zit waar ik ontevreden over ben, alleen daar kan ik niet altijd bij komen. Vaak is het een gevoel van eenzaamheid. Nog vaker is het een gevoel van boosheid die van mij geen toestemming krijgt om naar buiten te komen. Niet het verhaal waar boosheid mee te maken heeft, maar pure boosheid. Boosheid dat ik niet gezien werd, dat ik niet gekregen heb wat ik nodig had, boosheid dat ik geen liefde heb gekregen. De grootste boosheid is uiteindelijk naar mijzelf dat ik niet krachtig genoeg was om nee te zeggen, niet krachtig genoeg was om mijn eigen grenzen te stellen. Boosheid dat ik mijzelf tekort heb gedaan en mijzelf weer voorbij ben gestreefd. Het voelt moeilijker om de stap naar buiten te zetten en het gevoel toe te laten wat er werkelijk is, dan uit mijn Drama los te komen. Het is een blinde vlek, die ik op dat moment echt niet kan zien.

Ik gebruik de woorden zoals ‘altijd en nooit’ wat al per definitie niet waar is. Er is nooit iets wat altijd gebeurt en ook niet iets wat nooit gebeurt. Behalve dat de Zon altijd op en onder gaat en dat de aarde niet stopt met draaien.

Als ik in mijn drama zit, voel ik mij vijandig naar de hele wereld. Dan wil ik het liefst dat iedereen zegt, o ja je hebt gelijk en o ja je bent zo zielig. En helaas, die aandacht durf ik dan niet eens te vragen en hier aan toe geven, want dan moet ik mijn kwetsbaarheid laten zien. Dan moet ik toegeven dat ik iemand nodig heb, en dat ik het even niet alleen aan kan. Want het beeld wat ik van mijzelf heb gemaakt is dat ik sterk en krachtig ben en dat ik de wereld aan kan. Tegelijker tijd is er iets in mij die de steun nodig heeft en mist. Dus wat er gebeurt als ik in mijn drama zit, dat ik vooral tegen mijzelf aan het vechten ben. Dit is een zwaar gevecht, en de prijs voor dit gevecht is dat de gedachten over het drama gelijk krijgen, en ik alleen blijf en geen enkel stap vooruit zet. Als ik de moed vind om tegen mijn partner te zeggen: houd mij vast, dan ontstaat er ruimte voor iets nieuws, ontstaat er ruimte voor gelijkheid, voor ontspanning, relativiteit en humor.

Wat als je geen partner hebt, wat als je geen vrienden hebt waar je terecht kan, wat als echt niemand is die naar jou luistert? Dit pas echt een DRAMA! De uitnodiging is om te kijken of er echt niemand is. De uitnodiging is naar buiten te reiken en simpelweg te vragen: ‘mag ik mijn verhaal kwijt, mag ik het met je delen’. En als er niemand is, dan is er altijd nog JIJ. Dat is wellicht het moeilijkste wat er is, en ook het eenvoudigste. Kijk in de spiegel, kijk in je ogen en vertel dit verhaal aan jezelf, vraag jezelf advies, geef jezelf een schouderklopje voor het feit dat je bereid bent om het met jezelf te delen.

Hoe weet ik dat ik in een drama zit? Ik weet het als mijn lichaam gespannen is, ik weet het als ik negatief op de ander reageer, ik weet het als ik pijn voel, en ik weet het als ik vraag: ‘ En ik dan?’ Ik weet het als ik woorden gebruik als ‘nooit en altijd’. Ik weet het als ik een muur ervaar tussen mij en de mensen van wie ik het meeste houd.

In werkelijkheid, Wat voor DRAMA kunnen wij hebben in onze Westerse maatschappij?: Wij hebben een dak boven ons hoofd, wij hoeven geen honger te lijden, wij hebben geen oorlog en geen directe levensbedreigende situaties. Het drama dat zich dan afspeelt, speelt rondom onze eigen IK. Dan is de tijd om jezelf af te vragen wie deze IK eigenlijk is die in dit drama zit. Wie is dat die pijn heeft, wie is dat die aandacht nodig heeft? De aandacht die overigens alleen jij en alleen jij aan jezelf kunt geven. De ander die daar is kan alleen als een spiegel dienen, en in de fysieke wereld heb je altijd een of een ander spiegel. De vraag is alleen of je hier naar durf te kijken.
Voor alle drama koninginnen en koningen een advies: Houd het simpel en spreek voor jezelf een intentie uit om gewoon te zijn en te stoppen met je eigen verhaal. Kijk dan maar eens in een echte spiegel.

zaterdag 14 november 2009

Spirituele ontwikkeling en scheiding

Graag wil ik een fabeltje de wereld uit helpen, namelijk dat spirituele ontwikkeling uiteindelijk tot een scheiding leidt.
Eigenlijk is dat wel een hele vreemde wending want het doel van spirituele ontwikkeling of persoonlijke groei is namelijk een gelukkig leven. En als je er achter komt of je jezelf realiseert dat je veel gelukkiger zou kunnen zijn in een andere thuissituatie, betekent dit wel dat het een mogelijke stap zou kunnen zijn.

Maar, stop even! Hoe weet je dat dan zo zeker in vaak een hele korte tijd?
Was het dan net het laatste kleine duwtje wat je nodig had om je relatie te beëindigen? Eindelijk hoor je het van een ander of krijg je een betere greep op je eigen situatie. Wellicht gesteund door de groep heb je het lef om er een punt achter te zetten.
En dan zeg ik nog een keer: STOP! Want dit is een zwakte bod, en je bent het niet meer waard om in deze zwakte te zijn.

Er is vaak een reden waarom je je in een bepaalde situatie bevind en waarom je bij elkaar bent gekomen met je partner. Je zou er verstandig aan doen, om de knop pas definitief door te hakken als je er achter bent gekomen wat het precies is waardoor je eruit wilt en wat je van de ander aan het leren bent. Eerst eens kijken of je wel alle lessen geleerd hebt. Zo niet, dan heb je nog een en ander te leren. En het is zeker zo dat je dan weer, mocht jij er voor kiezen om zonder je lessen geleerd te hebben er mee te stoppen, in dezelfde situatie belandt.
In mijn vorige relatie ben ik 3 jaar blijven zitten, hoewel ik onbewust wist dat het niet de relatie van mijn leven was. Hoe wist ik dat? Omdat er altijd twijfel was. Heb ik hier veel van geleerd, ja natuurlijk. De belangrijkste les is dat ik voor mijzelf mag kiezen. Dat ik heel bewust mijn grenzen mag aangeven. Dat ik het geluk alleen maar bij mezelf kan vinden. En als ik echt bij mijzelf ben, dan kan ik pas de echte stabiele en waardevolle relatie met mijn levenspartner opbouwen en dat is ook wat er gebeurt.
Heeft mijn spirituele ontwikkeling mij van mijn vorige partner weg gedreven? Nee, dat zou ik niet willen zeggen. Het heeft mij wel geholpen om mijn spel te doorzien en ook te doorzien dat ik in al mijn vorige relaties behoeftig was. Is dit dan fair naar mijn partner? Nee, niet bepaald. Dit is eigenlijk een egoïstische relatie als ik uit mijn behoefte in de relatie blijf, en eigenlijk misbruik maak van mijn partner.

Was ik zonder spirituele ontwikkeling in deze relatie gebleven? Wie zou het zeggen. Wat ik wel weet dat ik niet zo gelukkig zou zijn als ik nu ben.


Voor je wederhelft lijkt je spirituele ontwikkeling en je bezoekjes naar bijeenkomsten waar O zo rare dingen gebeuren, in eerste instantie zelfs op vreemdgaan. Je partner gaat op zoek naar zijn of haar ware zelf en verbind zich met iets wat voor jou als partner onbereikbaar lijkt. Precies: LIJKT, want het is meer de angst om iets tegen te komen, waar men bang voor is. Deze gedachte is door angst gedreven, want als je ooit ergens bewust of onbewust twijfels had over in je relatie, ben je misschien bang dat dit naar boven zal komen bij je partner. Het is niet fijn om de waarheid onder ogen te zien, en sommigen van ons kiezen ervoor om zich daarvoor te verstoppen. Het kan zelfs gebeuren dat je zelf al lang weet dat dit geen gezonde relatie is, alleen durf je de stap niet te zetten. Je bent bang bent dat je partner dit wel zal gaan doen. Het aller belangrijkste: Je verliest de greep op de situatie, alles wat veilig lijkt te zijn krijgt ineens een behoorlijke deuk. Het enige wat er gebeurt tijdens spirituele of persoonlijke ontwikkeling is dat je bij je zelf komt, lees: jezelf zo waardevol gaat vinden, dat je niet meer bereidt bent om met onwaarheid te leven.

Wat als het alleen maar beter wordt, wat als de liefde die verstopt is geweest weer zou kunnen gaan stromen, en wat als jij weer lief mag hebben en geliefd mag worden. Want dat is waarvoor spirituele groei uiteindelijk toe dient: Leven in Liefde en Liefde te mogen delen.

Voor partners die bewust kiezen om in waarheid te leven, adviseer ik het volgende:
1. Heb geduld met je partner thuis. Vergeet vooral niet, korte tijd geleden was je bewustzijn net zo ver als van je partner.
2. Vergeet niet te communiceren, deel zo veel mogelijk vanuit je hart. Check ook of het overkomt.
3. Houd het altijd bij jezelf, zodat je de ander in zijn/haar waarde kan laten.
4. Vergeet niet: Er zijn 6 miljard mensen en er zijn 6 miljard wegen naar persoonlijke groei, wellicht is jouw manier niet de enige manier.
5. Als er liefde is, blijf dit uiten naar je partner want dat is de veiligheid die hij/zij nodig heeft.
6. Toon compassie.


Voor de partners thuis:
1. Geef je partner de ruimte, die gaat door een heftig groeiproces. Gun hem of haar dit proces.
2. Blijf aangeven wat het met je doet en wat je ziet bij de ander, het kan de ander helpen.
3. Deel je angsten.
4. Toon interesse, want als je echt luistert kun je hier zelf ook van leren .
5. Laat zien dat je er voor de ander bent, ook al heb je niet direct interesse voor alle details. Er zijn zo veel wegen waarin je de ander kunt laten zien dat je er voor hem of voor haar bent, wees creatief.
En voor beide partners: LIEFDE IS!

vrijdag 3 april 2009

Commitment/Verplichting

Grappig ik heb het woord Commitment eigenlijk nooit begrepen, ik interpreteerde het altijd als overgave en niet als verplichting. Voor mij heeft verplichting een negatieve bijsmaak en is gelijk aan verantwoordelijkheid, en mijn hele leven lang probeer ik de verantwoordelijkheid niet te nemen. Ooit is mij door een aurareader verteld dat ik in een vorige leven een peloton soldaten heb verloren waar ik als sergeant of een officier verantwoordelijk voor was. Het klinkt natuurlijk heel interessant en geeft ook wel een excuus waarom en waar onder of achter ik mij kan lekker schuilen. Alleen wat schiet ik hier mee op. Want zonder verplichting en verantwoordelijkheid kan ik geen gezonde relatie hebben. Het blijft dan een spel, Mijn lerares Vered Neta zei eens tegen “ you don’t know what commitment is” achteraf na al die jaren kan ik wel zien dat zij gelijk had. Ik wilde het ook niet weten want het leven was toch een spel, Spel die ik heel goed wist te spelen en zeker mijzelf in de luwte te houden. O wat ben ik een fijngevoelig mens en o wat help ik en begrijp ik de anderen goed. Hierdoor, hoefde ik nooit in de spiegel te kijken. Totdat ik in mijn eerste Helende Reis sessie met Marieke uit het niets heb besloten om mijzelf bloot te geven met alle nodige gevolgen van dien: nl niet altijd aardig gevonden te worden, dat Marieke boos op mij was, teleurgesteld en zelfs bijna de deur uit wees. Echter is het wel de moeite waard zowel open blijven als verantwoordelijkheid dragen voor zelfs mijn gedachten, ook al weet ik niet waar ze vandaan komen. Waardoor de liefde echt de kans krijgt, waardoor wij kunnen ontspannen in onze relatie en waardoor wij in vertrouwen leven ook al zijn er momenten in het dagelijks leven dat het niet zo goed of in wat stroef gaat.

WIE BEN IK

Mijn foto
Vlissingen, Netherlands
Dat is een hele goede vraag! Het antwoord afhankelijk is van het moment waarop deze vraag gesteld wordt. Want, zeker bij zijn er momenten dat ik alleen de lagen zie waaronder ik mij veilig aan het verstoppen ben. Onder deze lagen vind ik hetzelfde warmte, liefde en rust die in ieder van ons huist. Hierdoor, ben ik niet veel anders dan jij of wie dan ook. Zonder deze bril mag ik kwetsbaar zijn, mag ik dingen niet weten, mag ik gewoon zijn. Kijkt de rest van de wereld ook zo? Zolang het de wereld van 2 dimensies is waarschijnlijk niet. Want wij moeten expert zijn!! Expert waarin, zou ik mij afvragen? Als wij allen mogen putten uit de oneindige kennis die overal al is en energetisch beschikbaar is waarom dan deze onderscheidinglijn. Waarom zou je dan een expert willen zijn? Om te weten wie je bent!!! Dit is een paradox die wij onszelf continue creëren. Om? Achter te komen wie wij zijn!!!! Alleen wat wij werkelijk zijn is: een oneindige bron van energie en volgens kwantum fysici een grote niks. Als wij niks zijn, dan is er geen onderscheid en dan is ook ineens gelijkheid en dan mogen wij wel zijn. Gewoon zijn. Wil je toch weten kijk dan op www.journeytherapeut.com