Posts tonen met het label findhorn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label findhorn. Alle posts tonen

zondag 30 augustus 2009

Findhorn dag 7 en 8.

Vandaag verhuisd naar het park. Het allereerste wat wij gingen doen is Cappuccino en chocolade melk drinken en lekkere cake eten. Het park is heel anders dan Cluny, waar wij eerst zaten. Marieke zei: ‘Ik heb het gevoel dat wij van het hotel naar de camping verhuizen!’ Een camping is het net niet, wij zitten in een lodge met 12 andere mensen. Wij hebben een gezamenlijke keuken waar wij kunnen ontbijten en in de avonduren kunnen zitten, en 4 gezamenlijke wc’s en douches. Alles heel nieuw en schoon.
Wat vooral opvalt in het park, is dat er hier veel meer jonge mensen zijn, ook kinderen. Het geeft gelijk een ander gevoel. Er is hier ook een gewone camping, dus niet iedereen die hier rond loopt is een cursus aan het doen. Er zijn ook mensen die hier permanent wonen, in mooie zelfgebouwde huizen of uitgebouwde caravans.
Vanmorgen was een mooie ervaring. Het werd ons aangeraden om mee te doen met ‘taize’ zingen. Dit lijkt op christelijke psalmen zingen, in verschillende talen. Het gebeurde in een soort boeddhistisch klooster, net buiten het park, aan de rand van de baai. Een prachtige locatie, versierd met Tibetaanse doeken, kaarsen en foto’s van Dalai Lama. Wat mij vooral raakte is: dat er christelijke liederen werden gezongen in een boeddhistisch klooster, door mensen uit verschillende landen en alle leeftijden, van 6 maanden tot 80 jaar. Wij mochten een gebed uitspreken en mijn gebed was, dat dit zaadje van samenzijn echt in de wereld verspreidt mag worden.
Gisteren hoorden wij ook dat de vader van Marieke plotseling werd opgenomen, na een licht hartinfarct. Dat was wel even schrikken en het heeft natuurlijk invloed op onze gemoedstoestand hier. Hoe mooi het leven hier op deze planeet ook mag zijn, het is eindig. Wij zijn de volgende generatie die het over mogen nemen, en die de wijsheid mogen uitdragen.
Vanmiddag in de groep gelijk begonnen met de vraag, hoe zie je leiderschap in volledige vrijheid, en wat zit je in de weg? En hele goede vraag eigenlijk. Mijn volledige Leiderschap zie ik als een boom die met zijn wortels heel diep in grond zit. En wat mij in de weg zit, is waarschijnlijk angst om volledige verantwoordelijkheid hier voor te nemen. En allerlei shit die ik in mijn gedachten met mij mee sleep. Wij hadden een heel leuk proces vanavond, om de vraag aan de natuur te stellen en te zien wat voor antwoord er van komt. Het antwoord wat ik kreeg kwam in de vorm van herten keutels, die ik vervolgens mocht transformeren in schoonheid. Hoe symbolisch kunnen de dingen zijn?

zaterdag 29 augustus 2009

Findhorn dag 6
Vandaag is de laatste dag dat wij met deze groep zijn. Zo genaamd een afsluitingsdag, vanmorgen hebben wij met elkaar door gebracht in een deel ronde. Wat een prachtige ervaring om eindelijk mensen uit hun hart te horen praten. Zonder de verhalen daar om heen. In mijn visie blijft het ons voorrecht en onze kracht om gevoelens en emoties openlijk te kunnen uiten, ook al zijn ze subtiel. Het is hetzelfde als uit je hart of uit je intuïtie te kunnen praten. Wat er op dit moment het belangrijkste is, wat je zou willen delen met de anderen. Het is vooral belangrijk wat jij/ik naar het universum wil uitspreken, en uit je systeem te verwijderen. Sommige mensen hebben gekozen om te delen door middel van een oefening of een lied, wat ook heel gevoelig was. Er zijn veel zakdoekjes gebruikt door iedereen. En er werd ook gelachen, want dat hoort ook bij onze vrije emoties. Mijn gevoel vanochtend was het gevoel van rijpheid. Het kind in mij is nog steeds daar, alleen is hij mee aan de hand van de volwassen ik, en hij krijgt alle ruimte om te spelen als daar het moment voor is. Hij heeft ook alle aandacht die hij nodig heeft, als er iets is wat aandacht nodig heeft. Op het einde van de dag trok ik ook een engelen kaart met de kwaliteit van Maturity=Rijpheid

Vanmiddag ook de laatste werkuren in de huishouding gedraaid. Vandaag hebben we samen de hele lobby en de entree van het huis schoongemaakt. Uiteindelijk was het wel een ervaring om in de huishouding te werken. Het geeft een gevoel van een eigen plek die heel bekend en fijn is om er te zijn. Morgen gaan wij naar het park verhuizen voor de volgende cursus, waar wij ook een andere accomodatie krijgen. Ik heb nu al een gevoel van een heimwee omdat het inderdaad als een soort thuis voelt hier. Of wellicht zijn het de tentakels van Findhorn, waardoor mensen het moeilijk vinden om het los te laten en altijd weer terugkomen. Natuurlijk is het fijn om hier te zijn, het leven is geregeld, je hebt duidelijk je verantwoordelijkheden en volledige steun van de commune. Het blijkt ook uit de gesprekken met onze begeleiders, dat ze echt een probleem hebben met de vergrijzing, en dat er echt behoefte aan verse wind is. Wij overwegen de mogelijkheid om in de toekomst onze workshops ook hier te geven.

Vanavond hadden wij een feest, waar iedereen zijn talenten met de anderen kon delen. Mensen hebben gezongen en gedichten voorgelezen en zelfs een flamenco danser gaf een optreden. Alles in een ongedwongen sfeer, van: ‘Wie wil, mag’ en ondertussen was er steeds iemand die gitaar, fluit, dubbele fluit of didgeridoo bespeelde. Al met al een gezellige afsluiting met alle mensen die de hele week met ons in het huis waren.
Nu hebben we een dag vrij, en dan komt er waarschijnlijk een Blog met een ander thema, voordat ik de ervaringen van de volgende cursus zal beschrijven.

vrijdag 28 augustus 2009

Findhorn dag 5.

Vanmorgen hadden we een vrije ochtend. Een goede gelegenheid om echte Engelse Cheese cake te gaan eten. Daar had ik mij helemaal op verheugd. Na een aangename wandeling richting stadje Forres en met enig gezoek, beland bij de aangeraden tent. Wat bleek dat gezien de hoge vraag, geen cheese cake klaar was. Wat jammer. Omdat er 3 bakkerijen in de hoofdstraat van dit stadje zijn, hebben wij ze alle 3 bezocht, en weer geen cheese cake. Uiteindelijk in een echt Engelse caffeetje beland. En ja, cheese cake! Heerlijk warm en zoet, en na een tijd alleen gezonde en natuurlijke producten gegeten te hebben smaakt zoetigheid best wel fijn. Daarna weer terug naar onze basis, klaar om weer te gaan eten. Wat mij het meest verbaasde, is dat vrije tijd veel sneller voorbij gaat dan ik dacht.
Vanmiddag gewerkt in de huishouding. Weer de sauna schoongemaakt wat veel makkelijker ging dan de eerste keer. En had zelfs nog even tijd om samen met Marieke alle trappen te stofzuigen en de leuningen te boenen. Wat was ik blij om echt wat vuile plekken te mogen vinden, want volgens mij wordt alles hier 2X per week schoon gemaakt. Alles is hier eigenlijk al super schoon.
Vanavond een ontmoeting met een van de bewoners hier. Hij is het soort man waar je uren naar zou willen blijven luisteren. Zijn naam is Sverre, hij komt uit Noorwegen, en lijkt op een Viking. Hij is het levende bewijs dat echt contact mogelijk is. Niet alleen contact tussen de mensen, maar ook contact met alles om ons heen. Als mens hebben wij hier een doel, en ons doel is te blijven leven. Ons hogere doel is licht te brengen. Het is ook belangrijk volgens hem, om te leren om op jezelf te zijn, voordat je een relatie met een ander aan gaat. Hij is hier verantwoordelijk voor de tuinen, en hij is iemand die echt met de planten praat, voordat hij aan het werkt gaat. Hij vertelde inspirerend over zijn eigen ervaringen, hoe je de omgeving om je heen creëert. Heel duidelijk dat overal waar je naar toe gaat, je jezelf mee neemt, en daarin ook je omgeving creëert. Dus wat nemen wij mee naar huis? Omdat ik praktisch van aard ben neem ik praktische dingen met mij mee: sta een moment stil voordat ik iets doe, zet alle keuzes op een rij en kies wat goed voor mij voelt op dat moment. Als de situatie niet helemaal is zoals het moet, neem een moment stilte of ga iets leuks doen. Voor mij is hij een voorbeeld van spiritualiteit en geaardheid in een.

Zijn mantra is:
Hapiness is here and now
I have dropped my worries
Nowhere to go
And nothing to do
No longer in a hurry

Ik zou er aan willen toevoegen: wees bewust van je omgeving, en wees bewust van je mogelijkheden en je keuzes

donderdag 27 augustus 2009

Findhorn dag 4



Vandaag laat Scotland zich op haar zonnige kant zien, het regent namelijk. Terwijl wij juist vandaag moesten helpen in de groente tuin van de Commune. Wij moesten onkruid wieden op een veld waar witte kool groeit. Het hoort bij de “Ervarings week” die iedereen die iets op Findhorn wil doen, moet ondergaan.

Het idee om in de regen te gaan werken in de tuin, terwijl je voor deze week betaald hebt, is niet helemaal naar onze smaak. Hoewel het uiteindelijk wel gezellig was, om met elkaar te werken en met elkaar te geinen over van alles en nog wat. Achteraf hielp het nog meer om te horen dat alle groentes die wij hier eten daar vandaan komen. Dit mede dankzij de mensen die net als wij in de “Ervarings week” voor ons, hier aan bijgedragen hebben. En dankzij de mensen die elke dag vast in de velden werken. Wij nemen vaak alles voor vanzelfsprekend aan; groentes liggen gewoon in de winkel en brood bij de bakker. Ik mag meer respect hebben voor mensen die ervoor gekozen hebben om datgene te doen waardoor wij smakelijk kunnen eten. Dat alle voedsel terecht komt waar het terecht moet komen om uiteindelijk te eindigen in mijn buik.
In de middag hadden wij wat tijd met de groep. Iedereen kon een activiteit inbrengen. Wij hebben het gedicht van Oriah Mountain Dreamer “De uitnodiging” voorgelezen, en het lied van Miten “The second Chance” laten horen. Het was een ontroerend moment. Daarna hebben 2 mensen een prachtig lied gezongen, en een Tarot legging voor de hele groep door een jongen van 21 jaar, die dit fantastisch deed. De reading in het kort: het komt wel goed met ons, hoewel wij ook wat tegenslagen mogen verwachten (-:.

Dan lekker samen met Marieke gezeten bij de ingang van het hotel waar de foto vandaan komt. 1800 was het eten tijd(de tijden zijn heel stipt hier), toch was deze keer het eten nog niet klaar. Toen gebeurde iets wat voor mij een heel mooi moment was. De chef-kok kwam naar buiten en zei met een glimlach dat wij nog 7 minuten moesten wachten tot dat de pizza klaar zou zijn. Hij zei in al zijn openheid en heel liefdevol dat wij de tijd zouden kunnen gebruiken om samen te gaan zingen en hij zette meteen in. De mensen die daar stonden te wachten deden met volle overgave mee. Uiteindelijk zijn wij geëindigd in akapella van 4 groepen en om 1815 konden wij aan de pizza. Het lijkt een beetje utopisch, maar het is wel gebeurt en het is echt mogelijk.!! Hoe fantastisch kan het zijn als je op die manier met de uitdagingen in je leven omgaat. In plaats van balen dat de dingen niet op tijd klaar zijn, en dat de schema’s in de soep lopen, gewoon gaan zingen.

woensdag 26 augustus 2009

Findhorn dag 3.


Vanmorgen naar de rivier Findhorn gereden. Een prachtige rivier dat een soort canyon vormt, waar je ook kunt kajakken. Het verhaal gaat dat op deze plek de scheiding tussen de dimensies dun is. En dat het mogelijk is om ontmoetingen te hebben met andere wezens, zoals eerder gebeurd is met Robert Ogilvie Crombie. (hij heeft PAN hier ontmoet, een magisch wezen) Voor mij nog geen enkel wezen die mij wil ontmoeten, dus ik blijf maar rustig afwachten.
Ik heb aan de rivier gezeten en gemediteerd, een heerlijke plek in de natuur waar ik gewoon op mijzelf kon zijn.

Vanmiddag gewerkt in de huishouding, waar ik de hele sauna heb zitten schrobben. Morgen is deze open in ben ik zeker van de partij, zeker nu ik weet dat het zo schoon is. Marieke mocht vandaag bloemenschikken en hiermee het hotel versieren. Zij was daar erg blij mee.

Dit is een tijd in het jaar dat er heel veel bloemen zijn, en alle kleine en grote vazen zijn hier nu mee gevuld. Om even een indruk te krijgen: het is een enorm grote gebouw die meer dan 120 mensen kan herbergen. Nu is elke badkamer en toilet voorzien van verse bloemen.
Vanavond was er een lezing over de organisatie van Findhorn als commune. Heel interessant om te horen waarom mensen hier naar toe komen en waarom ze blijven. En ook hoe de commune functioneert. In principe zou iedereen hier kunnen wonen als je het zou willen. Er zijn geen criteria. Hoewel de bedoeling is dat je hier komt, leert en het verder in je leven mee neemt, blijven mensen hier jaren zitten Waarschijnlijk omdat ze denken dat ze onmisbaar zijn (-:. Er loopt hier bijvoorbeeld een vrouw van 89 jaar rond, die hier nog maar 20 jaar zit. Hierdoor ontstaat natuurlijk een stagnatie in verloop en in de energie van overvloed. Wij begrepen dat ze 35000 pound in de week aan inkomen van cursussen en dergelijke moeten hebben om het hoofd, net boven water te houden!! 80% van hun inkomen is afhankelijk van cursussen en conferenties. Mocht je meer over Findhorn willen weten, kijk dan op www.findhorn.com.

O ja, ik ben geen commune man, dat weet ik wel zeker. Ben er eerder voor om alles wat wij doen, geloven en weten (ook het zaadje van Findhorn) om ons heen te verspreiden op onze eigen manier.

dinsdag 25 augustus 2009

Findhorn dag 2.


Vandaag is het hier maandag, the community life begint weer op volle toeren te draaien. Buiten het hotel wordt geverfd, en in de tuinen is men druk bezig met wat ze ook doen. Registratie en de winkel zijn geopend, en ik merk dat meer mensen over de vloer komen. Wij mochten deze ochtend spelenderwijs beginnen met groepspelen. Spelen die niet bedoeld zijn om te winnen of te verliezen, maar meer voor een groepsdynamiek en het verkennen van eigen grenzen. Zoals, bijvoorbeeld tikkertje, waarbij je vrij was als je iemand had gevonden om te omhelzen. Een van de reacties was dat iemand zei dat hij nu meer lichaamscontact had dan de laatste 10 jaar. “Wat natuurlijk aan het denken zet, zonder daar een oordeel te hebben”.
Omdat het weer prachtig was, hebben wij de middag pauze benut om lekker in de bossen te wandelen. Bossen die echt fantastisch zijn, met enorme grote bomen, heuvelachtig, heide, mos en paddenstoelen. Bossen zoals ze echt moeten zijn. Helaas moesten wij terug om ons te melden bij onze werk afdeling. Daar kregen wij een hele fijne ontvangst, door een vrouw uit Denemarken die hier woont en het al 10 jaar doet. Wat leuk is, is dat er veel aandacht besteed wordt aan de mens als geheel, en het energetische principe van elk werk. Wat ik zelf heel fijn vind, is dat er hier altijd een minuut in acht wordt genomen om op de plek aan te komen met een hele korte meditatie, terwijl wij elkaars handen vast houden ( hier doen ze het met de duimen naar rechts, zodat de ene palm naar boven is, en de andere naar beneden “ ik ontvang, en ik geef het door’). Ook de uitleg over de schoonmaak en transformatie vond ik fijn. Merk wel dat mensen het werk wat ze doen, uit hun hart doen en er echt achter staan wat ze zeggen en uitdragen. Het wordt van te voren verteld wat er gedaan moet worden, en dan wordt er tijd genomen om je de mogelijkheid te geven om in te voelen welke van de karweien je zou willen doen, en welke beslist niet. Zodat je uiteindelijk toch iets doet wat je het minst onprettig vindt, zoals in ons geval omdat wij niet voor deze afdeling gekozen hebben. Toch dragen wij verantwoordelijkheid voor ons zelf om de afspraak na te komen en het werk te doen. Uiteindelijk hebben we een prachtige vlinder opgespeld gekregen en konden wij aan het werk. Ik mocht de magazijnen bijvullen, wat ik wel leuk vond. Marieke moest 6 badkamers schoonmaken, wat zij beslist niet leuk vond. Alles bij elkaar hebben we 2.30 uur gewerkt. Het werk wordt afgesloten met elkaar, en de mogelijkheid om te delen hoe het voor je was. Dit is fijn, omdat gelijk verteld kan worden hoe je je voelt en alles wat je naar buiten wilt brengen naar buiten gebracht wordt. Het wordt voor kennisgeving aangenomen, want je mag je gewoon voelen zoals je voelt, en dat is goed. Voordat wij naar het diner gingen, hebben we besloten naar het stadje Forres af te dalen, om chocolade te kopen. En fijne wandeling langs oude en statige huizen, met prachtige tuinen. Op de terugweg door het bos waar wij een beetje verdwaald raakten, en dit prachtige uitzicht te zien kregen. Echt fantastisch, soms is het blijkbaar goed om te verdwalen want je weet niet waar je terecht komt.
10 minuten later waren wij toch in het hotel aangekomen, juist op tijd voor het diner. Het eten hier is uitstekend, Ik vind het grappig om te zien hoeveel mensen op hun bord kunnen scheppen. Ik zat toevallig naast een vrouw die zich schaamde voor haar volle bord. Het argument dat de restjes naar de varkens gaan (wat ze hier met de restjes doen), hielp ook niet veel. Want de stem van haar grootmoeder, die er al lang niet meer was en haar er op attendeerde dat zij haar bord moest leeg eten, bleek sterker te zijn. Zij kon daar om lachen en toch bleef zij zichzelf met tegenzin volproppen. Totdat ik had aangeboden om haar bord voor haar op te ruimen, zodat het leek dat de restjes eten van meerdere borden kwamen. Zij was me hier heel dankbaar voor.
De avond hebben we afgesloten door met elkaar naar buiten te gaan. Buiten kregen we de ruimte om individueel contact te maken met de natuur en de elementen van de natuur. Deze tijd heb ik doorgebracht in meditatie bij een appelboom. Mijn hoop om elfjes van Findhorn te ontmoeten is nog steeds niet in vervulling gegaan, maar ik heb nog een paar dagen, dus die bestelling blijft.

maandag 24 augustus 2009

Findhorn dag 1

Vandaag is de eerste echte Findhorn experience week dag. Om het verhaal duidelijk te kunnen volgen het volgende: er zijn 2 locaties waar de cursussen gegeven worden, en mensen worden daar ook gehuisvest. Wij werden geplaatst in een oud hotel die al vanaf 1976 tot de Findhorn foundation behoord, en dit hotel ligt buiten de oorspronkelijke Findhorn foundation, in een stadje dat Forres heet, een paar kilometer van de oorspronkelijke plaats.
Wij beginnen de dag met een Sacred Dance, waar ik een aparte Blog over heb geschreven. Voor mij voelt het heerlijk om mij over te geven aan de beweging van mijn lichaam. De emoties die dan naar boven komen zijn welkom, hoewel ik mij hier wel over verbaas.
Na de Sacred Dance hebben wij contact gemaakt met onze Engelen en de kwaliteiten van deze engelen door kaartjes uit een transformatiespel te trekken. Deze kwaliteit kunnen we tijdens de werkzaamheden die wij deze week moeten verrichten hier in deze gemeenschap gebruiken. Ik trok de kwaliteit van tederheid, die ik een beetje raar vond in eerste instantie, totdat het tot mij doordrong dat deze kwaliteit nodig is ten opzichte van mijzelf. Wij hebben ook een kwaliteit voor onze groep getrokken, deze is RESPECT. Dit is een fijne kwaliteit om in een groep van 12 mensen te hebben. Dit is een kwaliteit die essentieel is in alles wat wij doen en hoe wij met elkaar omgaan. En het is fijn om er aan herinnert te worden. Daarna zijn wij naar het dorp Findhorn gegaan, wat aan de zee ligt met een prachtige met stenen bezaaide kust. Een paar van deze prachtige stenen hebben een andere bestemming dan de schotse kust gevonden. Vervolgens gingen we naar de oorspronkelijke plek waar de Findhorn foundation gesticht is. Het begon met 6 mensen in een camper die er nog steeds staat. Rondom deze camper is nu een grote nederzetting ontstaan, die zichzelf in onderhoud voorziet. Wij kregen een rondleiding door het park door iemand die er bijna vanaf het begin was, met veel verhalen er om heen. Het voelde fantastisch om daar te zijn en de verhalen te horen. Uiteindelijk lijkt deze gemeenschap niet anders dan de kibboets in Israel, waar mensen met elkaar werken om een gezonde maatschappij te creëren gebaseerd op het zelf support. Wellicht is de kibboets minder spiritueel in zijn basis, de mensen lijken hetzelfde. Begrijp het niet verkeerd, ik heb wel heel veel respect voor deze mensen en wat ze gecreëerd hebben, alleen omdat zij een visie hadden en zichzelf geroepen voelden om dit te doen. Vervolgens werden wij ingeroosterd in afdelingen waar wij de volgende 4 dagen 4 uur per dag zullen helpen. Er wordt hulp geboden in de keuken, in een gemeenschappelijke eetruimte, in de tuinen, in de homecare (sanitair schoonmaken) van het hotel, in de keuken in de campus zelf en de onderhoud van de campus. Ook kon je prioriteiten opgeven, er waren 2 plekken per afdeling beschikbaar. Uiteindelijk werd naar tevredenheid van iedereen ingedeeld. Marieke en ik hebben niet onze eerste keuze gekregen, namelijk het werken in de tuin. Toch zijn wij tevreden met het schoonmaken van sanitair omdat wij het samen kunnen doen. Vanavond een groep sessie over spirituele beoefening in je dagelijks leven met een gast spreker die nauwelijks de kans kreeg om over te brengen wat zij wilde over brengen, omdat er meerdere mensen niet bereid waren om te luisteren. Zo mag iedereen zijn lessen leren: ik over oordelen en de spreker over haar grenzen stellen. Voor nu welterusten.

WIE BEN IK

Mijn foto
Vlissingen, Netherlands
Dat is een hele goede vraag! Het antwoord afhankelijk is van het moment waarop deze vraag gesteld wordt. Want, zeker bij zijn er momenten dat ik alleen de lagen zie waaronder ik mij veilig aan het verstoppen ben. Onder deze lagen vind ik hetzelfde warmte, liefde en rust die in ieder van ons huist. Hierdoor, ben ik niet veel anders dan jij of wie dan ook. Zonder deze bril mag ik kwetsbaar zijn, mag ik dingen niet weten, mag ik gewoon zijn. Kijkt de rest van de wereld ook zo? Zolang het de wereld van 2 dimensies is waarschijnlijk niet. Want wij moeten expert zijn!! Expert waarin, zou ik mij afvragen? Als wij allen mogen putten uit de oneindige kennis die overal al is en energetisch beschikbaar is waarom dan deze onderscheidinglijn. Waarom zou je dan een expert willen zijn? Om te weten wie je bent!!! Dit is een paradox die wij onszelf continue creëren. Om? Achter te komen wie wij zijn!!!! Alleen wat wij werkelijk zijn is: een oneindige bron van energie en volgens kwantum fysici een grote niks. Als wij niks zijn, dan is er geen onderscheid en dan is ook ineens gelijkheid en dan mogen wij wel zijn. Gewoon zijn. Wil je toch weten kijk dan op www.journeytherapeut.com