Mag ik kwaad zijn 2 ?

Waar komt kwaadheid vandaan vraagt men zich af. Kwaadheid komt voort uit ingehouden energie. Energie die door ons heen stroomt en altijd in beweging wil blijven. Alles wat de vrijloop van energie belemmert, verstoord onze eigen balans. Dat is waarom wij ons veelal beter voelen na een woede uitbarsting. Sommigen van ons zijn daar verslaafd aan, omdat het een kick geeft, omdat het dan een tijdelijk rust geeft. Als men er niet bewust mee omgaat, wordt het eigenlijk misbruikt en daarmee worden andere mensen geraakt, omdat zij zichzelf erbij laten betrekken.

Als je kwaadheid als een klein kind kunt zien, of het bij jezelf is of bij de ander, dan kun je er van een afstandje naar kijken en het gewoon laten zijn voor wat het is, op dat moment. Ikzelf liep er altijd voor weg, omdat ik inderdaad dacht dat het naar mij gericht was. (Hoe belangrijk maak ik mijzelf?). En ook omdat ik mijzelf ooit gezworen heb, dat ik het niet zoals mijn ouders wil doen. Die twee hadden namelijk chronische ruzie met elkaar. Met alle taferelen van dien, uitbarstingen van mijn vader, gehuil van mijn moeder, een zware energie die dan in huis hing, en twee dagen later de ontlading van de liefde en harmonie. Een week later herhaalde het patroon zich weer.

Doordat ik mij niet de toestemming gaf om mijn woede te uiten, hield ik energie vast, die mij ongelukkig maakte. Dit gaf steeds meer afstand in mijn relaties, omdat mijn partner voelde dat er iets was wat niet helemaal zuiver was. Dus van buiten bleef ik rustig en van binnen was ik een opgeladen projectiel. Wat het met mijn lichaam deed, was nog veel erger, het maakte mij moe, uitgeput, en erger nog; het liet mij met een gebogen hoofd door het leven lopen. Met gebogen hoofd omdat ik het al bij voorbaat had opgegeven. Gelukkig voor mij, kwam ik de juiste mensen tegen die de waarde van het uiten van emoties kenden. Door een keer mijzelf toestemming hebben gegeven om deze kwaadheid, deze enorme woede uitbarsting toe te laten, kwam ik heel onverwacht bij het echte gevoel die ik al jaren gemist had en waar ik naar had gezocht. ONVOORWAARDELIJKE LIEFDE!.

Het is natuurlijk niet altijd zo dat onder de woede onvoorwaardelijke liefde ligt, wel een gevoel van vrijheid en stilte. Dus de kwaadheid is gezond, en het enige wat wij kunnen doen is die op een liefdevolle manier te verwelkomen. Laten uitrazen net als je een klein kind zou laten uitrazen, En als je de kans krijgt om de pijn die daaronder zou kunnen liggen naar buiten te laten komen, dan doe je jezelf het grootste cadeau dat je ooit voor mogelijk hebt gehouden. Want het is niet de bedoeling dat je leeft in pijn, het is niet de bedoeling dat je welke pijn dan ook bij je draagt. En als je wel zo denkt, dan speel je wellicht voor god. Vergeet niet dat je maar een mens bent, ook al denk je dat je de wereld zou kunnen redden door de wereld op je schouders te nemen. Dat kun je niet, je kunt alleen jezelf zijn, en door jezelf te zijn help je de anderen ook om te zijn wie ze zijn.

Het komt wel goed, hoor!!!

Hoe vaak wordt dat niet gezegd?
Natuurlijk komt het goed, daar twijfel ik ook niet aan.
Echter, wij leven NU, en niet over een tijd (waar het dan zogenaamd goed zou komen!) Ook het geluk is alleen NU. Je bent een gelukkig leven waard, en er is geen enkele reden waarom je zou moeten wachten dat het beter wordt. Weet dat de mensen in de concentratie kampen zich ook op die manier in leven hebben gehouden. Je weet ook wat er met het merendeel gebeurd is. Wellicht niet het beste voorbeeld van lijdend zitten wachten op een betere toekomst maar toch. Mijn grootmoeder heeft op het laatste moment het executie peleton ontvlucht, daarna dagenlang met blote voeten door de sneeuw gelopen. Zij is 80 jaar geworden. Niet dat zij een heldin is, alleen dat zij een sprong in het onbekende waagde. Moet het ook bij jou zover komen tot je in Aktie overgaat?
Er is altijd een mogelijkheid om een ander NU te creëren door uit je comfort zone te stappen en Aktie te ondernemen. Dit geld voor het emotionele en fysieke ongemak. Je kunt er altijd meer aan doen dan je nu al doet, en je hoeft jezelf niet afhankelijk te stellen van de beperkingen die door de omgeving worden bepaald. De vraag is hoeveel je bereid bent om te lijden. Het is echt tijd om voor jezelf te kiezen. En nogmaals, ik zie geen enkele reden waarom het nu niet goed is.
Behalve dat je jezelf een harde les probeert te leren. En wie straf je dan? Stel je voor dat je een ander bent, wat zou je dan doen? Welke advies zou je aan de ander geven, een advies uit je hart een advies waar je helemaal achter staat. Schrijf dat op en volg het ook op. Blijf dus zoeken en ondernemen, blijf in beweging waarin je jezelf centraal stelt, en vraag continue jezelf af, is het goed voor mij? Brengt het mij verder? Met andere woorden:LEEF! En wacht niet tot het executie peleton voor je paraat staat.

Verhaal

"Iedere man heeft twee vrouwen lief: de ene is de schepping van zijn verbeelding, de andere is nog niet geboren." Kahil Gibran.

Zelfs de wijsheid van deze grote man is gebaseerd op een verhaal. Namelijk dat mannen continue op zoek zijn naar iets wat er toch niet te krijgen is. Dat is louter een verhaal, een verhaal uit je verbeelding. Wij hebben ons als zo vaak verschuilt achter een algemeen aanvaarde stelling, of waarheden die niet eens van jezelf zijn. ‘Mijn eigen verhaal zou mij beschermen, mijn eigen verhaal is ook veilig, want die heb ik mijzelf al zo vaak verteld dat ik het op de automatische piloot zou kunnen spelen. Door het spelen van mijn verhaal hoef ik niks te voelen.’ Ik heb mijzelf jaren lang het verhaal verteld dat het misbruik wat ik onderging, mij al op jongere leeftijd een seksuele ervaring heeft gegeven. In werkelijkheid wilde ik de pijn en de vernedering niet voelen. De vernedering van tekort schieten, omdat ik echt niet wist wat van mijn verlangd werd. De pijn van niet kunnen genieten van intimiteit. Een verhaal dat ik in mijn hoofd in stand kon houden, daar achter lag een diepe woede naar vrouwen, en ook een behoefte om ze betaald te zetten. Waardoor ik wel aan de verliefdheid mocht ruiken, maar niet de echte liefde, die onder al deze emotionele lagen ligt, kon ervaren.

Iedereen heeft een eigen verhaal, of het een interessant verhaal of een saai verhaal is, dat is niet belangrijks. Het belangrijkste is dat het verhaal ons helpt door het leven heen te baggeren, zonder dat wij iets van onze oorsprong kunnen ervaren. Zonder dat wij er iets van willen voelen. En het voornaamste: Niet het contact kunnen hebben met onze zuivere essentie. De enige reden waarom wij dat niet kunnen, is omdat over onze zuivere essentie heen laagjes opgebouwd zijn, laagjes waar pijnlijke herinneringen aan vast zitten, of wel van onszelf of van anderen Deze pijnlijke herinneringen hoeven wat ons betreft niet opgerakeld te worden, want wij zijn bang dat wij erin zullen blijven vastzitten. Of dat er, als de beerput opengemaakt wordt, geen einde komt aan het gevoel wat je hier onder hebt verstopt. Echter, als je het gevoel volledig toe laat, is de enige richting die dit gevoel op kan gaan, naar buiten toe en dus echt je lijf uit, en vaak voorgoed. Dus wij hebben een verhaal gevormd, die de hele opbouw en beveiliging van die laagjes in stand houdt. Vraag jij jezelf nooit eens af wie je zou zijn zonder je verhaal. Echt zonder je verhaal. Wat blijft er dan werkelijk over? Wellicht kun je voelen dat als er niets van je verhaal over blijft, er stilte en leegte is. Dat is niet iets dat je met je gedachten kan bevatten, Geef jezelf toestemming om te voelen wat er dan naar boven borrelt. Wellicht zou je op die manier contact kunnen krijgen met je zuiverheid, je schoonheid en de liefde die je bent. Dat is je ware essentie.