Mijn Partner heeft een Dip

Wanneer je stopt met het willen verbeteren van je partner, en jezelf gaat afvragen: “ Wat zou ik kunnen doen aan mijzelf, waardoor onze relatie en ons samenzijn beter zou kunnen worden” dan breng je jouw relatie en je leven in een stijgende lijn. Ik hoor wel eens zeggen: “Mijn partner heeft op dit moment een dip waardoor onze relatie nu niet helemaal optimaal is, maar het gaat wel over”

Het zijn juist de dips waar de lessen verscholen liggen, het zijn juist de dips die onze relatie beter kunnen maken, mits wij op dit moment echt bij ons zelf te rade gaan. Wat is er echt aan de hand, waar ligt mij eigen pijn, hoe lang draag ik deze al met mij mee, is er iets aan te doen op dit moment, past het nu nog in mijn leven? Stel je voor dat de dip van je partner ook een signaal is richting jou?
Dus in plaats van de opmerking: “Als hij/zij maar daar en daar aan werkt dan zal het wel beter worden”, zou je kunnen zeggen: “Waar doet het mij pijn?”
Er zijn enkele redenen waarom het alleen bij jezelf te vinden is.

Het allerbelangrijkste is: je kunt de dingen bij de ander zien of herkennen, omdat jij deze zelf kent, bewust of onbewust. Vergeet niet, je partner is een spiegel van je ziel. Alles wat je daar aan onvolmaaktheid vindt, zijn dingen die je van jezelf niet wilt zien, bagatelliseert en niet eens naar durft te kijken. Je durft wel naar je partner te kijken omdat dit geen echte pijn doet. Alleen als je jouw eigen pijn er in herkend kun je je levenspartner werkelijk tot steun zijn en hem/haar helpen ook dit stuk onder ogen zien. Weet dat hij/zij zelfs wellicht verder is dan jij, omdat hij of zij wel toelaat wat er is of er bewust mee bezig is. Dan zou je echte compassie kunnen tonen, en een voorbeeld voor je partner zijn. Want de spiegel werkt ook in de positieve zin van het woord. Jij en je partner kunnen ook de positieve dingen in elkaar herkennen, en je kunt ze alleen maar herkennen omdat jij deze zelf ook hebt. Helaas wordt dit vaak vergeten, omdat de focus veelal bij het negatieve ligt.

Blijf dus alsjeblieft naar elkaar luisteren. Blijf van elkaar leren en weet dat de ander niet alleen daar is om je te helpen op je levenspad en dat hij/zij niet veel anders is dan jezelf.

Vertrouwen als basisbehoefte:

Dat moet ik mijn ouders wel nageven, als zij mij iets gegeven hebben wat ik echt waardevol vindt, is dat zeker vertrouwen. Vertrouwen in de wetenschap dat wat er ook gebeurt met mij, wat ik ook doe, dat ik door hen opgevangen wordt.
Dat is mij duidelijk geworden toen ik tijdens een oefening waar ik van 2 meter hoogte mijzelf achterover moest laten vallen in op elkaar gekruiste handen van twee rijen mensen, die daar stonden om mij op te vangen. Er was geen enkel negatieve gedachte in mijn hoofd dat ik a: niet opgevangen zou worden b: te zwaar zou zijn. Ik kon mezelf gemakkelijk overgeven aan het onbekende, zonder mij te bekommeren om de consequenties.

Vertrouwen die mijn ouders me gegeven hebben is: wat er ook gebeurt, wat je ook doet, weet dat je een huis hebt waar je altijd naar terug kunt keren. (niet dat ik mij altijd prettig voel in mijn ouderlijk huis ()) maar alleen te weten dat het er is, is al voldoende.

Het heeft mij geholpen om belangrijke beslissingen in mijn leven te nemen, zoals met 1000 gulden op zak naar Nederland af te reizen, en een paar jaar later al mijn bezittingen te verkopen en voor een jaar naar Zuid Amerika af te reizen. Het heeft mij geholpen om op latere leeftijd aan een Universitaire studie te beginnen, een kind te krijgen, scheiden en mijn wetenschappelijke carrière uiteindelijk los te laten. Het heeft mij geholpen om op latere leeftijd in de relatie van mijn leven te stappen. Het heeft mij geholpen om te komen waar ik nu ben, om te doen wat ik het liefste doe: Met mensen werken, mensen te begeleiden in hun groei proces, zowel individueel als in groepsverband.

Het is niet zo dat ik het opschrijf om op te scheppen, het is wel zo dat ik wil delen wat voor mogelijkheden er zijn, als er contact is met je basisvertrouwen.

Zorg als basis behoefte.

Wat een schok moet het voor een kind zijn, als hij/zij zich ineens realiseert dat er niemand voor hem is. Dit moment is er altijd, ook al heb je de beste ouders/verzorgers van de wereld, ook al zijn ze continue 24 uur om je heen, is er altijd een moment in je prille leven dat je jouw handjes uitsteekt en niemand daar is om je hand te pakken. Een moment dat je jouw mond open doet en er komt geen tepel of speen naar jou toe. Wat moet er dan in een dergelijk kopje afspelen vraag ik mij af? Welke besluiten neem je dan. Welke deuren gaan dan dicht?
Een groter contrast kan ik mij niet voorstellen, de warmte van de baarmoeder waar je in alle behoeftes wordt voorzien, en dan de echte wereld van realiteit, waar zorg voor jou gewoon niet op elke moment mogelijk is. Ook al begrijp jij later dat de buiten wereld niet precies wist wat je nodig had, toch zul je een klein of groot trauma bij je dragen.
Een baby is het enig levend wezen wat niet zou kunnen overleven op een onbewoond eiland, dat is een feit. Dus zorg tijdens je kind zijn, heb je gewoon nodig om te overleven. Daarom is dat een basis behoefte.
Ik denk dat wij allemaal een soort traumatische ervaring met ons mee dragen, wat met het ontbreken van basis zorg te maken heeft gehad. Het is goed om jezelf te realiseren en erbij stil te staan, dat het niet meer terug te draaien is. Dat je wellicht met andere ogen naar de gebeurtenissen van het verleden zou kunnen kijken. Compassie te hebben met het kind in jou, en alles wat hij nodig zou kunnen hebben. Geef je ook de toestemming om hier in te ontspannen, uiteindelijk kom je dan bij overgave. Want zonder overgave kun je niet eens zorg ontvangen als het naar je toe komt. Als er nooit iemand voor je zou zorgen, dan zou je geneigd kunnen zijn om los te laten en over te geven aan de stroom van het leven. Besef dat jij en alleen jij, weet wat je nodig hebt, en jij kunt voor jezelf zorgen of de ander vertellen of laten zien wat en hoe jij het nodig hebt.

Basisbehoefte aan zekerheid

Er zijn in principe 3 belangrijke dingen in het leven. 1: gezondheid 2: relaties 3: geld. De kern van deze drie, is een gevoel of basisbehoefte van ZEKERHEID. Wij zijn op zoek naar zekerheid. Wij zijn er continue mee bezig om een van de drie te bevredigen of zelfs alle drie tegelijk. Want als de ene bewerkstelligt is dan komt de andere aan de beurt. Dit is een zoektocht waar nooit een eind aan komt. Tijdens deze zoektocht richten wij ons veelal op de buitenkant, op ons uiterlijk en op het materiële: het perfecte lichaam, de perfecte partner, de perfecte baan! Wees nou heel eerlijk naar jezelf, waar haal je de meeste zekerheid uit? Zou dit niet de materiële wereld zijn? Dit is zelfs waar voor spirituele mensen, want de wereld waarin wij leven is nu eenmaal een fysieke wereld. Onze opvoeding is gebaseerd op de fysieke wereld, dus de zekerheid die wij zoeken zit hem ook in de fysieke wereld. Niet dat het onmogelijk is om daar los van te komen, het is wel zo dat je een deel van deze fysieke wereld bent. Echt een onderdeel daarvan, en daarom kun je beter realistisch blijven en jezelf vergeven dat je de zekerheid in het materiële zoekt. Op het moment dat je jezelf daar bewust van bent, zou je jezelf een vraag kunnen stellen: ‘Is dit werkelijk waar het omdraait? Of ben ik bereid om het los te laten en mij nu te richten op echte zekerheid. Echte zekerheid die mijn intuïtie en mijn hart mij ingeeft. Zekerheid dat ik een vrij wezen ben. Want de essentie van de fysieke wereld is de vergankelijkheid hiervan. Wat betekent dat alles wat je dacht zeker te kunnen stellen, vergankelijk blijft. Denk aan de beurs kracht, denk aan het verlies van je partner, denk aan een vervelende ziekte.

Dat betekent dat alles wat je als zeker beschouwd een schijn zekerheid is!
De behoefte aan zekerheid, is vooral in je gedachten. Want je gedachten zullen altijd in staat zijn om iets te verzinnen, waardoor je aan de zekerheid die er op dit moment is, zou kunnen gaan twijfelen. Zou je naar je hart gaan luisteren, dan zou je het ook als iets positiefs kunnen zien. Zie of ervaar het als een oproep om in AKTIE te komen. Als een oproep om iets aan je situatie te veranderen. Ga erover praten, ga erover lezen, neem de tijd voor jezelf. Wat je ook doet, doe het uit je hart! Dit is de TIJD om in beweging te komen. Jaag dat gevoel van zekerheid niet na, maar maak er gebruik van. Geef je de kans om uit je comfortzone te stappen. Want elke keer als je met beweging en Aktie bezig bent dan zet je de stappen richting je vrijheid en richting de echte zekerheid.

'Zekerheden die men bang is te verliezen, zijn geen zekerheden.'

Veiligheid als basisbehoefte

Dit is onze grootste basis behoefte, die wij allemaal uit de baarmoeder met ons mee dragen. Een veiligere plek kan ik mij niet voorstellen. Zacht en warm, gedempte geluiden en altijd een goede temperatuur, geen zorgen en verantwoordelijkheden. Bewust of onbewust weet je dat er voor je wordt gezorgd, en dat je in alle basis behoeftes wordt voorzien. Fysiek contact die geen weerga kent.
Direct bij onze geboorte wordt er inbreuk op deze fysieke gewaarwording gemaakt, je komt in contact met lucht, licht en geluid. Zelfs als je in een waterbad geboren wordt, zul je uiteindelijk kennis maken met onze lawaaierige wereld, waar in je ook je eigen stem mag laten horen. En hoe goed je ouders ook voor je zorgen, het gevoel van een veilige baarmoeder kunnen ze je nooit meer terug geven. De herinnering aan dat gevoel blijft in je cellen opgeslagen, je lichaamsgeheugen of celgeheugen is daar op geprogrammeerd en zal het nooit vergeten. Echter dat gevoel, deze gewaarwording is wellicht niet meer terug te halen. Behalve misschien in diepe trance of tijdens floating (overigens aan te raden aan iedereen), maar helaas niet in het fysieke universum, alleen kun je jezelf er wel bewust van zijn dat je veiligheid mist. Je kunt ook dit niet van een ander krijgen of verwachten. Of zelfs een ander de schuld geven dat je niet kunt krijgen wat je wilt. Alleen als je jezelf ervan bewust wordt dat dit is waar naar je verlangd, zul je ontspanning kunnen vinden. Soms is alleen het uitspreken daarvan al voldoende. De beste manier die ik ken, is naar je lichaam te luisteren en je lichaam echt te vragen waar behoefte naar is.

Niemand kan je dat gevoel van veiligheid geven, zelfs niet in de buurt komen ervan. Echter, er is eigenlijk sinds je geboorte weinig veranderd aan je bewustzijn, die is nog precies het zelfde. Wat je zou kunnen helpen om dit te herinneren is door middel van een hele simpele oefening. Je brengt de aandacht bij jezelf, bij je ademhaling en je lichaam. Hierdoor maak je contact met jezelf op een liefdevolle manier. Je zoekt de stilte in jezelf zonder afgeleid te worden door geluiden om je heen en gedachten die door je heen flitsen. Dan ontstaat er een moment waar je bewustzijn zich herinnert dat het in wezen veilig is.

Dat baby’tje is nog steeds in jou, of jij bent dat baby’tje . Jij bent de enige die weet wat je nodig hebt en je kunt hem de baarmoeder geven die hij zoekt.

Relatie is.......

Er is zo veel te zeggen over relaties, en wat is de definitie van een relatie, welke aspecten komen er al allemaal aan bod? Wat en wie is er belangrijk in de relatie, wat neem je allemaal mee uit je verleden, wat heb je allemaal te leren van elkaar. Hoe ga je om met je mannelijke en vrouwelijke energie. Waar vind je een juiste balans. Hoe stel je prioriteiten, en hoe zit het met je commitment. Er zijn al vele boeken over geschreven en er zullen er nog vele volgen, want een relatie is een proces van samen bouwen aan een solide “gebouw” , ieder van de partners neemt haar en zijn eigen stukje mee. Sommige bouwstenen zijn al vanaf het begin verrot, en daardoor dreigt het hele gebouw ineen te stortten. In feite is het enige wat je hoeft te doen, die verrotte stukjes te vervangen door nieuwe, gezonde bouwstenen. Bouwstenen die zijn gebaseerd op je eigen ideeën en je eigen overtuigingen van dit moment, en niet wat jij eigenlijk al jaren meesleept zonder er bij stil te staan of dat werkelijk nog steeds waar is.
Vergeet niet dat elke dag een nieuwe dag is. Elke dag kun jij nieuwe keuzes maken, je lichaam, je geest en je emotionele lichaam zijn in staat om zichzelf elke dag te vernieuwen. Als je voorstelt dat het mogelijk is, kun je jezelf dan ook voorstellen dat je elke dag zou kunnen kiezen om een nog beter leven en een betere relatie te creëren?
Maar hoe doe je dat, wat moet je er allemaal voor geven, en wat krijg je er voor terug?
Wellicht is de eerste vraag die je jezelf moet stellen: Waarom kies ik voor een relatie? In onze moderne, individuele en onafhankelijke maatschappij is het nog maar de vraag of een relatie is, wat door de jaren heen gebruikelijk was. Er zijn genoeg mensen die niet voor een vaste relatie kiezen, en die kunnen best gelukkig door het leven heen gaan.
Is je relatie daar, om je basisbehoeftes te bevredigen? Stop er dan meteen mee! Want er is geen enkel individu behalve jijzelf die deze behoeftes kunt bevredigen.
Welke basisbehoeftes heb ik het hier over? Graag sta ik elke dag stil bij een basis behoefte.

Het komt wel goed, hoor!!!

Hoe vaak wordt dat niet gezegd?
Natuurlijk komt het goed, daar twijfel ik ook niet aan.
Echter, wij leven NU, en niet over een tijd (waar het dan zogenaamd goed zou komen!) Ook het geluk is alleen NU. Je bent een gelukkig leven waard, en er is geen enkele reden waarom je zou moeten wachten dat het beter wordt. Weet dat de mensen in de concentratie kampen zich ook op die manier in leven hebben gehouden. Je weet ook wat er met het merendeel gebeurd is. Wellicht niet het beste voorbeeld van lijdend zitten wachten op een betere toekomst maar toch. Mijn grootmoeder heeft op het laatste moment het executie peleton ontvlucht, daarna dagenlang met blote voeten door de sneeuw gelopen. Zij is 80 jaar geworden. Niet dat zij een heldin is, alleen dat zij een sprong in het onbekende waagde. Moet het ook bij jou zover komen tot je in Aktie overgaat?
Er is altijd een mogelijkheid om een ander NU te creëren door uit je comfort zone te stappen en Aktie te ondernemen. Dit geld voor het emotionele en fysieke ongemak. Je kunt er altijd meer aan doen dan je nu al doet, en je hoeft jezelf niet afhankelijk te stellen van de beperkingen die door de omgeving worden bepaald. De vraag is hoeveel je bereid bent om te lijden. Het is echt tijd om voor jezelf te kiezen. En nogmaals, ik zie geen enkele reden waarom het nu niet goed is.
Behalve dat je jezelf een harde les probeert te leren. En wie straf je dan? Stel je voor dat je een ander bent, wat zou je dan doen? Welke advies zou je aan de ander geven, een advies uit je hart een advies waar je helemaal achter staat. Schrijf dat op en volg het ook op. Blijf dus zoeken en ondernemen, blijf in beweging waarin je jezelf centraal stelt, en vraag continue jezelf af, is het goed voor mij? Brengt het mij verder? Met andere woorden:LEEF! En wacht niet tot het executie peleton voor je paraat staat.

Ik vind het moeilijk om een weet vraag te stellen.

Herken je jezelf in deze, lees dan verder. Wij durven niet te vragen omdat wij onszelf dan vaak dom vinden, of bang zijn om dom gevonden te worden. Alleen zijn er geen domme mensen! Wij hebben allemaal onze natuurlijke wijsheid. Met domheid hebben we het over een bepaald aspect van mens zijn, namelijk de intelligentie. Dat is iets wat je mee krijgt door je genen, of door je opvoeding met de paplepel ingegoten krijgt. Of je hebt gekozen om jezelf intellectueel te ontwikkelen, wat voor reden je daar ook voor hebt. En blijkbaar heeft het je profijt opgeleverd. Het zou theoretisch zelfs mogelijk kunnen zijn om alles te weten. Onze hersencapaciteit is zeker voor gemiddeld 80% onbenut. Het is de waarheid dat wij niet weten wat deze 80% voor staat. Is dit emotionele intelligentie die steeds meer aandacht verdient? Of is het spirituele intelligentie, of een alomvattend begrip van het Zijn? Volledig Zijn met je omgeving, fysiek en emotioneel, volledig een zijn met je omgeving, altijd en overal. Alles voelen en tegelijkertijd jezelf mogen blijven.

Vergeet niet dat door te vragen help jezelf om verder te komen, je bespaart jezelf heel veel tijd door niet alles zelf te hoeven doen. Je maakt sociale contacten, je krijgt continue feedback die je zou kunnen helpen op je pad, je creativiteit wordt gestimuleerd, en je blijft leren. Ook geef je de mogelijkheid aan de ander, om te delen uit zijn wijsheid. Het liefste wat de ander wil, is te laten zien wat hij/zij weet, en ook of datgene wat hij/zij te vertellen heeft, overkomt. Naar mijn idee is de essentie van de vraag: wijsheid, opheldering en wederzijds begrip, dus voor iedereen die het moeilijk vind om een vraag te stellen, houd ermee op. Houd op om jezelf minder te voelen als alle anderen, want geloof mij, niemand weet alle antwoorden, en niemand weet de juiste en diepste vraag te stellen, want op elke vraag zouden nog meerdere en diepere vragen gesteld kunnen worden. En wat intelligentie betreft: er is nog veel meer wat wij in de toekomst te weten zullen komen.

Doem Scenario's.

Wat raar dat onze wereld door ‘doem scenario’s’ wordt beheerst. Ik vraag mij af, hoe het komt dat wij altijd van het ergste uitgaan. Zoals nu met de uitbraak van het varkensvirus in Mexico, waar wij gelijk van het ergste uitgaan. De vergelijking met Spanje in 1918, toen 50 miljoen mensen aan een ander virus zijn overleden. Er zijn natuurlijk ook andere analogieën te bedenken. De vergelijking met het einde van de wereld, of de voorbereiding van de aarde naar 2012, terwijl er een negatieve lading aanwezig is.
Hebben wij deze negativiteit echt nodig? Is het omdat wij bang zijn voor teleurstellingen? Dit doet mij denken aan alle doem scenario’s rondom de eeuw wisseling! Wat een heisa; alle computers van slag, rampen in de wereldeconomie, gevaar voor oorlog, en ga zo maar door. Terwijl wij als mensen op dit moment juist de unieke kans kregen om deze bijzondere dag te verwelkomen. Ik heb dat toen ook gedaan, in Reykjavik Iceland. Onlangs het feit dat het geweldig was, kan ik mij ook de angst herinneren.
Overigens aan het varkensvirus is niets te doen, het vaccin is nog niet klaar. Het goede nieuws is echter dat buiten het besmette gebied, buiten Mexico, het virus niet zo virulent ( agressief) is. Toch onlangs deze feiten zijn wij bezig om alarm fase 6 in te stellen.
Of komt negativiteit door de media, omdat het slechte nieuws beter verkoopt dan het goede? In Israel ben ik om die reden gestopt met kranten lezen. Gelukkig hebben wij in Nederland meer objectieve kranten. Echter, nu ik mij meer in de
Nederlandse taal aan het verdiepen ben, merk ik dat er veel meer negatieve spreekwoorden zijn dan positieve, dat zegt genoeg. Blijkbaar is ons bewustzijn doordrongen door oerangst die ons steeds beheerst, blijkbaar zijn wij nog steeds bezig met overleven. Wij zijn vergeten dat we in een nieuw tijdperk leven. Een tijdperk van snelle communicatie, een tijd perk met een enorme wetenschappelijke vooruitgang en ook een tijdperk van hoger bewustzijn. Dus het wordt wel eens tijd om naar de positieve kant van het verhaal te kijken, niet dat ik in eerste instantie iets positiefs aan een dodelijk virus kan ontdekken.
Behalve extra geld en aandacht voor viraal onderzoek en vaccin ontwikkelingen; aandacht en geld voor de infrastructuur, de gezondheidszorg en de landbouw in Mexico. Aandacht en geld aan de infrastructuur in alle andere derde wereld landen- waar elke dag nog vele kinderen aan de hongersnood overlijden, in plaats van geld in de wapenindustrie pompen.
Ik denk ook dat de tijd rijp is om te realiseren dat wij een sterk en krachtig genoeg organisme ontwikkeld hebben die in staat is om zichzelf te beschermen, bewuste keuzes te maken, en zich vooral te richten op het leven NU!!!!

Leef je nog uit het verleden?

Wij hebben meestal een ongelooflijke behoefte het verleden erbij te halen en het belangrijk te maken. Echter het verleden is er altijd. Dat is iets wat wij niet meer terug kunnen krijgen in het heden, hoe hard wij er ook aan trekken. Het is niet belangrijk of het een goed of een slecht verleden is geweest, het blijft een verleden.

Verleden is een schim en zolang dat je behoefte er aan hebt of behoefte hebt om het met het heden te vergelijken, zou je nooit vrij kunnen zijn. Want elke keer als je aan het verleden denkt, geef je jezelf niet de kans om te genieten van wat er nu is. De behoefte om het verleden erbij te halen is er altijd wanneer je je ongelukkig voelt of niet compleet. Eigenlijk zolang je nog zoekende bent en niet de rust hebt om te genieten van wat er nu echt is, blijft de behoefte om het verleden erbij te halen aanwezig. Zolang dat je behoeftig blijft, kom je niet bij de echte jij.

Want in werkelijkheid, waar je echt plezier uit kan halen is NU aanwezig. En je kunt geen plezier hebben in het verleden, want die kans heb je gewoon gemist of achter je gelaten. Het is dit moment in het nu wat je roept om te genieten. Dat wil overigens niet zeggen dat er ook dingen zijn waar je in het verleden van hebt genoten. Alleen zelfs de dingen, waar je in het verleden heel veel plezier aan beleefd hebt, hoeven niet perse zo plezierig in het nu te zijn. Jij bent nu zelf anders dan in het verleden, je bent niet meer dezelfde persoon als toen.

Vergelijk het met een draaimolen waar je als kind niet vanaf kon blijven, en rondjes achtereen met plezier in draaide. Dat is echt in het nu zijn, je genoot daar elk rondje weer opnieuw van, en het paard bleef net zo spannend, en de toeter van de motorfiets maakt elke keer opnieuw en geweldig geluid. Een paar jaar later keek je er niet meer naar om, en als volwassene denk je misschien; ‘Shit een draaimolen, daar moet ik weer op mijn kind wachten, of ik krijg hem er zeker voorlopig niet meer uit!’

Als je met deze wetenschap naar je relatie kijkt, realiseer je:
Je relatie is in het NU! De relatie die je voor je zelf hebt gecreëerd of beter gezegd, nog steeds aan het creëren bent, dat is je ware relatie.