Loop je nog steeds bevestiging te zoeken bij de ander: je partner, je werkgever, je ouders, je kinderen, kennissen? Het is tijd om ermee op te houden!
Weet je dat jij een uniek individu bent, die recht heeft om op deze aarde ronde te lopen. Dat je jouw eigen plek mag innemen, daarvoor heb je geen bevestiging nodig. Vergelijk jezelf met een bloem:
"Wat gebeurt er wanneer er diep in het bos een bloem bloeit, met niemand om haar te waarderen, niemand om haar geur te kennen, niemand om een opmerking te maken en 'prachtig' te zeggen, niemand om haar schoonheid te ondervinden, niemand om het te delen - wat gebeurt er dan met de bloem?
Sterft ze? Lijdt ze? Wordt ze paniekerig? Pleegt ze zelfmoord?
Ze blijft bloeien, ze blijft simpelweg bloeien. Het maakt geen enkel verschil of er al dan niet iemand voorbij komt; dat is onbelangrijk. Ze blijft haar geur in de wind verspreiden. Ze blijft haar geur aan Het Bestaan schenken, aan Het Geheel." Osho
Heeft de bloem bevestiging nodig? De bloem kan overal groeien en ook overal bloeien. Je bent niet veel anders dan de bloem, dus neem je plek, bloei en groei, geniet van de zonneschijn en van je bloesem.
Kijk in de spiegel en zeg tegen jezelf: ‘Ik mag er zijn!’
Glimlach naar je zelf, zie de liefde in je ogen, zeg een vriendelijk woord tegen jezelf. Bevestig je eigen zijn met een blik van vertrouwen, veiligheid en zekerheid dat jij er bent en dat je goed bent zoals je bent, en niemand die daar iets anders over te vertellen heeft.
Je hebt geen bevestiging nodig voor iets wat er al is, altijd is geweest en altijd zal zijn!
EN DAT BEN JIJ!
Posts tonen met het label aktie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label aktie. Alle posts tonen
woensdag 1 juli 2009
dinsdag 30 juni 2009
Basisbehoefte aan zekerheid
Er zijn in principe 3 belangrijke dingen in het leven. 1: gezondheid 2: relaties 3: geld. De kern van deze drie, is een gevoel of basisbehoefte van ZEKERHEID. Wij zijn op zoek naar zekerheid. Wij zijn er continue mee bezig om een van de drie te bevredigen of zelfs alle drie tegelijk. Want als de ene bewerkstelligt is dan komt de andere aan de beurt. Dit is een zoektocht waar nooit een eind aan komt. Tijdens deze zoektocht richten wij ons veelal op de buitenkant, op ons uiterlijk en op het materiële: het perfecte lichaam, de perfecte partner, de perfecte baan! Wees nou heel eerlijk naar jezelf, waar haal je de meeste zekerheid uit? Zou dit niet de materiële wereld zijn? Dit is zelfs waar voor spirituele mensen, want de wereld waarin wij leven is nu eenmaal een fysieke wereld. Onze opvoeding is gebaseerd op de fysieke wereld, dus de zekerheid die wij zoeken zit hem ook in de fysieke wereld. Niet dat het onmogelijk is om daar los van te komen, het is wel zo dat je een deel van deze fysieke wereld bent. Echt een onderdeel daarvan, en daarom kun je beter realistisch blijven en jezelf vergeven dat je de zekerheid in het materiële zoekt. Op het moment dat je jezelf daar bewust van bent, zou je jezelf een vraag kunnen stellen: ‘Is dit werkelijk waar het omdraait? Of ben ik bereid om het los te laten en mij nu te richten op echte zekerheid. Echte zekerheid die mijn intuïtie en mijn hart mij ingeeft. Zekerheid dat ik een vrij wezen ben. Want de essentie van de fysieke wereld is de vergankelijkheid hiervan. Wat betekent dat alles wat je dacht zeker te kunnen stellen, vergankelijk blijft. Denk aan de beurs kracht, denk aan het verlies van je partner, denk aan een vervelende ziekte.
Dat betekent dat alles wat je als zeker beschouwd een schijn zekerheid is!
De behoefte aan zekerheid, is vooral in je gedachten. Want je gedachten zullen altijd in staat zijn om iets te verzinnen, waardoor je aan de zekerheid die er op dit moment is, zou kunnen gaan twijfelen. Zou je naar je hart gaan luisteren, dan zou je het ook als iets positiefs kunnen zien. Zie of ervaar het als een oproep om in AKTIE te komen. Als een oproep om iets aan je situatie te veranderen. Ga erover praten, ga erover lezen, neem de tijd voor jezelf. Wat je ook doet, doe het uit je hart! Dit is de TIJD om in beweging te komen. Jaag dat gevoel van zekerheid niet na, maar maak er gebruik van. Geef je de kans om uit je comfortzone te stappen. Want elke keer als je met beweging en Aktie bezig bent dan zet je de stappen richting je vrijheid en richting de echte zekerheid.
'Zekerheden die men bang is te verliezen, zijn geen zekerheden.'
Dat betekent dat alles wat je als zeker beschouwd een schijn zekerheid is!
De behoefte aan zekerheid, is vooral in je gedachten. Want je gedachten zullen altijd in staat zijn om iets te verzinnen, waardoor je aan de zekerheid die er op dit moment is, zou kunnen gaan twijfelen. Zou je naar je hart gaan luisteren, dan zou je het ook als iets positiefs kunnen zien. Zie of ervaar het als een oproep om in AKTIE te komen. Als een oproep om iets aan je situatie te veranderen. Ga erover praten, ga erover lezen, neem de tijd voor jezelf. Wat je ook doet, doe het uit je hart! Dit is de TIJD om in beweging te komen. Jaag dat gevoel van zekerheid niet na, maar maak er gebruik van. Geef je de kans om uit je comfortzone te stappen. Want elke keer als je met beweging en Aktie bezig bent dan zet je de stappen richting je vrijheid en richting de echte zekerheid.
'Zekerheden die men bang is te verliezen, zijn geen zekerheden.'
Labels:
aktie,
angst,
basisbehoefte,
behoefte,
communicatie,
de helende reis,
ego,
gevoel,
gezondheid,
persoonlijke groei,
pijn,
relatie,
relaties,
resultaat,
wijsheid,
zekerheid,
ziekte
maandag 29 juni 2009
Veiligheid als basisbehoefte
Dit is onze grootste basis behoefte, die wij allemaal uit de baarmoeder met ons mee dragen. Een veiligere plek kan ik mij niet voorstellen. Zacht en warm, gedempte geluiden en altijd een goede temperatuur, geen zorgen en verantwoordelijkheden. Bewust of onbewust weet je dat er voor je wordt gezorgd, en dat je in alle basis behoeftes wordt voorzien. Fysiek contact die geen weerga kent.
Direct bij onze geboorte wordt er inbreuk op deze fysieke gewaarwording gemaakt, je komt in contact met lucht, licht en geluid. Zelfs als je in een waterbad geboren wordt, zul je uiteindelijk kennis maken met onze lawaaierige wereld, waar in je ook je eigen stem mag laten horen. En hoe goed je ouders ook voor je zorgen, het gevoel van een veilige baarmoeder kunnen ze je nooit meer terug geven. De herinnering aan dat gevoel blijft in je cellen opgeslagen, je lichaamsgeheugen of celgeheugen is daar op geprogrammeerd en zal het nooit vergeten. Echter dat gevoel, deze gewaarwording is wellicht niet meer terug te halen. Behalve misschien in diepe trance of tijdens floating (overigens aan te raden aan iedereen), maar helaas niet in het fysieke universum, alleen kun je jezelf er wel bewust van zijn dat je veiligheid mist. Je kunt ook dit niet van een ander krijgen of verwachten. Of zelfs een ander de schuld geven dat je niet kunt krijgen wat je wilt. Alleen als je jezelf ervan bewust wordt dat dit is waar naar je verlangd, zul je ontspanning kunnen vinden. Soms is alleen het uitspreken daarvan al voldoende. De beste manier die ik ken, is naar je lichaam te luisteren en je lichaam echt te vragen waar behoefte naar is.
Niemand kan je dat gevoel van veiligheid geven, zelfs niet in de buurt komen ervan. Echter, er is eigenlijk sinds je geboorte weinig veranderd aan je bewustzijn, die is nog precies het zelfde. Wat je zou kunnen helpen om dit te herinneren is door middel van een hele simpele oefening. Je brengt de aandacht bij jezelf, bij je ademhaling en je lichaam. Hierdoor maak je contact met jezelf op een liefdevolle manier. Je zoekt de stilte in jezelf zonder afgeleid te worden door geluiden om je heen en gedachten die door je heen flitsen. Dan ontstaat er een moment waar je bewustzijn zich herinnert dat het in wezen veilig is.
Dat baby’tje is nog steeds in jou, of jij bent dat baby’tje . Jij bent de enige die weet wat je nodig hebt en je kunt hem de baarmoeder geven die hij zoekt.
Direct bij onze geboorte wordt er inbreuk op deze fysieke gewaarwording gemaakt, je komt in contact met lucht, licht en geluid. Zelfs als je in een waterbad geboren wordt, zul je uiteindelijk kennis maken met onze lawaaierige wereld, waar in je ook je eigen stem mag laten horen. En hoe goed je ouders ook voor je zorgen, het gevoel van een veilige baarmoeder kunnen ze je nooit meer terug geven. De herinnering aan dat gevoel blijft in je cellen opgeslagen, je lichaamsgeheugen of celgeheugen is daar op geprogrammeerd en zal het nooit vergeten. Echter dat gevoel, deze gewaarwording is wellicht niet meer terug te halen. Behalve misschien in diepe trance of tijdens floating (overigens aan te raden aan iedereen), maar helaas niet in het fysieke universum, alleen kun je jezelf er wel bewust van zijn dat je veiligheid mist. Je kunt ook dit niet van een ander krijgen of verwachten. Of zelfs een ander de schuld geven dat je niet kunt krijgen wat je wilt. Alleen als je jezelf ervan bewust wordt dat dit is waar naar je verlangd, zul je ontspanning kunnen vinden. Soms is alleen het uitspreken daarvan al voldoende. De beste manier die ik ken, is naar je lichaam te luisteren en je lichaam echt te vragen waar behoefte naar is.
Niemand kan je dat gevoel van veiligheid geven, zelfs niet in de buurt komen ervan. Echter, er is eigenlijk sinds je geboorte weinig veranderd aan je bewustzijn, die is nog precies het zelfde. Wat je zou kunnen helpen om dit te herinneren is door middel van een hele simpele oefening. Je brengt de aandacht bij jezelf, bij je ademhaling en je lichaam. Hierdoor maak je contact met jezelf op een liefdevolle manier. Je zoekt de stilte in jezelf zonder afgeleid te worden door geluiden om je heen en gedachten die door je heen flitsen. Dan ontstaat er een moment waar je bewustzijn zich herinnert dat het in wezen veilig is.
Dat baby’tje is nog steeds in jou, of jij bent dat baby’tje . Jij bent de enige die weet wat je nodig hebt en je kunt hem de baarmoeder geven die hij zoekt.
Labels:
aktie,
basisbehoefte,
behoefte,
communicatie,
de helende reis,
ego,
gevoel,
gezondheid,
hulp,
persoonlijke groei,
pijn,
relaties,
resultaat,
veiligheid,
wijsheid,
ziekte
zaterdag 30 mei 2009
Af en toe schelden, dat hoort erbij
Dat beslist de rechter (de kranten op 27 mei), maar hoe denken wij er eigenlijk over? Met ‘wij’ bedoel ik wij als volwassenen en niet uit de belevenis van een kind. Voor kinderen zijn woorden nog steeds een uitdrukking van macht. Ook al zeggen ze dan braaf “wat je zegt ben je zelf” , ze geloven het niet.
Omdat wij onze kinderen leren dat wij (lees volwassenen) het beter weten en alles wat wij zeggen waar is. En kinderen identificeren zich zelf met deze waarheid, dus als wij zeggen ‘je bent stout’ of ‘dat is nou stom van je’, denkt het kind IK BEN stout en stom. En elke keer als het wordt herhaald, wordt het bevestigd, opgeslagen en voor waarheid aangenomen. Wij zouden onze kinderen beter kunnen helpen om te begrijpen dat al deze uitspraken zijn gebaseerd op het gedrag dat ze vertonen, en hen helpen de waarde van Uniekheid eigen te maken.
Omdat wij als volwassenen het kind bewustzijn bij ons dragen, voel je jezelf elke keer als er negatief naar jou gesproken wordt, persoonlijk aangevallen.
Woorden hebben inderdaad wel kracht, echter is het alleen de kracht die wij er aan geven. Als wij vanuit onze wijsheid naar mensen kijken die ons uitschelden, zouden wij ze eerder zielig vinden. Wat zegt dit nu precies over de ander?
Ik ben voor vuile JOOD uitgescholden. Doet dit pijn? Ja, natuurlijk doet het pijn. Het is mijn pijn die ik meedraag vanuit mijn jeugd. Ik kan hiermee 2 dingen doen: De pijn omarmen en helemaal doorvoelen, aandacht aan de jongere ik besteden en dankbaar zijn voor het feit dat deze pijn aandacht krijgt. Ik kan het ook bij de ander laten en beslissen niet met deze mensen om te gaan. Voor ambtenaren zou het zelfde kunnen gelden: leer jezelf kennen en weet dat de ander eigenlijk om hulp vraagt. Naar mijn idee schuilt in elke misdaad een hele grote schreeuw om aandacht.
Omdat wij onze kinderen leren dat wij (lees volwassenen) het beter weten en alles wat wij zeggen waar is. En kinderen identificeren zich zelf met deze waarheid, dus als wij zeggen ‘je bent stout’ of ‘dat is nou stom van je’, denkt het kind IK BEN stout en stom. En elke keer als het wordt herhaald, wordt het bevestigd, opgeslagen en voor waarheid aangenomen. Wij zouden onze kinderen beter kunnen helpen om te begrijpen dat al deze uitspraken zijn gebaseerd op het gedrag dat ze vertonen, en hen helpen de waarde van Uniekheid eigen te maken.
Omdat wij als volwassenen het kind bewustzijn bij ons dragen, voel je jezelf elke keer als er negatief naar jou gesproken wordt, persoonlijk aangevallen.
Woorden hebben inderdaad wel kracht, echter is het alleen de kracht die wij er aan geven. Als wij vanuit onze wijsheid naar mensen kijken die ons uitschelden, zouden wij ze eerder zielig vinden. Wat zegt dit nu precies over de ander?
Ik ben voor vuile JOOD uitgescholden. Doet dit pijn? Ja, natuurlijk doet het pijn. Het is mijn pijn die ik meedraag vanuit mijn jeugd. Ik kan hiermee 2 dingen doen: De pijn omarmen en helemaal doorvoelen, aandacht aan de jongere ik besteden en dankbaar zijn voor het feit dat deze pijn aandacht krijgt. Ik kan het ook bij de ander laten en beslissen niet met deze mensen om te gaan. Voor ambtenaren zou het zelfde kunnen gelden: leer jezelf kennen en weet dat de ander eigenlijk om hulp vraagt. Naar mijn idee schuilt in elke misdaad een hele grote schreeuw om aandacht.
Labels:
aktie,
angst,
de helende reis,
gezondheid,
hulp,
jodendom,
persoonlijke groei,
pijn,
schelden,
wijsheid
vrijdag 22 mei 2009
Het komt wel goed, hoor!!!
Hoe vaak wordt dat niet gezegd?
Natuurlijk komt het goed, daar twijfel ik ook niet aan.
Echter, wij leven NU, en niet over een tijd (waar het dan zogenaamd goed zou komen!) Ook het geluk is alleen NU. Je bent een gelukkig leven waard, en er is geen enkele reden waarom je zou moeten wachten dat het beter wordt. Weet dat de mensen in de concentratie kampen zich ook op die manier in leven hebben gehouden. Je weet ook wat er met het merendeel gebeurd is. Wellicht niet het beste voorbeeld van lijdend zitten wachten op een betere toekomst maar toch. Mijn grootmoeder heeft op het laatste moment het executie peleton ontvlucht, daarna dagenlang met blote voeten door de sneeuw gelopen. Zij is 80 jaar geworden. Niet dat zij een heldin is, alleen dat zij een sprong in het onbekende waagde. Moet het ook bij jou zover komen tot je in Aktie overgaat?
Er is altijd een mogelijkheid om een ander NU te creëren door uit je comfort zone te stappen en Aktie te ondernemen. Dit geld voor het emotionele en fysieke ongemak. Je kunt er altijd meer aan doen dan je nu al doet, en je hoeft jezelf niet afhankelijk te stellen van de beperkingen die door de omgeving worden bepaald. De vraag is hoeveel je bereid bent om te lijden. Het is echt tijd om voor jezelf te kiezen. En nogmaals, ik zie geen enkele reden waarom het nu niet goed is.
Behalve dat je jezelf een harde les probeert te leren. En wie straf je dan? Stel je voor dat je een ander bent, wat zou je dan doen? Welke advies zou je aan de ander geven, een advies uit je hart een advies waar je helemaal achter staat. Schrijf dat op en volg het ook op. Blijf dus zoeken en ondernemen, blijf in beweging waarin je jezelf centraal stelt, en vraag continue jezelf af, is het goed voor mij? Brengt het mij verder? Met andere woorden:LEEF! En wacht niet tot het executie peleton voor je paraat staat.
Natuurlijk komt het goed, daar twijfel ik ook niet aan.
Echter, wij leven NU, en niet over een tijd (waar het dan zogenaamd goed zou komen!) Ook het geluk is alleen NU. Je bent een gelukkig leven waard, en er is geen enkele reden waarom je zou moeten wachten dat het beter wordt. Weet dat de mensen in de concentratie kampen zich ook op die manier in leven hebben gehouden. Je weet ook wat er met het merendeel gebeurd is. Wellicht niet het beste voorbeeld van lijdend zitten wachten op een betere toekomst maar toch. Mijn grootmoeder heeft op het laatste moment het executie peleton ontvlucht, daarna dagenlang met blote voeten door de sneeuw gelopen. Zij is 80 jaar geworden. Niet dat zij een heldin is, alleen dat zij een sprong in het onbekende waagde. Moet het ook bij jou zover komen tot je in Aktie overgaat?
Er is altijd een mogelijkheid om een ander NU te creëren door uit je comfort zone te stappen en Aktie te ondernemen. Dit geld voor het emotionele en fysieke ongemak. Je kunt er altijd meer aan doen dan je nu al doet, en je hoeft jezelf niet afhankelijk te stellen van de beperkingen die door de omgeving worden bepaald. De vraag is hoeveel je bereid bent om te lijden. Het is echt tijd om voor jezelf te kiezen. En nogmaals, ik zie geen enkele reden waarom het nu niet goed is.
Behalve dat je jezelf een harde les probeert te leren. En wie straf je dan? Stel je voor dat je een ander bent, wat zou je dan doen? Welke advies zou je aan de ander geven, een advies uit je hart een advies waar je helemaal achter staat. Schrijf dat op en volg het ook op. Blijf dus zoeken en ondernemen, blijf in beweging waarin je jezelf centraal stelt, en vraag continue jezelf af, is het goed voor mij? Brengt het mij verder? Met andere woorden:LEEF! En wacht niet tot het executie peleton voor je paraat staat.
donderdag 2 april 2009
Door de ogen van een kind
Stel je voor dat iedereen naar je kijkt, zoals een kind naar zijn ouder kijkt: in bewondering en in overgave, zoals alleen een kind kan kijken. Als iedereen om je heen zo naar jou zou kijken, hoe zou het echt zijn? Wat zou het over je zeggen, en wat zou je over jezelf vinden? Hoe zou je dan in de wereld staan, hoe zou je dan echt naar jezelf kijken? Zou het je ook helpen behulpzaam te zijn en dankbaarheid te tonen? Wat zou het met je zelfvertrouwen doen, en hoe zou de wereld om je heen er uit zien? Neem jezelf voor, om even met die gedachte te spelen, en geniet van je innerlijke kind.
Labels:
acceptatie,
aktie,
bewondering,
de helende reis,
gevoel,
kind.,
overgave,
persoonlijke groei
Abonneren op:
Posts (Atom)
WIE BEN IK
- David (AVRAAM)
- Vlissingen, Netherlands
- Dat is een hele goede vraag! Het antwoord afhankelijk is van het moment waarop deze vraag gesteld wordt. Want, zeker bij zijn er momenten dat ik alleen de lagen zie waaronder ik mij veilig aan het verstoppen ben. Onder deze lagen vind ik hetzelfde warmte, liefde en rust die in ieder van ons huist. Hierdoor, ben ik niet veel anders dan jij of wie dan ook. Zonder deze bril mag ik kwetsbaar zijn, mag ik dingen niet weten, mag ik gewoon zijn. Kijkt de rest van de wereld ook zo? Zolang het de wereld van 2 dimensies is waarschijnlijk niet. Want wij moeten expert zijn!! Expert waarin, zou ik mij afvragen? Als wij allen mogen putten uit de oneindige kennis die overal al is en energetisch beschikbaar is waarom dan deze onderscheidinglijn. Waarom zou je dan een expert willen zijn? Om te weten wie je bent!!! Dit is een paradox die wij onszelf continue creëren. Om? Achter te komen wie wij zijn!!!! Alleen wat wij werkelijk zijn is: een oneindige bron van energie en volgens kwantum fysici een grote niks. Als wij niks zijn, dan is er geen onderscheid en dan is ook ineens gelijkheid en dan mogen wij wel zijn. Gewoon zijn. Wil je toch weten kijk dan op www.journeytherapeut.com