Jij ben ik en ik ben jij ND Walsh

Was ik nog maar als een kind…………………………nog zo verbonden met waar het vandaan kwam, in eenheid, liefde en in verbondenheid levend. Nog zo puur, en vol vertrouwen. Nog niet geprogrammeerd, beschadigd en haar afkomst vergetend. De creatieve vrije wil nog niet aan banden gelegd. Was ik nog maar vrij als een kind, helemaal opgaand in het spel en een wereld van hoogste verbeelding creërend.

Wij zijn een expressie van het Goddelijke Zelf, en de ‘dingen‘ van het leven, inclusief je eigen lichaam, zijn slechts instrumenten waarmee je kunt ervaren Wie je werkelijk bent. Jij bent een dimensie van de Godheid die Zich-Zelf ervaart. Jij en ik zijn een uitdrukking van het Goddelijke Zelf, en alleen door de expressie van Wie ik Ben, kan ik een impressie krijgen van Wie ik Ben. Als ik me de expressie van Wie ik Ben ontzeg, ontzeg ik me ook de ervaring daarvan. Immers, ‘alles wat door mij stroomt, kleeft aan mij’. Omdat er feitelijk Een van ons is, en ik daar deel van uitmaak, ervaar ik alle dingen die ik een ander laat ervaren. Evenzo ervaart een ander alle dingen die ik mezelf laat ervaren. Alle dingen die ik een ander laat weten, weet ik ook, en alle dingen die ik mezelf laat weten, weet een ander ook. Op een vergelijkbare manier worden alle dingen die ik een ander ontzeg, mij ontzegd en alle dingen die ik mezelf ontzeg, worden een ander ontzegd. Immers, ik kan niet geven wat ik niet heb, en ik kan niet hebben wat ik niet geef. Alleen door iets te geven kan ik ervaren wat ik heb. Zonder het geven is het hebben onervaarbaar. Geven transformeert Hebben in Zijn. Ik kan me verbeelden dat ik een creatief talent ‘heb’, maar alleen door mijn creativiteit met anderen te delen, ervaar ik dat ik creatief ben. Ik kan me verbeelden dat ik liefde ‘heb’, maar alleen door mijn liefde aan anderen te geven, ervaar ik dat ik liefde ben. Geven transformeert Hebben in Zijn, en het wonder van geven is dat we slechts aan onszelf geven. Want eigenlijk is er maar Een jij of Een ik. Jij ben ik en ik ben jij . Er bestaat geen afgescheidenheid. Dit is het geopenbaarde mysterie van elke spirituele traditie en nu ook van de moderne wetenschap.

Neale Donald Walsch

Zelf-acceptatie-2

De dag nadat ik ik de zelf acceptatie-1 heb geschreven werd ik aangenaam verrast toen ik een oud artikel in Happinez zag, over Genpo Roshi en zijn boek "Big Mind Big Heart". Zijn werk combineert de oosterse meditatieve technieken en westerse psychologische inzichten. Waar het vooral om draait is, alle aspecten van jezelf te accepteren en alle stemmen van jezelf aan bod te laten komen. De techniek die hij daarvoor gebruikt heet "Voice Dialoque" en is ontwikkelt door Hal en Sidra Stone. Hij beweert dat hij mensen in een uur tijd in staat van verlichting kan brengen. Waar ik vooral verbaasd over was, is niet alleen de synchroniciteit (waar ik morgen een stukje over ga schrijven.) maar vooral de wetenschap dat er zo veel verschillende manieren zijn om alle aspecten van jezelf te belichten. En ook vooral door de unieke kracht van de Helende Reis methodiek, omdat het ons in contact brengt met onze diepste emoties en vooral met het doorvoelen ervan. In tegenstelling tot enkele andere technieken, zoals Voice Dialoque, waar een gesprek met verschillende aspecten van jezelf aangegaan wordt, en waar het nog steeds op het niveau van begrijpen blijft. Niet dat het begrijpen niet werkt, het werkt alleen maar dieper en efficiënter (zoals het tijdens de Helende Reis gebeurt) als je zowel het verstandelijke als emotionele gedeelte van je Zijn bij elkaar brengt en volledig accepteert.

Zelf-acceptatie-1

Alle grote leraren hameren altijd op zelfacceptatie. Accepteer je goede en je slechte kwaliteiten. Waarom is dat nou zo belangrijk en waarom kan ik niet gewoon zijn wie ik ben? Waarom zou ik mijn slechte kanten accepteren? Ooit dacht ik: er zijn geen slechte kanten. Helaas, die zijn er wel. Alleen de definitie ervan is aan interpretatie onderhevig. Je zou het ook een slechte eigenschap kunnen noemen of een soort negativiteit. Dat is precies wat ons mens maakt die op deze planeet leeft. Onze goede en slechte kanten, het kunnen voelen en het kunnen ervaren. Te mogen schommelen, onzeker en gelukkig te gelijk zijn. Negativiteit is niet wat wie zijn, negativiteit is alleen een signaal van innerlijke pijn of een oude emotionele blokkade, die rijp is om naar boven te komen. Als wij bereid zijn om deze toe te laten en deze te omarmen, heeft het geen andere keuze om zich uiteindelijk over te geven. Ontspannen, en soms wellicht volledig vaarwel te zeggen. Zonder zelfacceptatie is er geen bewustzijn. Zonder bewustzijn is er geen rust, want dan blijf je altijd op zoek naar iets. Dat iets blijft ongrijpbaar want dan weet je niet wat je zoekt. En zo draait je hoofd (Lees mind) door en door.