"Eenzaamheid is een mooie zaak, maar je hebt iemand nodig die je dat vertelt."
Honoré de Balzac
Vandaag wil ik een stukje schrijven over eenzaamheid. Dit is maar een gevoel, maar wel een belangrijk gevoel.
Wat wil je weten over eenzaamheid? Wil je weten hoe je ermee kunt omgaan? Met alle gevoelens is er maar 1 methode die werkt, en dat is het toelaten, en nog eens toelaten van dit gevoel.
Gevoelens hebben de neiging om zich te manifesteren op de momenten dat dit echt niet handig is. Eigenlijk is dat juist de perfecte tijd om hier aandacht aan te besteden. Ik doel hiermee op het perfecte moment op je levenspad. Dat is het moment dat er ruimte ontstaat om jezelf te bevrijden van een oud gevoel en oude beschermlagen. Oude beschermlagen die nodig zijn geweest in de tijd van toen, maar nu niet meer.
Waarom is het zo moeilijk om eenzaamheid toe te laten? Omdat onder eenzaamheid altijd pijn ligt. Emotionele pijn uit het verleden, die toen niet genoeg ruimte heeft gekregen en die nog steeds aandacht vraagt.
Helaas heb ik vroeger mijn eigen eenzaamheid verwaarloosd, door te hoppen van relatie naar relatie. Het gevolg ervan is, dat ik mijzelf en mijn ex-partners onnodig pijn toebracht. Nog veel erger voor mijn lichaam was het gebruik van alcohol en softdrugs. Daarmee ervoer ik schijnveiligheid en schijngeluk. Alleen mijn lichaam leed hieronder, en mijn gevoelens? Die werden nog veel dieper verstopt.
Het is niet zo dat je altijd meteen naar je gevoel kunt gaan, en daardoor je oude patronen gelijk overboord kunt gooien. Maar weet dat als je jezelf herkent in een van bovenstaande gedragingen, dan loop je weg van wat er werkelijk is. Dan loop je weg van je ware jij. Je ware jij die er misschien aan toe is om zijn volle potentie te gaan leven en beleven.
De wereld staat hier altijd met open armen op te wachten!
'Op momenten waarop de eenzaamheid al onze schoonheid lijkt te vepletteren. is er maar een manier om ons daar tegen te verzetten:ons blijven open stellen' Paulo Cuelho
Posts tonen met het label veiligheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label veiligheid. Alle posts tonen
zaterdag 17 april 2010
maandag 29 juni 2009
Veiligheid als basisbehoefte
Dit is onze grootste basis behoefte, die wij allemaal uit de baarmoeder met ons mee dragen. Een veiligere plek kan ik mij niet voorstellen. Zacht en warm, gedempte geluiden en altijd een goede temperatuur, geen zorgen en verantwoordelijkheden. Bewust of onbewust weet je dat er voor je wordt gezorgd, en dat je in alle basis behoeftes wordt voorzien. Fysiek contact die geen weerga kent.
Direct bij onze geboorte wordt er inbreuk op deze fysieke gewaarwording gemaakt, je komt in contact met lucht, licht en geluid. Zelfs als je in een waterbad geboren wordt, zul je uiteindelijk kennis maken met onze lawaaierige wereld, waar in je ook je eigen stem mag laten horen. En hoe goed je ouders ook voor je zorgen, het gevoel van een veilige baarmoeder kunnen ze je nooit meer terug geven. De herinnering aan dat gevoel blijft in je cellen opgeslagen, je lichaamsgeheugen of celgeheugen is daar op geprogrammeerd en zal het nooit vergeten. Echter dat gevoel, deze gewaarwording is wellicht niet meer terug te halen. Behalve misschien in diepe trance of tijdens floating (overigens aan te raden aan iedereen), maar helaas niet in het fysieke universum, alleen kun je jezelf er wel bewust van zijn dat je veiligheid mist. Je kunt ook dit niet van een ander krijgen of verwachten. Of zelfs een ander de schuld geven dat je niet kunt krijgen wat je wilt. Alleen als je jezelf ervan bewust wordt dat dit is waar naar je verlangd, zul je ontspanning kunnen vinden. Soms is alleen het uitspreken daarvan al voldoende. De beste manier die ik ken, is naar je lichaam te luisteren en je lichaam echt te vragen waar behoefte naar is.
Niemand kan je dat gevoel van veiligheid geven, zelfs niet in de buurt komen ervan. Echter, er is eigenlijk sinds je geboorte weinig veranderd aan je bewustzijn, die is nog precies het zelfde. Wat je zou kunnen helpen om dit te herinneren is door middel van een hele simpele oefening. Je brengt de aandacht bij jezelf, bij je ademhaling en je lichaam. Hierdoor maak je contact met jezelf op een liefdevolle manier. Je zoekt de stilte in jezelf zonder afgeleid te worden door geluiden om je heen en gedachten die door je heen flitsen. Dan ontstaat er een moment waar je bewustzijn zich herinnert dat het in wezen veilig is.
Dat baby’tje is nog steeds in jou, of jij bent dat baby’tje . Jij bent de enige die weet wat je nodig hebt en je kunt hem de baarmoeder geven die hij zoekt.
Direct bij onze geboorte wordt er inbreuk op deze fysieke gewaarwording gemaakt, je komt in contact met lucht, licht en geluid. Zelfs als je in een waterbad geboren wordt, zul je uiteindelijk kennis maken met onze lawaaierige wereld, waar in je ook je eigen stem mag laten horen. En hoe goed je ouders ook voor je zorgen, het gevoel van een veilige baarmoeder kunnen ze je nooit meer terug geven. De herinnering aan dat gevoel blijft in je cellen opgeslagen, je lichaamsgeheugen of celgeheugen is daar op geprogrammeerd en zal het nooit vergeten. Echter dat gevoel, deze gewaarwording is wellicht niet meer terug te halen. Behalve misschien in diepe trance of tijdens floating (overigens aan te raden aan iedereen), maar helaas niet in het fysieke universum, alleen kun je jezelf er wel bewust van zijn dat je veiligheid mist. Je kunt ook dit niet van een ander krijgen of verwachten. Of zelfs een ander de schuld geven dat je niet kunt krijgen wat je wilt. Alleen als je jezelf ervan bewust wordt dat dit is waar naar je verlangd, zul je ontspanning kunnen vinden. Soms is alleen het uitspreken daarvan al voldoende. De beste manier die ik ken, is naar je lichaam te luisteren en je lichaam echt te vragen waar behoefte naar is.
Niemand kan je dat gevoel van veiligheid geven, zelfs niet in de buurt komen ervan. Echter, er is eigenlijk sinds je geboorte weinig veranderd aan je bewustzijn, die is nog precies het zelfde. Wat je zou kunnen helpen om dit te herinneren is door middel van een hele simpele oefening. Je brengt de aandacht bij jezelf, bij je ademhaling en je lichaam. Hierdoor maak je contact met jezelf op een liefdevolle manier. Je zoekt de stilte in jezelf zonder afgeleid te worden door geluiden om je heen en gedachten die door je heen flitsen. Dan ontstaat er een moment waar je bewustzijn zich herinnert dat het in wezen veilig is.
Dat baby’tje is nog steeds in jou, of jij bent dat baby’tje . Jij bent de enige die weet wat je nodig hebt en je kunt hem de baarmoeder geven die hij zoekt.
Labels:
aktie,
basisbehoefte,
behoefte,
communicatie,
de helende reis,
ego,
gevoel,
gezondheid,
hulp,
persoonlijke groei,
pijn,
relaties,
resultaat,
veiligheid,
wijsheid,
ziekte
Abonneren op:
Posts (Atom)
WIE BEN IK
- David (AVRAAM)
- Vlissingen, Netherlands
- Dat is een hele goede vraag! Het antwoord afhankelijk is van het moment waarop deze vraag gesteld wordt. Want, zeker bij zijn er momenten dat ik alleen de lagen zie waaronder ik mij veilig aan het verstoppen ben. Onder deze lagen vind ik hetzelfde warmte, liefde en rust die in ieder van ons huist. Hierdoor, ben ik niet veel anders dan jij of wie dan ook. Zonder deze bril mag ik kwetsbaar zijn, mag ik dingen niet weten, mag ik gewoon zijn. Kijkt de rest van de wereld ook zo? Zolang het de wereld van 2 dimensies is waarschijnlijk niet. Want wij moeten expert zijn!! Expert waarin, zou ik mij afvragen? Als wij allen mogen putten uit de oneindige kennis die overal al is en energetisch beschikbaar is waarom dan deze onderscheidinglijn. Waarom zou je dan een expert willen zijn? Om te weten wie je bent!!! Dit is een paradox die wij onszelf continue creëren. Om? Achter te komen wie wij zijn!!!! Alleen wat wij werkelijk zijn is: een oneindige bron van energie en volgens kwantum fysici een grote niks. Als wij niks zijn, dan is er geen onderscheid en dan is ook ineens gelijkheid en dan mogen wij wel zijn. Gewoon zijn. Wil je toch weten kijk dan op www.journeytherapeut.com