Mag ik kwaad zijn?

Kwaadheid is een van de krachtigste emoties die wij kennen, mits bewust gebruikt, is dat een rechtstreekse weg naar de liefde die ook in je huist. Elke emotie die met toestemming naar buiten komt, krijgt niet de kans om zich in ons systeem te nestelen en een eigen leven te lijden.

Natuurlijk mag je kwaad zijn, kwaad op iedereen die je tekort heeft gedaan, kwaad op alle keren dat je niet je zin kreeg, kwaad op jezelf omdat je het niet op het juiste moment kunt uiten. Kwaad dat je niet genoeg steun hebt gekregen of juist kwaad dat je te veel in een bepaalde richting werd geduwd. Kwaad op alle mensen die heen zijn gegaan zonder gedag te zeggen. Kwaad omdat het regent, kwaad omdat iemand je afsnijd met de auto, kwaad omdat iemand je plek in de rij inpikt. Je mag deze kwaadheid, deze boosheid uiten, je mag de wereld laten zien wie je echt bent. Door je kwaadheid toe te laten, laat je de levensenergie toe. Deze levensenergie verschaft je toegang tot iets waar je naar op zoek bent namelijk: rust, ontspanning, liefde, vrede en vertrouwen.
Kwaad zijn betekent met andere woorden, er zit iets te wringen waar ik erg ongelukkig mee ben en het wil graag naar buiten komen.

We hebben geleerd om onze kwaadheid in toom te houden. De reden zou kunnen zijn dat wij bang zijn voor onze eigen energie, of andere mensen pijn te doen. Het geheim van je eigen energie is, dat je er altijd de controle over hebt. Net zoals je woede en kwaadheid onder controle hebt gehouden, heb je ook tijdens de uitbarsting nog steeds dezelfde controle, want jij bent niet veranderd.

Als je bang bent om andere mensen pijn te doen, ontplof dan naar binnen. Het effect blijft hetzelfde. Realiseer je wel dat mensen die van je houden je het liefst vrij zien. En als zij weten dat het je zou helpen om zonder belemmeringen in de wereld te staan, hoe zouden zij dan echt reageren. Zou je dit de ander ook niet gunnen? Dat is wat er gebeurt als je open bent, als je met elkaar deelt wat er in je omgaat, als je bereid bent om er voor de ander echt te zijn. Bereid bent om met elkaar niet alleen de goede, maar ook de slechte momenten te delen. Samen een veilige haven te creëren. Een haven waar je altijd een thuisgevoel hebt, waar je lekker aan het anker kan liggen, waar je zelfs tijdens de grootste storm aangemeerd blijft, naast elkaar.

Er zijn veel mensen die tegen mij zeggen; ‘Ik ben op niemand kwaad, ik vergeef iedereen wel.’ Ik kan je vertellen dat zelfs verlichte meesters wel eens kwaad of geïrriteerd worden, omdat het bij onze menselijke natuur hoort, het is maar een emotie, een energie die de weg naar buiten, naar vrijheid zoekt. En laat het alsjeblieft niet verstikken, probeer het niet te ontkennen, want dan ontken je jouw eigen menselijke aard, dan ontken je jouw eigen recht om te zijn.

Basisbehoefte aan Bevestiging

Loop je nog steeds bevestiging te zoeken bij de ander: je partner, je werkgever, je ouders, je kinderen, kennissen? Het is tijd om ermee op te houden!
Weet je dat jij een uniek individu bent, die recht heeft om op deze aarde ronde te lopen. Dat je jouw eigen plek mag innemen, daarvoor heb je geen bevestiging nodig. Vergelijk jezelf met een bloem:

"Wat gebeurt er wanneer er diep in het bos een bloem bloeit, met niemand om haar te waarderen, niemand om haar geur te kennen, niemand om een opmerking te maken en 'prachtig' te zeggen, niemand om haar schoonheid te ondervinden, niemand om het te delen - wat gebeurt er dan met de bloem?
Sterft ze? Lijdt ze? Wordt ze paniekerig? Pleegt ze zelfmoord?
Ze blijft bloeien, ze blijft simpelweg bloeien. Het maakt geen enkel verschil of er al dan niet iemand voorbij komt; dat is onbelangrijk. Ze blijft haar geur in de wind verspreiden. Ze blijft haar geur aan Het Bestaan schenken, aan Het Geheel." Osho

Heeft de bloem bevestiging nodig? De bloem kan overal groeien en ook overal bloeien. Je bent niet veel anders dan de bloem, dus neem je plek, bloei en groei, geniet van de zonneschijn en van je bloesem.
Kijk in de spiegel en zeg tegen jezelf: ‘Ik mag er zijn!’
Glimlach naar je zelf, zie de liefde in je ogen, zeg een vriendelijk woord tegen jezelf. Bevestig je eigen zijn met een blik van vertrouwen, veiligheid en zekerheid dat jij er bent en dat je goed bent zoals je bent, en niemand die daar iets anders over te vertellen heeft.
Je hebt geen bevestiging nodig voor iets wat er al is, altijd is geweest en altijd zal zijn!
EN DAT BEN JIJ!

Veiligheid als basisbehoefte

Dit is onze grootste basis behoefte, die wij allemaal uit de baarmoeder met ons mee dragen. Een veiligere plek kan ik mij niet voorstellen. Zacht en warm, gedempte geluiden en altijd een goede temperatuur, geen zorgen en verantwoordelijkheden. Bewust of onbewust weet je dat er voor je wordt gezorgd, en dat je in alle basis behoeftes wordt voorzien. Fysiek contact die geen weerga kent.
Direct bij onze geboorte wordt er inbreuk op deze fysieke gewaarwording gemaakt, je komt in contact met lucht, licht en geluid. Zelfs als je in een waterbad geboren wordt, zul je uiteindelijk kennis maken met onze lawaaierige wereld, waar in je ook je eigen stem mag laten horen. En hoe goed je ouders ook voor je zorgen, het gevoel van een veilige baarmoeder kunnen ze je nooit meer terug geven. De herinnering aan dat gevoel blijft in je cellen opgeslagen, je lichaamsgeheugen of celgeheugen is daar op geprogrammeerd en zal het nooit vergeten. Echter dat gevoel, deze gewaarwording is wellicht niet meer terug te halen. Behalve misschien in diepe trance of tijdens floating (overigens aan te raden aan iedereen), maar helaas niet in het fysieke universum, alleen kun je jezelf er wel bewust van zijn dat je veiligheid mist. Je kunt ook dit niet van een ander krijgen of verwachten. Of zelfs een ander de schuld geven dat je niet kunt krijgen wat je wilt. Alleen als je jezelf ervan bewust wordt dat dit is waar naar je verlangd, zul je ontspanning kunnen vinden. Soms is alleen het uitspreken daarvan al voldoende. De beste manier die ik ken, is naar je lichaam te luisteren en je lichaam echt te vragen waar behoefte naar is.

Niemand kan je dat gevoel van veiligheid geven, zelfs niet in de buurt komen ervan. Echter, er is eigenlijk sinds je geboorte weinig veranderd aan je bewustzijn, die is nog precies het zelfde. Wat je zou kunnen helpen om dit te herinneren is door middel van een hele simpele oefening. Je brengt de aandacht bij jezelf, bij je ademhaling en je lichaam. Hierdoor maak je contact met jezelf op een liefdevolle manier. Je zoekt de stilte in jezelf zonder afgeleid te worden door geluiden om je heen en gedachten die door je heen flitsen. Dan ontstaat er een moment waar je bewustzijn zich herinnert dat het in wezen veilig is.

Dat baby’tje is nog steeds in jou, of jij bent dat baby’tje . Jij bent de enige die weet wat je nodig hebt en je kunt hem de baarmoeder geven die hij zoekt.

Vrijspraak Jomanda,

Daar ben ik blij om, niet omdat ik zelf in de zogenaamde alternatieve hoek zit, maar vooral omdat het hier over iets heel elementairs gaat. Iets wat wij al jaren over het hoofd zien, namelijk eigen verantwoordelijkheid! Het is en het blijft een persoonlijke verantwoordelijkheid van ieder individu, wat hij wel of niet met informatie die hij krijgt doet. Het is niet wat de artsen zeggen, (de artsen geven je de informatie) het is hoe jij er mee omgaat.

Onze maatschappij is een paar jaar geleden begonnen met het recht op informatie, want vroeger wist je niet eens wat je mankeerde. Nu is de tijd gekomen dat wij ons genezings proces meer in eigen hand nemen. Wij zijn zo afgedwaald van onze eigen verantwoordelijkheid, er is zo een grote behoefte aan “wijze raad” , het liefst willen wij allemaal horen: ‘Zeg mij wat ik moet doen en hoe lang heb ik nog te leven?’ Wij zouden ook kunnen kiezen voor een andere aanpak, namelijk wat is er nog meer wat ik kan doen, met nadruk op het ik! Of je nou een dodelijke ziekte hebt, overigens wil het alleen maar zeggen dat jouw klokje op dat moment sneller tikt dat de andere klokjes, of dat je in een donkere periode van je leven bent beland. Neem je eigen beslissing, kies wat op dat moment voor jou en je lichaam het beste is, en vraag van de mensen om je heen je keuze te respecteren. Want zeker als deze mensen echt van jou houden, zullen zij ook achter je beslissingen blijven staan.

Het is niet zo dat de een beter is dan de ander, het is wel zo dat jij de keuze hebt. Niemand weet wat de toekomst brengt, mensen kunnen alleen maar uit hun eigen expertise en ervaringen de dingen met jou delen. Overigens Sylvia Millecam was ook niet gek om niet te zien dat zij een groot gezwel in haar borst had. Het was echter haar keuze om niet regulier behandeld te worden. Het is ook niet zo dat iemand behalve jij zelf je kan genezen, niet alleen de medicatie of de kruiden. Het is alleen wanneer je een bepaalde knop in jezelf weet in te drukken, die de totale genezing mogelijk maakt. Wij blijven een levend wezen, en de definitie van levend is dat het eindig is. De vraag blijft wanneer en hoe. En ik hoop dat wanneer mijn tijd zover is, dat ik zelf de omstandigheden mag bepalen waarin het gebeurt, en daarbij geholpen word door die gene waar ik op dat moment voor kies.

Af en toe schelden, dat hoort erbij

Dat beslist de rechter (de kranten op 27 mei), maar hoe denken wij er eigenlijk over? Met ‘wij’ bedoel ik wij als volwassenen en niet uit de belevenis van een kind. Voor kinderen zijn woorden nog steeds een uitdrukking van macht. Ook al zeggen ze dan braaf “wat je zegt ben je zelf” , ze geloven het niet.

Omdat wij onze kinderen leren dat wij (lees volwassenen) het beter weten en alles wat wij zeggen waar is. En kinderen identificeren zich zelf met deze waarheid, dus als wij zeggen ‘je bent stout’ of ‘dat is nou stom van je’, denkt het kind IK BEN stout en stom. En elke keer als het wordt herhaald, wordt het bevestigd, opgeslagen en voor waarheid aangenomen. Wij zouden onze kinderen beter kunnen helpen om te begrijpen dat al deze uitspraken zijn gebaseerd op het gedrag dat ze vertonen, en hen helpen de waarde van Uniekheid eigen te maken.

Omdat wij als volwassenen het kind bewustzijn bij ons dragen, voel je jezelf elke keer als er negatief naar jou gesproken wordt, persoonlijk aangevallen.
Woorden hebben inderdaad wel kracht, echter is het alleen de kracht die wij er aan geven. Als wij vanuit onze wijsheid naar mensen kijken die ons uitschelden, zouden wij ze eerder zielig vinden. Wat zegt dit nu precies over de ander?

Ik ben voor vuile JOOD uitgescholden. Doet dit pijn? Ja, natuurlijk doet het pijn. Het is mijn pijn die ik meedraag vanuit mijn jeugd. Ik kan hiermee 2 dingen doen: De pijn omarmen en helemaal doorvoelen, aandacht aan de jongere ik besteden en dankbaar zijn voor het feit dat deze pijn aandacht krijgt. Ik kan het ook bij de ander laten en beslissen niet met deze mensen om te gaan. Voor ambtenaren zou het zelfde kunnen gelden: leer jezelf kennen en weet dat de ander eigenlijk om hulp vraagt. Naar mijn idee schuilt in elke misdaad een hele grote schreeuw om aandacht.

Ik vind het moeilijk om een weet vraag te stellen.

Herken je jezelf in deze, lees dan verder. Wij durven niet te vragen omdat wij onszelf dan vaak dom vinden, of bang zijn om dom gevonden te worden. Alleen zijn er geen domme mensen! Wij hebben allemaal onze natuurlijke wijsheid. Met domheid hebben we het over een bepaald aspect van mens zijn, namelijk de intelligentie. Dat is iets wat je mee krijgt door je genen, of door je opvoeding met de paplepel ingegoten krijgt. Of je hebt gekozen om jezelf intellectueel te ontwikkelen, wat voor reden je daar ook voor hebt. En blijkbaar heeft het je profijt opgeleverd. Het zou theoretisch zelfs mogelijk kunnen zijn om alles te weten. Onze hersencapaciteit is zeker voor gemiddeld 80% onbenut. Het is de waarheid dat wij niet weten wat deze 80% voor staat. Is dit emotionele intelligentie die steeds meer aandacht verdient? Of is het spirituele intelligentie, of een alomvattend begrip van het Zijn? Volledig Zijn met je omgeving, fysiek en emotioneel, volledig een zijn met je omgeving, altijd en overal. Alles voelen en tegelijkertijd jezelf mogen blijven.

Vergeet niet dat door te vragen help jezelf om verder te komen, je bespaart jezelf heel veel tijd door niet alles zelf te hoeven doen. Je maakt sociale contacten, je krijgt continue feedback die je zou kunnen helpen op je pad, je creativiteit wordt gestimuleerd, en je blijft leren. Ook geef je de mogelijkheid aan de ander, om te delen uit zijn wijsheid. Het liefste wat de ander wil, is te laten zien wat hij/zij weet, en ook of datgene wat hij/zij te vertellen heeft, overkomt. Naar mijn idee is de essentie van de vraag: wijsheid, opheldering en wederzijds begrip, dus voor iedereen die het moeilijk vind om een vraag te stellen, houd ermee op. Houd op om jezelf minder te voelen als alle anderen, want geloof mij, niemand weet alle antwoorden, en niemand weet de juiste en diepste vraag te stellen, want op elke vraag zouden nog meerdere en diepere vragen gesteld kunnen worden. En wat intelligentie betreft: er is nog veel meer wat wij in de toekomst te weten zullen komen.

Waar ga je de tijd vandaan halen?

Het grootste probleem van onze tijd is: GEEN TIJD!!!! Het is wel grappig, want er is niets veranderd wat de tijd betreft, wij hadden altijd 24 uur tot onze beschikking, en vroeger werkte men zelfs 12 uur of langer van deze 24 uur, fulltime. Ik kan mij nog de tijd herinneren dat mijn moeder, naast de fulltime baan die zij had, de rest van haar vrije tijd in de keuken en de wasruimte doorbracht. Natuurlijk was onze familie de dupe hiervan, niet dat ik mijn moeder iets kwalijk neem; zij deed haar best met de middelen die zij tot haar beschikking had, en was in ieder geval altijd thuis.
Dus wat hebben wij met de tijd gedaan? Gaan wij er slordig mee om? Niet efficiënt zou een betere definitie zijn. Zou het efficiënter kunnen? Natuurlijk, alleen daar moet men wat voor doen.
Er zijn 2 miljoen verschillende schema’s en ideeën die je zou kunnen gebruiken om efficiënter met de tijd om te gaan. Wat voor mij tot nu toe het beste werkte is: een strak schema, wat de dag ervoor gemaakt is. Daarnaast, altijd af maken wat ik aan het doen ben, en alleen de belangrijkste dingen doen die ik kan doen, dus eigenlijk de belangrijkste 20% van mijn ‘te doen lijstje’ eerst. De dingen die je doet, doe ze met overgave, of het voor je werk is of dat het ontspannende tijd met je kinderen is, het maakt niet uit.
Wat ook helpt is 2 keer per dag naar je e- mails te kijken in plaats van ieder uur, geen TV, en in nood gevallen sta 1 uur eerder op, en gebruik de helft ervan voor meditatie, want 20 minuten mediteren staat gelijk aan 2 uur slapen, dan heb nog steeds 1 uur slaap winst. Daarnaast, en dat is wellicht het allerbelangrijkste, je tijd is het kostbaarste wat je hebt, dus geniet van alles wat je doet, en geniet van de tijd die jij hebt gekregen om iets van jou op deze wereld neer te zetten.

Wie kan mij helpen?

Niemand kan je beter veiligheid en vertrouwen geven dan jijzelf. Niemand zou zo goed voor je kunnen zijn als jijzelf. Niemand kan precies weten wat er goed voor je is. Niemand kan het zo perfect als jij. Je hoeft alleen maar naar jezelf te luisteren, en dat weet je wat je nodig hebt. Blijf luisteren naar je innerlijke stem. Blijf luisteren naar de liefde die in je is. Blijf luisteren naar je innerlijke wijsheid, en de antwoorden komen vanzelf naar boven borrelen. Zelfs de meest rare antwoorden zijn welkom, je hoeft er niet per definitie gehoor aan te geven, maar je krijgt wel te horen wat echt nodig is. En als het veilig voor je voelt, en de juiste mensen om je heen zijn, dan zou je liefdevol kunnen vragen of zij je zouden kunnen helpen. Geef ze ook de mogelijkheid om ‘nee’ te kunnen zeggen, want nee betekent niet dat men niet van je houdt. Een nee betekent alleen maar dat de ander op dat moment met zijn eigen dingen bezig is. De nee van vandaag zou best een JA van morgen kunnen zijn.