Vraag jezelf af wil ik gelijk of wil ik geluk.

“Pas wanneer je gelukkig bent, kun je een ander gelukkig maken. Zo eenvoudig is het!” Adrie Talakua

“Wil ik gelijk of wil ik geluk?” Op het moment dat je ruzie hebt is dat wel een goede vraag om jezelf te stellen.

Sta even stil bij de prijs die je betaald om je gelijk te verdedigen. En weet je? Eigenlijk is het heel simpel: Jij hebt altijd gelijk en je partner heeft altijd gelijk. Wat je goed zou kunnen helpen is je te verplaatsen in de belevenis wereld van de ander. Hoe zou het voor de ander zijn, in dezelfde situatie vanuit zijn/haar perspectief bekeken.

Je bent niet meer het kind die niet wordt gehoord. Het is alleen zo dat je partner op dit moment niet in staat is om je te horen. De kunst is: Begrip tonen voor de ander, en een stap naar volwassenheid mogen zetten. Je zult jezelf kunnen afvragen: ‘ Waar blijf ik dan?’ Vervolgens kun je je direct afvragen: ‘Waar blijf je dan als je op je ivoren toren blijft zitten en toch nooit gehoord wordt!’
Want als je echt naar je partner luistert, open je de weg naar communicatie, waar ook ruimte voor jou ontstaat. En niet alleen omdat je partner naar jou luistert, maar vooral omdat je dan naar jezelf gaat luisteren.

Als je al in situatie beland waar je jouw gelijk aan het verdedigen bent, realiseer je dat er eigenlijk een hele grote roep naar HULP is vanuit je binnenste.
Vaak is het zo dat onenigheden worden gebaseerd op verschillende belevenis werelden. Zelf als je partners hebt van hetzelfde geslacht, is het niet raar dat je belevenis wereld anders is. Want je opvoeding is anders en je verleden en je ervaring met precies dezelfde handelingen kan anders zijn. Neem nu simpel boodschappen doen. Dat is voor iedereen zo een andere ervaring die gebaseerd is op:
Welke winkel was de eerste waar je boodschappen deed, met welke energie zijn boodschappen gedaan in je ouderlijk huis, wat was je eerste ervaring met boodschappen,

Wij hebben het over boodschappen doen, terwijl elke van ons er een volledig andere belevenis over heeft. Zelfs als jullie dit allebei leuk vinden, toch ervaart ieder van jullie dit anders.
Dit is een simpel voorbeeld, laat staan dat je over jouw gevoelens praat en wat meer van jezelf zou moeten laten zien.

Een relatie is niet de machtstrijd die je continue voert. Het is ook niet een strijd toneel waar je jezelf continue moet bewijzen. Dit is de enige plek waar je helemaal thuis mag zijn, uitrusten, op krachten komen en samen je volle potentie benutten.

‘Wil ik gelijk of wil ik geluk?’Dat is de enige vraag die ik mijzelf stel, als ik in mijn oude negatieve gedrag schiet. Dit gedrag heeft te maken met: Het beter weten, afsluiting en niks voelen, het wijzen naar de ander, kortom volledig buiten mijzelf zijn. Op zoek naar herkenning, op zoek naar bevestiging, op zoek naar een reden voor mijn bestaan, die ik dan bij de ander haal! Enorm grote hulp vraag! De enige die mij deze bevestiging kan geven ben ik zelf. Op zoek naar gelijk, geeft alleen maar verwijdering en eenzaamheid. Want, wie heeft er gelijk? Wij kijken allemaal door een gekleurde bril naar de werkelijkheid. Waar het echt om gaat is niet mijn werkelijkheid, en niet jouw werkelijkheid.

Werkelijkheid IS.

Er is een bepaalde stilte in het IS, en op het moment dat er contact met de stilte ontstaat, dan is er ineens ook geluk. Er gebeuren wonderen als je de ogen dicht doet en jezelf de kans geeft om alleen maar je ademhaling te volgen, en jezelf de kans geeft om daarin te ontspannen en te voelen. Het voelen zorgt uiteindelijk voor je innerlijke rust, alle verhalen die je hoofd je verteld mogen wel waar zijn, alleen zullen ze je nooit rust geven. Ze kunnen je misschien wel gelijk geven, maar nooit het geluk waar je recht op hebt.

Hoe ga je hier praktisch mee om?
Wat je kunt doen is heel simpel. Dat is aan jezelf vragen: ‘ Wil ik gelijk of wil ik geluk?’

Effect van basisbehoeftes op je relatie.

Zolang je niet herkent dat basisbehoeftes een rol kunnen spelen in je leven en zolang je het bij je partner probeert te vinden, zal het moeilijk zijn om een natuurlijke flow van liefde toe te laten. Want uiteindelijk draait het allemaal om hoe blijf ik bij mijzelf, en op welke gebieden completeert mijn partner mij. Niet wat hij/zij niet goed doet, maar wat doet hij/zij beter dan ik kan, waardoor wij als eenheid als een huis staan, steviger overkomen en eerder ons doel bereiken. Niet dat het dan stopt, want dan kun je weer een volgend doel in je leven neerzetten en nog gelukkiger vrijer en opener worden.

Denk aan het Yin/Yang teken die volledig in elkaar overloopt. De mannelijke en vrouwelijke energie die in elkaar overloopt en elkaar versterkt. Dit is een teken van kracht, en dat is voor mij ook de relatie, want waarom zou je anders een relatie aan gaan? Een relatie ga je aan, om nog meer uit de mogelijkheden die je al hebt te halen, en die je aangeboden worden door het leven. Een relatie is een plek waar je het meest kan groeien, omdat juist door het gedrag van je partner, je dingen aangereikt krijgt die je anders makkelijk aan je voorbij laat gaan. Het Yin/Yang teken is compleet aan de buiten- en ook aan de binnen kant. Voor mij zit de relatie ook op deze wijze in elkaar. Een relatie is alleen mogelijk als alle delen veilig zijn en alle basis behoeftes voldoende aandacht krijgen. Aandacht krijgen van jezelf en niet van je partner, je ouders, je kinderen, buren of collega’s.

Ik vind het moeilijk om een weet vraag te stellen.

Herken je jezelf in deze, lees dan verder. Wij durven niet te vragen omdat wij onszelf dan vaak dom vinden, of bang zijn om dom gevonden te worden. Alleen zijn er geen domme mensen! Wij hebben allemaal onze natuurlijke wijsheid. Met domheid hebben we het over een bepaald aspect van mens zijn, namelijk de intelligentie. Dat is iets wat je mee krijgt door je genen, of door je opvoeding met de paplepel ingegoten krijgt. Of je hebt gekozen om jezelf intellectueel te ontwikkelen, wat voor reden je daar ook voor hebt. En blijkbaar heeft het je profijt opgeleverd. Het zou theoretisch zelfs mogelijk kunnen zijn om alles te weten. Onze hersencapaciteit is zeker voor gemiddeld 80% onbenut. Het is de waarheid dat wij niet weten wat deze 80% voor staat. Is dit emotionele intelligentie die steeds meer aandacht verdient? Of is het spirituele intelligentie, of een alomvattend begrip van het Zijn? Volledig Zijn met je omgeving, fysiek en emotioneel, volledig een zijn met je omgeving, altijd en overal. Alles voelen en tegelijkertijd jezelf mogen blijven.

Vergeet niet dat door te vragen help jezelf om verder te komen, je bespaart jezelf heel veel tijd door niet alles zelf te hoeven doen. Je maakt sociale contacten, je krijgt continue feedback die je zou kunnen helpen op je pad, je creativiteit wordt gestimuleerd, en je blijft leren. Ook geef je de mogelijkheid aan de ander, om te delen uit zijn wijsheid. Het liefste wat de ander wil, is te laten zien wat hij/zij weet, en ook of datgene wat hij/zij te vertellen heeft, overkomt. Naar mijn idee is de essentie van de vraag: wijsheid, opheldering en wederzijds begrip, dus voor iedereen die het moeilijk vind om een vraag te stellen, houd ermee op. Houd op om jezelf minder te voelen als alle anderen, want geloof mij, niemand weet alle antwoorden, en niemand weet de juiste en diepste vraag te stellen, want op elke vraag zouden nog meerdere en diepere vragen gesteld kunnen worden. En wat intelligentie betreft: er is nog veel meer wat wij in de toekomst te weten zullen komen.

Waar ga je de tijd vandaan halen?

Het grootste probleem van onze tijd is: GEEN TIJD!!!! Het is wel grappig, want er is niets veranderd wat de tijd betreft, wij hadden altijd 24 uur tot onze beschikking, en vroeger werkte men zelfs 12 uur of langer van deze 24 uur, fulltime. Ik kan mij nog de tijd herinneren dat mijn moeder, naast de fulltime baan die zij had, de rest van haar vrije tijd in de keuken en de wasruimte doorbracht. Natuurlijk was onze familie de dupe hiervan, niet dat ik mijn moeder iets kwalijk neem; zij deed haar best met de middelen die zij tot haar beschikking had, en was in ieder geval altijd thuis.
Dus wat hebben wij met de tijd gedaan? Gaan wij er slordig mee om? Niet efficiënt zou een betere definitie zijn. Zou het efficiënter kunnen? Natuurlijk, alleen daar moet men wat voor doen.
Er zijn 2 miljoen verschillende schema’s en ideeën die je zou kunnen gebruiken om efficiënter met de tijd om te gaan. Wat voor mij tot nu toe het beste werkte is: een strak schema, wat de dag ervoor gemaakt is. Daarnaast, altijd af maken wat ik aan het doen ben, en alleen de belangrijkste dingen doen die ik kan doen, dus eigenlijk de belangrijkste 20% van mijn ‘te doen lijstje’ eerst. De dingen die je doet, doe ze met overgave, of het voor je werk is of dat het ontspannende tijd met je kinderen is, het maakt niet uit.
Wat ook helpt is 2 keer per dag naar je e- mails te kijken in plaats van ieder uur, geen TV, en in nood gevallen sta 1 uur eerder op, en gebruik de helft ervan voor meditatie, want 20 minuten mediteren staat gelijk aan 2 uur slapen, dan heb nog steeds 1 uur slaap winst. Daarnaast, en dat is wellicht het allerbelangrijkste, je tijd is het kostbaarste wat je hebt, dus geniet van alles wat je doet, en geniet van de tijd die jij hebt gekregen om iets van jou op deze wereld neer te zetten.