Wat is het limbisch systeem, en hoe snel zou je het kunnen ontrafelen?

Volgens hersenswetenschappers wordt ons gevoel gereguleerd in een deel van de hersenen dat de naam limbisch systeem heeft. Het limbisch systeem (Latijn limbus = rand of zoom) is een groep structuren in de hersenen die betrokken zijn bij emotie, motivatie, genot en het emotioneel geheugen.Omdat het mogelijk is om elektrische activiteit in de hersenen te meten, zou het mogelijk zijn om te begrijpen, hoe onze hersenen reageren op morele en gevoelsmatige kwesties

Dacht ik niet dat ons gevoel in het hart lag. Het limbisch systeem is verantwoordelijk voor de productie van hormonen, eigenlijk zijn het neuropeptides genaamd, door Candice Perth (bekend uit de film “What in the Bleep do we know”) molecules of emotions genoemd. Deze hormonen (kleine deeltjes) zorgen ervoor dat ons lichaam in staat is om emotioneel te reageren.

Zou dit systeem ooit te begrijpen en te ontrafelen zijn? Wij willen toch zo graag alles begrijpen en in kaart leggen. Zou het niet saai zijn als wij als een robot door het leven gaan? Als bijvoorbeeld angst omhoog komt dat je dan zegt ach, mijn limbisch systeem is aan het reageren. Of dat je een knopje aanklikt op een apparaat waarop je aangesloten bent. Dit apparaat werkt net zo effectief als antidepressiva, alleen veel gerichter. Het zou gericht kunnen zijn op een bepaalde emotie. Wij zouden dan elke emotie specifiek kunnen onderdrukken. Wij zouden knopjes kunnen indrukken tegen verdriet, tegen frustratie, tegen machteloosheid en tegen vreugde.

Alle emoties zijn gezond, die zijn daar om gezien, gehoord en gevoeld te worden, en ze horen bij ons mens zijn. Want met alle respect voor ons limbisch systeem en voor de wetenschappers die het in het kaart proberen te leggen; de mensheid kent angsten, de mensheid kent verdriet. Angsten bijvoorbeeld, worden aangewakkerd door oerhormonen(neuropeptides) die gemaakt zijn om te overleven. Blijkbaar heeft angst een hele nuttige beschermfunctie.

Verdriet is heel belangrijk in elk verwerkingsproces, en verdriet zorgt ervoor dat wij in staat zijn om helemaal bij onszelf te komen. Het feit dat het lijkt dat er nooit een einde aan komt, is omdat wij het niet helemaal durven toe te laten en liever blijven mijmeren door ons zelf zielig te vinden.
Ga AUB nooit een emotie uit de weg!

Basisbehoefte aan zekerheid

Er zijn in principe 3 belangrijke dingen in het leven. 1: gezondheid 2: relaties 3: geld. De kern van deze drie, is een gevoel of basisbehoefte van ZEKERHEID. Wij zijn op zoek naar zekerheid. Wij zijn er continue mee bezig om een van de drie te bevredigen of zelfs alle drie tegelijk. Want als de ene bewerkstelligt is dan komt de andere aan de beurt. Dit is een zoektocht waar nooit een eind aan komt. Tijdens deze zoektocht richten wij ons veelal op de buitenkant, op ons uiterlijk en op het materiële: het perfecte lichaam, de perfecte partner, de perfecte baan! Wees nou heel eerlijk naar jezelf, waar haal je de meeste zekerheid uit? Zou dit niet de materiële wereld zijn? Dit is zelfs waar voor spirituele mensen, want de wereld waarin wij leven is nu eenmaal een fysieke wereld. Onze opvoeding is gebaseerd op de fysieke wereld, dus de zekerheid die wij zoeken zit hem ook in de fysieke wereld. Niet dat het onmogelijk is om daar los van te komen, het is wel zo dat je een deel van deze fysieke wereld bent. Echt een onderdeel daarvan, en daarom kun je beter realistisch blijven en jezelf vergeven dat je de zekerheid in het materiële zoekt. Op het moment dat je jezelf daar bewust van bent, zou je jezelf een vraag kunnen stellen: ‘Is dit werkelijk waar het omdraait? Of ben ik bereid om het los te laten en mij nu te richten op echte zekerheid. Echte zekerheid die mijn intuïtie en mijn hart mij ingeeft. Zekerheid dat ik een vrij wezen ben. Want de essentie van de fysieke wereld is de vergankelijkheid hiervan. Wat betekent dat alles wat je dacht zeker te kunnen stellen, vergankelijk blijft. Denk aan de beurs kracht, denk aan het verlies van je partner, denk aan een vervelende ziekte.

Dat betekent dat alles wat je als zeker beschouwd een schijn zekerheid is!
De behoefte aan zekerheid, is vooral in je gedachten. Want je gedachten zullen altijd in staat zijn om iets te verzinnen, waardoor je aan de zekerheid die er op dit moment is, zou kunnen gaan twijfelen. Zou je naar je hart gaan luisteren, dan zou je het ook als iets positiefs kunnen zien. Zie of ervaar het als een oproep om in AKTIE te komen. Als een oproep om iets aan je situatie te veranderen. Ga erover praten, ga erover lezen, neem de tijd voor jezelf. Wat je ook doet, doe het uit je hart! Dit is de TIJD om in beweging te komen. Jaag dat gevoel van zekerheid niet na, maar maak er gebruik van. Geef je de kans om uit je comfortzone te stappen. Want elke keer als je met beweging en Aktie bezig bent dan zet je de stappen richting je vrijheid en richting de echte zekerheid.

'Zekerheden die men bang is te verliezen, zijn geen zekerheden.'

Af en toe schelden, dat hoort erbij

Dat beslist de rechter (de kranten op 27 mei), maar hoe denken wij er eigenlijk over? Met ‘wij’ bedoel ik wij als volwassenen en niet uit de belevenis van een kind. Voor kinderen zijn woorden nog steeds een uitdrukking van macht. Ook al zeggen ze dan braaf “wat je zegt ben je zelf” , ze geloven het niet.

Omdat wij onze kinderen leren dat wij (lees volwassenen) het beter weten en alles wat wij zeggen waar is. En kinderen identificeren zich zelf met deze waarheid, dus als wij zeggen ‘je bent stout’ of ‘dat is nou stom van je’, denkt het kind IK BEN stout en stom. En elke keer als het wordt herhaald, wordt het bevestigd, opgeslagen en voor waarheid aangenomen. Wij zouden onze kinderen beter kunnen helpen om te begrijpen dat al deze uitspraken zijn gebaseerd op het gedrag dat ze vertonen, en hen helpen de waarde van Uniekheid eigen te maken.

Omdat wij als volwassenen het kind bewustzijn bij ons dragen, voel je jezelf elke keer als er negatief naar jou gesproken wordt, persoonlijk aangevallen.
Woorden hebben inderdaad wel kracht, echter is het alleen de kracht die wij er aan geven. Als wij vanuit onze wijsheid naar mensen kijken die ons uitschelden, zouden wij ze eerder zielig vinden. Wat zegt dit nu precies over de ander?

Ik ben voor vuile JOOD uitgescholden. Doet dit pijn? Ja, natuurlijk doet het pijn. Het is mijn pijn die ik meedraag vanuit mijn jeugd. Ik kan hiermee 2 dingen doen: De pijn omarmen en helemaal doorvoelen, aandacht aan de jongere ik besteden en dankbaar zijn voor het feit dat deze pijn aandacht krijgt. Ik kan het ook bij de ander laten en beslissen niet met deze mensen om te gaan. Voor ambtenaren zou het zelfde kunnen gelden: leer jezelf kennen en weet dat de ander eigenlijk om hulp vraagt. Naar mijn idee schuilt in elke misdaad een hele grote schreeuw om aandacht.

Doem Scenario's.

Wat raar dat onze wereld door ‘doem scenario’s’ wordt beheerst. Ik vraag mij af, hoe het komt dat wij altijd van het ergste uitgaan. Zoals nu met de uitbraak van het varkensvirus in Mexico, waar wij gelijk van het ergste uitgaan. De vergelijking met Spanje in 1918, toen 50 miljoen mensen aan een ander virus zijn overleden. Er zijn natuurlijk ook andere analogieën te bedenken. De vergelijking met het einde van de wereld, of de voorbereiding van de aarde naar 2012, terwijl er een negatieve lading aanwezig is.
Hebben wij deze negativiteit echt nodig? Is het omdat wij bang zijn voor teleurstellingen? Dit doet mij denken aan alle doem scenario’s rondom de eeuw wisseling! Wat een heisa; alle computers van slag, rampen in de wereldeconomie, gevaar voor oorlog, en ga zo maar door. Terwijl wij als mensen op dit moment juist de unieke kans kregen om deze bijzondere dag te verwelkomen. Ik heb dat toen ook gedaan, in Reykjavik Iceland. Onlangs het feit dat het geweldig was, kan ik mij ook de angst herinneren.
Overigens aan het varkensvirus is niets te doen, het vaccin is nog niet klaar. Het goede nieuws is echter dat buiten het besmette gebied, buiten Mexico, het virus niet zo virulent ( agressief) is. Toch onlangs deze feiten zijn wij bezig om alarm fase 6 in te stellen.
Of komt negativiteit door de media, omdat het slechte nieuws beter verkoopt dan het goede? In Israel ben ik om die reden gestopt met kranten lezen. Gelukkig hebben wij in Nederland meer objectieve kranten. Echter, nu ik mij meer in de
Nederlandse taal aan het verdiepen ben, merk ik dat er veel meer negatieve spreekwoorden zijn dan positieve, dat zegt genoeg. Blijkbaar is ons bewustzijn doordrongen door oerangst die ons steeds beheerst, blijkbaar zijn wij nog steeds bezig met overleven. Wij zijn vergeten dat we in een nieuw tijdperk leven. Een tijdperk van snelle communicatie, een tijd perk met een enorme wetenschappelijke vooruitgang en ook een tijdperk van hoger bewustzijn. Dus het wordt wel eens tijd om naar de positieve kant van het verhaal te kijken, niet dat ik in eerste instantie iets positiefs aan een dodelijk virus kan ontdekken.
Behalve extra geld en aandacht voor viraal onderzoek en vaccin ontwikkelingen; aandacht en geld voor de infrastructuur, de gezondheidszorg en de landbouw in Mexico. Aandacht en geld aan de infrastructuur in alle andere derde wereld landen- waar elke dag nog vele kinderen aan de hongersnood overlijden, in plaats van geld in de wapenindustrie pompen.
Ik denk ook dat de tijd rijp is om te realiseren dat wij een sterk en krachtig genoeg organisme ontwikkeld hebben die in staat is om zichzelf te beschermen, bewuste keuzes te maken, en zich vooral te richten op het leven NU!!!!

Wie kan mij helpen?

Niemand kan je beter veiligheid en vertrouwen geven dan jijzelf. Niemand zou zo goed voor je kunnen zijn als jijzelf. Niemand kan precies weten wat er goed voor je is. Niemand kan het zo perfect als jij. Je hoeft alleen maar naar jezelf te luisteren, en dat weet je wat je nodig hebt. Blijf luisteren naar je innerlijke stem. Blijf luisteren naar de liefde die in je is. Blijf luisteren naar je innerlijke wijsheid, en de antwoorden komen vanzelf naar boven borrelen. Zelfs de meest rare antwoorden zijn welkom, je hoeft er niet per definitie gehoor aan te geven, maar je krijgt wel te horen wat echt nodig is. En als het veilig voor je voelt, en de juiste mensen om je heen zijn, dan zou je liefdevol kunnen vragen of zij je zouden kunnen helpen. Geef ze ook de mogelijkheid om ‘nee’ te kunnen zeggen, want nee betekent niet dat men niet van je houdt. Een nee betekent alleen maar dat de ander op dat moment met zijn eigen dingen bezig is. De nee van vandaag zou best een JA van morgen kunnen zijn.

Angst

Zo veel te vertellen over angst, zeker in deze tijd. Over welke angst zal ik gaan schrijven. Angst die alleen maar in mijn hoofd zit, en mij belemmert om naar buiten te komen? Naar buiten te komen omdat ik dan op kritiek stuit. Of angst voor mijn eigen succes, of angst voor het feit dat ik ook maar een gewoon mens ben, en niet zo goed alles weet. Of is het een oerangst, angst om te overleven, angst voor de dood, angst die mij volledig verlamt, angst die in mijn knieën zit en mij wederom belemmert om in beweging te komen. Is het angst voor mijn diepste verlangens, angst om echt uit te spreken en te voelen wat ik in werkelijkheid wil, wat mijn hart echt nodig heeft? Is het de angst voor de waarheid, is het de angst voor de eenzaamheid, of de angst voor hechting, de angst voor verlies? Of zijn het angsten die van anderen zijn, angsten waar de maatschappij op dit moment mee worstelt en waar ik gevoelig voor ben? Al deze angsten kennen wij en hebben die ook ervaren. Echter, aan al deze angsten zit een verhaal vast; ons eigen verhaal of een verhaal die door iemand anders aan ons is verteld. Als je jezelf los maakt van het verhaal, dan kun je aandacht aan de angst gaan besteden.
Fysiologisch gezien, is het effect van angst op ons lichaam hetzelfde, hoe het verhaal dan ook is. Er komt adrenaline vrij, en dit zorgt ervoor dat het lichaam in paraatheid wordt gebracht. Ook al is de eerste reactie vaak verlamming, het geeft dit het lichaam de kans om zich voor te bereiden op de juiste reactie. Of het dan een vlucht of vecht reactie is, dat maakt niet uit. Voor beiden heb je adrenaline nodig voor de optimale prestatie. Na de ‘adrenaline boost’ komt een diepe ontspanning. Juist deze ontspanning kun je gebruiken voor het verwelkomen en herkennen van de angst. Als je de angst de juiste naam geeft, dan creëer je de mogelijkheid om het gevoel wat eronder ligt, het gevoel wat de angst probeert te beschermen, naar buiten te laten komen. Mijn angst probeerde ten koste van alles, escalatie in mijn relaties te voorkomen, die angst beschermde de eenzaamheid. Ik was zo bang om de pijn van de eenzaamheid toe te laten, dat ik alleen maar bleef vluchten. Bij de geringste stem verheffing, was ik al aan het sussen. Hielp het niet, dan ging op de vlucht, in mijn eigen pantser of letterlijk de deur uit. Echter, nu ik de pijn van de eenzaamheid en de andere pijnen die er onder lagen toe gelaten heb, gebeurt het weinig dat ik in die situaties terecht kom, waar de oude angst nog de kans krijgt om aangewakkerd te worden, en waardoor het eigenlijk geen belemmering meer is in mijn doen en laten.